G 4 
MICH. ANDREOPULI 
[Philos. VII narr. I· 
λίαν ούσα πονηροτάτη καί πρός άτακτους όρμάς και παραλόγους ορέξεις ένδόσί- 
μός τε καί φιλοσώματος, οιδας, φησί, ώ άνερ, καθά και αυτή έπίσταμαι, ώς 
οΰοέν συνουσίας τοΐς άνθρώποις προσφιλέστερου· αί'τησαι τό θειον πολλούς τω 
σώματί σου ιθυφάλλους έπιφυήναι. ό δέ γε ματαιόφρων εκείνος την τοιαύτην 
αύτίκα δέησιν προέθετο καί άμα το τούτου σώμα ιθυφάλλοις κατάκομον γέγο- 
νεν. ούς έωρακώς ό οείλαιος εαυτόν πικρώς έμυσάττετο καί την γυναίκα θρασέως 
πλήττει καί καθυβρίζει, καί τοσοϋτον τω θυμώ κατ’ εκείνης άγριαίνεται, ώς καί 
άνελεΐν αυτήν ανηλεώς βουλεύεσθαι. καί έλεγε πρός αυτήν αύτη έστίν ή επω- 
φελής σου συμβούλια, ώ κατάρατε; ούκ ήδέσθης τοιαύτης μοι άσχημοσύνης 
βουλήν πονηράν ύποθέσθαι; ή δέ πρός αυτόν άντέφησεν* τί τοσοϋτον ‘έ/αλέπη- 
νας; μηδέν διαταραχθής περί τούτου του πράγματος· έτεροι γάρ δύο ύπελείφθη- 
σαν λόγοι, αί'τησαι τοίνυν τό θειον διά τοΰ ένός ρήματος τούς ιθυφάλλους τούσδε 
άπό σου άφανισθήναι. ό δέ τη συζύγω πεισθείς αίτειται τούτο παρά θεοΰ, καί 
εύθύς εκείνων μέν άπηλλάγη τών ιθυφάλλων, άπώλεσε δέ τή τοιαύττ] αιτία καί 
οπερ δή γεννητόν αίδοΐον έκέκτητο. αύθις ούν έπί πλέον τής γυναικός καταθρα- 
σύνεται καί αύτήν άποκτεΐναι έκ παντός τρόπου πειράται. ή δέ γυνή, ίνα τί, 
RETRACTATIO. 
λόγους δεδουλευμένη και τήν συνουσίαν άγαπώσα φησί - οίδα, ώ άνερ, ώς καί συ 
τούτο γνωρίζεις - ούδέν άλλο άγαπιτηκότερον εις τους ανθρώπους έστί ή μόνον τό κοι- 
μασθαι άνδρα μετά γυναικός· ζήτησον ούν τόν θεόν πολλούς ό'ρχεις γενέσθαι έν τω 
σώματί σου. ό δε άφρων εκείνος άνήρ τήν τοιαύτην άμα δέησιν έποιεΐτο καί άμα τί) 
εύχή αύτού ό’λον τό σώμα γεγονε μεστόν καί νεφρών καί όρχέων. άπερ ίδών ό άθλιος 
έαυτόν έβδελύττετο καί τήν γυναίκα ίσχυρώς τύπτει καί καθυβρίζει, καί τοσούτον 
87 ήγριώθη | κατ’ εκείνης, ώς βουληθήναι καί αύτήν άποκτεΤναι, λέγων πρός αυτήν αύτη 
σου έστίν ή καλή συμβουλή, ώ κατάρατον γύναιον, ή φέρουσα ήμΤν κέρδος; ούκ ένε- 
τράπης αύτήν τήν πονηράν βουλήν καί αισχύνης γέμουσαν βουλεύσασθαί με; ή δε 
πρός αύτόν άντέφησε" τί τοσοϋτον οργίζεσαι, άνθρωπε; μηδέν ταραχθης ή λυπηθής 
περί τούτου - έτεροι γάρ δύο λόγοι άπεμείνασι, καί παοακάλεσον τόν θεόν διά τού ένός 
ρήματος τούς ιθυφάλλους τούσδε άπό σου διαβήναι. καί άμα τή συζύγω πεισθείς 
αίτειται παρά θεοΰ καί έλευθερώθη τών όρχέων, έχασε δέ μετά τούτων καί άπερ εί- 
χεν άπό γενέσεως. εύθύς ούν ό άνήρ πάλιν άπό τής λύπης έπί πλέον κατά τής γυναι- 
κός άγριοϋται καί δοκιμήν ποιείται τοΰ θανατώσαι αύτήν. ή δέ φησί· διά τί όρμας 
1 sq. ένδώσιμος В 2 οίδα B ib. φησίν C 4 γε от. С 5 sq. το εαυτού σώμα γε- 
γονε κατάκομον (от. ιθυφάλλοις) С 5 ίθυφάλοις et 12 ιθυφάλους В 7 καθ’ υβρίζει (от. καί) В 
ib. κατ’ αυτής ήγριαίνετο C 8 άνίλεώς B ib. βεβουλεύσθαι (βεβουλήσθαι? Ebh.). καί 
έλεγεν αύτη G. praestat βουληθήναι (cum metaphr.) sive βούλεσθαι 8 sq. επωφελή В 9 μοι 
от. B ib. !£ in marg. C 10 άντέφησε C 11 μηδέν διαταραχθείς περί τούτου τού πράγμα- 
τος - Β, μηδέν σοι έσται περί τούτου φροντίς· περί τούτου μή διαταραχθηση - C ib. γαρ] γαρ σοι C 
13 άπό σου άποφανθήναι Β, άφανισθήναι άπό σού C 14 έκεινω B ib. απολεσαι οε τή 
τοιαύτη αιτία Β, άπώλεσε δέ συν αύτοΓς C 15 οπερ — αίδοΐον] ά δή γεννητα αιδοία Ο 16 εκ 
παντός τρόπου άποκτεΐναι ordine iuverso C ib. ίνα in margine В 17 τήν ουσίαν F 18 αλλ’ 
D ib. άγαπητικώτερον corr. Boiss. 21 et 29 ό'ρχεων corr. Boiss. 27 απεμειναν σοι Ebh. 
perperam 28 ιθυφάλους F 29 ήλευθερώθη F ib. έχάσε F ib. άσπερ Ebh. 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
