66 
MICH. ANDREOPULI 
[Philos VII narr. II. 
ράκοντα ήμέρας καί τεσσαράκοντα νύκτας επ’ αυτής διατελέσης καθήμενος καί 
μέτριας τροφής καί πόσεως μεταλαμβάνων · καί είθούτως δυνήση άπαριθμή- 
σαι καί σημήνασθαι τάς των γυναικών πανουργίας, ό δέ τούτων των ρημάτων 
άκούσας παρά του αύτψ συναντήσαντος έποίησε καθώς έκεΐνος αΰτω ένετεί- 
λατο, καί διετέλει επί σποδιάς καθήμενος καί εύτελεϊ τή διαίττ) χοώμενος καί 5 
παρ’ ολας τάς τεσσαράκοντα ήμέρας καί τάς τεσσαράκοντα νύκτας άπογραφό- 
μενος τάς των γυναικών μηχανουργίας, ας δή καί περαιώσασθαι έδόκει έσύστε- 
ρον καί μηδέν τούτων καταλιπείν άγραφον. λαβών ούν άς πεποιήκει άπογραφάς 
πρός την έαυτου οικίαν έπανήρχετο - πορευόμενος δέ επί τι χωρίον παρεγένετο, 
εν φ καί κατέλυσεν. ήν δέ τις έν τω /ωρίφ έκείνω, ος καί παρασκευασάμενος ίο 
έστίασίν τινα τούς του χωρίου οίκήτορας κέκληκεν, μεθ’ ών κάκεΐνον τον άπο- 
γραφέα εις δεξίωσιν μετεκαλέσατο. ό δέ έλθών καί άναπεσών μετά τών άλλων 
δαιτυμόνων ού παρομοίως έκείνοις εκ τών παρατιθέμενων ήσθιεν, άλλ’ άσιτος 
έκαθέζετο. φησί ούν πρός αύτόν ό έστιάτωρ· πόθεν καί τίς ει, ώ εταίρε; ό δέ 
RETRACTATIO. 
σας ήρώτησεν αυτόν και ώς ήκουσεν αυτόν ότι διά τών πονηριών τών γυναικών πε- 15 
ριπατεΐ, μαθέΐν βουλόμενος τάς πονηριάς, ώ άνθρωπε, μάτην κοπιας, φησίν οΰ γάρ 
δόνηση τάς τών γυναικών γνώμας καί πονηριάς εύρεΐν ή μαθέΐν. εί δε θέλεις μαθέΐν 
ολίγα τινά ώς αμέτρητων ούσών, εύρε τόπον τινά μοναξόν καί σύναξε στάκτην ή 
κονιορτόν της γης πολύν καί κάθισον επάνω αυτού τεσσαράκοντα ήμέρας καί νύκτας 
όμοιας, έσθίων και πίνων ολίγον καί τότε θέλεις δυνηθέΐν εύρεΐν τάς πανουργίας τών 20 
γυναικών, ό δε νέος τών λόγων τούτων άκούσας έποίησε καθώς έκεΐνος έδίδαξε, καί 
ήν καθήμενος έπί σποδού τρώγων ολίγα - καί έφ’ ό’λαις τεσσαράκοντα ήμέραις καί τεσ- 
σαράκοντα νύκταις άπεγράφετο τάς τών γυναικών πανουργίας, καί ώς έτελέσθησαν 
90 αί ήμέραι και νύκται, | ώς ύστερον έφάνη αύτώ ότι οΰδεμίαν πονηριάν τών γυναικών 
άφήκεν άγραφον, έλαβε τάς πονηριάς άς έγραψε καί έστράφη εις τό όσπήτιον αύτου. 25 
και έπανερχόμενος ευρών χωρίον έμεινε έκεΐ άναπαυθήναι μικρόν, έν τω χωρίω γούν 
έποίησέ τις τραπέζιν μέγα καί έκάλεσε πολλούς, μετά πάντων δε έκάλεσε καί τόν 
ξένον, δς καί έλθών έκαθέσθη μετά τών λοιπών, μή έσθίων ομοίως έκείνοις τα έν τ]5 
τραπέζη. ότε καί λέγει πρός αύτόν ό έχων την τράπεζαν πόθεν είσαι καί τίς είσαι, 
2 καί εΐθόύτως Β, ούτω γάρ C 3 ήμήνασθαι B ib. τών ρημάτων τούτων C 4 συ- 
ναντείσαντος B ib. έκεΐνος] αυτός C, ούτος Ebh. 5 ευτελή В 6 τάς posterius от. С 7 
περαιωθήναι С 8 καταλιπών B ib. έπεποιήκει С 9 έπανήει С ib. δε от. С 10 έν 
τω χωρίω έκείνω] άνήρ έν τωδε τω χωρίω С 11 κέκληκε С 13 ου παρ’ ομο ιως έκείνοις έκ Β, 
ούχ ομοίως αύτοΐς C 14 λέγει ουν ό έστιάτωρ αύτω C 15 ήρώτισεν F ib. αύτόν от. F, 
αύτου Ebh. 18 ούσών] αυτών D, αύτών ούσών Boiss. ib. εύρε τόπον τινα μοναξόν, καί 
σύναξε στάκτιν, και κονιορτόν τής γής πολύν citât Ducange 8. ν. στάκτη 20 ομοίως (DE) 
Boiss. ib. «forean δυνηθήν» Boiss. 24 αί ήμέραι καί αί νύκται citât Ducange 8. ν. νύκτα 
25 όσπήτιον EF teste Eberhardo. quid D habeat, ambiguum est, cum Boiss. légat όαπίτιον, 
Ebh. όσπήτιον 26 έμεινεν F 28 έλθών] ήλθε D 29 ήσαι utrobique D 
