Philos. VII uarr. I.] 
LIBER SYNTIPAE. 
03 
λωκεν, είτα καί πόρρω αΰτοΰ παντελώς έγεγόνει. ό δε του μαντικού πνεύματος 
έζ αΰτου άνακεχωρηκότος σύν άθυμία πολλή οί’καοε άφίκετο. θεασαμενη δε αυ- 
τόν ή τούτου σύζυγος, τί ούτως, εφη, στυγνός καί ώχριών γέγονας; ό δέ αυτή 
άπεκρίνατο 1 οτιπερ, ώ γύναι, τό του πύθωνος έκεΐνο πνεύμα, δ δή έγκατφκει 
5 μοι, δι’ ού έμαντευόμην καί αύτάς δή τάς νόσους έθεράπευον, νυν απ’ έμού έξελ- 
θόν τέλεον ύπανε/ώρησεν, καί τούτου έρημωθείς αύτήν, γίνωσκε, τήν ζωήν μου 
άπολέγομαι* ύπ’ αύτοΰ γάρ άπαντα τά απόρρητα έδιδασκόμην καί δαψιλή διά 
τούτου κέρδη έποριζόμην. ή δέ γυνή τά τοιαύτα ρήματα παρά τού άνδρός άκού- 
σασα σφόδρα κάκει'νη έπί τω συμβάντι ήλγησεν. όρων δέ αύτήν πικρώς άνιωμέ- 
10 νην παρηγορειν ώς ένόν τή γυναικί έπεχείρησε, καί πρός αύτήν αύθις είρηκεν 
θάρσει, ώ γύναι, καί μή λυπού* τό γάρ πνεύμα έκεΐνο τρεις ρήσεις μοι διεστεί- 
λατο, ώστε δΓ έκαστου των τριών παν εί' τι θυμήρές μοι | θεόθεν έξαιτήσασθαι, Β f · 89 
καί δεδήλωκέν μοι ώς εί τι δάν καί αίτήσωμαι, εύθέως μοι προσγενήσεται. τού- 
τοις τοΐς λόγοις ή γυνή έπί τό εύθυμότερον μετενεχθεΐσα, αυτάρκη σοι τό λοιπόν, 
15 τω άνδρί άντέφησεν, έκεΐνα δή έστωσαν τά τρία ρησει'δια. ό δέ άνήρ αύθις τή 
όμοζύγψ λέγει* τί ούν συμβουλεύεις μοι έκ θεού αΐτήσασθαι; ή δέ γυνή έκείνη 
RETRACTATIO. 
λόγων ζητήσεις παρά θεού, ευθύς δοθήσεται. ταύτα είπών ό δαίμων τω άνδρί έφανέ- 
ρωσε καί τους τρεις λόγους, είτα μακράν διέβη τού άνδρός. καί ό άνθρωπος τού μαν- 
τικού δαίμονος άπ’ αυτού έξελθόντος μετά λύπης ήλθεν καί εις τήν οικίαν αυτού 
20 είσέδυ. ίδούσα δε αυτόν ή γυνή, τί ούτως, εφησε, σκυθρωπός καί ωχρότατος γέγοναςί ς 
καί ό άνήρ άπεκρίνατο* ώ γύναι, τό τού πύθωνος έκεΐνο πνεύμα, δι’ ού έμαντευόμην 
καί τάς ϊατρείας έποίουν, έξήλθεν άπ’ έμού τελείως* καί διά τούτο πώς δύναμαι ζην; 
παρ’ έκείνου γάρ τούς λόγους έδιδασκόμην καί προέλεγον καί είχον τά κέρδη, ή δέ 
γυνή των λόγων άκούσασα κάκείνη έλυπήθη. όρων δέ αύτήν ό άνήρ πικρώς κλαίου- 
25 σαν έπεχείρει παραμυθεΐσθαι αύτήν καί λέγει πρός αύτήν* μή λυπού, ώ γύναι* τό γάρ 
πνεύμα έκεΐνο τρεις λόγους με παρήγγειλε, ώστε δι’ έκεί|νων τών τριών λόγων όπερ άν Ρ· 86 
άπό τού θεού ζητήσω, έξω άπό τού θεού, καί έφανέρωσέ μοι ότι άμα τού ζητήσα 
έμέ γενήσεται. τούτοις τοΐς λόγοις ή γυνή καλοκαρδίσασα, ώ άνερ, άρκετά σοι, Ιφη, τά 
τρία λόγια εις τό έ'μπροσθεν. ό δέ άνήρ πάλιν λέγει* τί ούν συμβουλεύεις μοι αίτήσα- 
30 σθαι έκ θεού; ή δέ γυνή πονηροτάτη ύπάρχουσα καί πρός άπρεπεΐς ορέξεις καί παρα- 
1 sq. καί — ανακεχωρηκότος] πόρρω μέν αυτό γέγονεν, ό δ’ άνήρ εκείνος άνακεχωρηκότος 
του πνεύματος οΐκαδε C 2 οΐκαδε άφίκετο Β, άφΤκτο C, tum idem: καί τούτον ή σύζυγος ούτως 
έ’χοντα θεασαμενη 3 εφησε C ib. παραγέγονας C 4 ένεκατώκει C 5 αύτάς 8ή от. С 
6 τέλαιον Β, τελέως C ib. άνεχώρησεν C ib. γίνωσκε] ίσθι C 7 άπαν απόρρητον έμυού- 
μην C 7 sq. διά τούτου от. С 8 τά τ. ρ.] ταυτα С 9 τό συμβάν С 9 sq. ταύτην εκεί- 
νος ανιωμενην πικρότερον C 10 τήν γυναίκα C ib. καί είρηκε πρός αύτήν C 11 sq. ρήσεις 
μοι διεστειλατο τρεΤς C 12 των τριών] αύτών C ib. θυμήρεις Β ib. μοι post θεόθεν 
iteratum Β 13 δεδήλωκέ μοι C ib. δ’άν BC ib. αίτήσομαι Β ib. εύθέως μ. πρ.] θεόθεν 
γενεσθαι μοι C 14 ή γυνή — μετενεχθεΐσα] έπί τό εύθυμότερον ή γυνή γενομένη C 15 τώ 
ανορι — εστωσαν] εφησε τω άνδρί, ταυτα C 15 sq. ό δ’ ανήρ πρός τήν σύζυγον αύθις άντεφησε C 
16 συμβουλεύεις — θεού] πρός θεού συμβουλεύεις μοι ήδη C ib. γυνή έκείνη от. С 17 
ζητήσης Boiss. ib. σοι post εύθύς inserebat Ebb. 19 άπήλθεν? Ebb. 26 μεΤ alia ut vi- 
ΎΎλ 
debatur Eberhardo manu correctus ib. παρή F 
