MICH. ANDKEOPULI 
60 
άνα φ&είσης ώρμησεν ή γυνή τή καμίνω έαυτήν έπεμβαλεΐν, δτιπερ ύφωρατο τή 
έπαύριον ου μικράν τήν αισχύνην καί τον καταγελούν έπισπάσασθαι. 
Καί έπείπερ ήδη ή έβδομη ήμερα έφίστατο, καθ’ ήν ό παΐς τω βασιλεΐ 
προσφθέγξασθαι έμελλεν, ώς γε κατ’ άρ/άς υπό τοΰ διδασκάλου παρήγγελτο, 
διά τοΰτο ή γυνή λίαν ώς είκός ήγωνία καί έφρόντιζε καί μερίμναις καί άλγη- 
δοσι τήν καρδίαν έβάλλετο. ήδει γάρ ώς ήνίκα τω βασιλεΐ ό παΐς φθέγξηται, 
ου μόνον αυτή καταισχυνθήσεται, αλλά καί όλέθ·ρω μετά τής αισχύνης παρα- 
δοθήσεται έφ’ οίς πάντως τω παιδίω άτόπως λελάληκε. του γουν τοιούτου τής 
γυναικός χαλεπού βουλεύματος πολλά/ ου γε τή φήμν) θρυλλουμένου καί διαθέον- 
τος εφθασεν καί εις τάς τοΰ βασιλέως άκοάς. καί δή τό τά/ος τήν γυναίκα 
προφθάνει καί φησίν αυτή' τίνος χάριν, ώ γύναι, πυρί σεαυτήν παραδίδως; ή δε, 
μή ώς έδει με άπό του παιδός σου, έφη, έξεδίκησας ούτε αυτόν καθά προσήκεν 
άπέκτεινας. ό δε βασιλεύς άμα τω λόγω πίστεις αυτή ενόρκους καί ασφαλείς 
RETRACTATIO. 
της δε καιομένης ώρμησεν ή γυνή έαυτήν έμβαλεΐν τή καμίνω, ότι ύπόπτευε τη 
επαύριον ό μέλλει πείσεσθαι. 
Και έπειδήπεο ή έβδομη ήλθεν ήμέρα, έν ή ό παΐς λαλήσαι τω βασιλέΐ έμελλε, 
διά τούτο ή γυνή ήγωνίζετο και πολλαΐς μερίμναις τήν καρδίαν έβάλλετο’ έγίνωσκε 
γάρ ακριβώς ή παμπόνηρος ότι οπότε ό παΐς λαλήσει τω πατρί, οΰ μόνον εντροπήν 
λάβη, άλλα καί θανάτω παραδοθήσεται διά τούς λόγους οϋς είπε προς τόν παΐδα αι- 
σχύνης γέμοντας καί επιβουλής, τού γούν τοιούτου παραδόξου τής γυναικός κακού 
82 βουλεύματος εις πολλά μέρη τού κάστρου λεγομένου καί ύπό πολλών άνθρώπων | βοω- 
,μένου φθάνει ποτέ καί εις τάς τού βασιλέως άκοάς. καί συντόμως διαμηνύσας τήν 
γυναίκα φησί πρός αυτήν' διά ποιαν άφορμήν, ώ γύναι, παραδίδεις σεαυτήν τω πυρί; 
ή δέ είπεν ότι' ούκ ήκουσάς μου, μή εκδικήσας με άπό τού παιδός σου, καί ούκ έφό- 
νευσας αυτόν ώς έ'πρεπεν. καί ό βασιλεύς τοΐς λόγοις υπαχθείς όρκους στερεούς αύτή 
1 έμβαλεΐν C ib. ήφορατο В 2 sq. επαύριον κτλ.] έώθεν ού μετρίαν αύτήν_έπισπασε- 
σθαι τήν αισχύνην καί τόν κατάγελον (κατάγελον etiam В) C ib. in margine ιε C, in quo dein- 
ceps sequuntur ig (p. 64,9), ιζ cet. intervallis non nimis inter se differentibus 3—8 vv. Καί έπεί- 
περ — λελάληκε etsi post addita esse apparet (nam quae sequuntur: τοΰ γοΰν τοιούτου τής γυ- 
ναικός χαλεπού βουλεύματος κτλ. cum I — 2 arte cohaerent), tarnen ad alium auctorem ea refe- 
renda esse nego, quia ne haec quidem sine syriaco exemplari concepta videntur, in quo ver- 
borum ad p. 59,12 — 60,2 pertinentium haec est sententia: «das (zusammengebrachte Holz) zün- 
dete sie an, um sich in das Feuer zu stürzen bevor der siebente Tag vorbeigegangen; (dies 
alles that sie) aus Furcht, der Knabe möchte sprechen und wegen dessen, was sie ihm gesagt 
hatte» (Bäthgen) 3 Έπεί δε καί ή έβδομη ώς έν τοσούτω ήμερα έφεστηκε C ib. ό — βασι- 
λεΐ] καί ό παΐς τώ βασιλεΐ καί πατρί C 4 ήμελλεν C 5 διά — γυνή] ή γυνή αϋτη C 
6 φθέγξαιτο C 7 αύτή Β, αύ’τη C, corr. Ebh. 8 πάντως έφ’ οις? ib. άτίπως C 
8 sq. τής γυναικός] αυτής C 9 πολλαχή C 10 έ'φθασε C ib. post βασιλέως C add. 
αύτο (αύτοΰ corr. Ebh.) ib. δή του τάχους τή γυναίκα (α posterius ex V) В, μέν (μην Ebh.) συν 
τάχει τήν γυναίκα C 12 ούτε τόν καθα πρός ήκεν άπε'κτεινας Β, ούτε αυτόν άπε'κτεινας καθαπερ 
προσήκεν C 13 πισθεΐς, Β (πεισθείς videtur legisse metaphrastes) 13 sq. καί — δέδωκεν] 
δέδωκεν ασφαλείς C 16 ήμε’ρα om. Boiss. (cum DE?) 17 έβάλετο F 19 post θανάτψ F addit 
κακω 20 κακού seclusit Ebh., nunc potius παραδόξου suspicioni obnoxium 21 sq. καί ύπό 
πολλών άνθρωπων βοωμενου от. EF 25 επρε F 
5 
10 
15 
20 
25 
