08 
MICH. ANDREOPUIiI 
[Philos. VIT narr. II 
διά λόγου ή διά τίνος πράξεως* πλήν άκουσον των έμων ρημάτων' ΐδοΰ, καθορας 
RETRACTATIO. 
έστι γυναίκα, έάν καί εγώ είρ.ι, τεχνάσασθαί τι προς σε πονηρόν η διά λόγου η έργου· 
ρ. 92 πλήν, ώς εάν λέγω σοι (Αίας γυναικός ίργον, | άκουσον έάν έχης γραρ,ριένον τούτο, ό δε 
είπεν* είπέ. ή δέ γυνή έφη* 
Ήν τις άνήρ έχων γυναίκα τιρ/ιαν καί φρόνιμον, ό’στις άε'ι περισύρων τάς γυναί- 
κας ό’λ ας έτύγχανεν. ή δέ γυνή άντέλεγε τω άνδρί* ρ,ή ύβριζε πάσας, άλλα τάς κα- 
κάς. ό δέ άντέφησεν* όλας. ή δέ, ρ.ή ούτως λέγε, φησίν, έπείτοι γε οΰκ Ιτυχεν έρ,πλα- 
κήναι έν [aiôc τούτων, ό δέ λέγει* ε’ι έτύγχανον έν ιαικ τούτων κακή, ερ,ελλον αυτήν 
ρινοτορ-ήσαι. πλησίον γάρ τω οίκηρ.ατι αύτού φιλονεικοΰσαι έτύγχανον αί γειτόνισαι, 
καί ούτος καθ’ εαυτόν ύβριζεν αύτάς. ή δέ γυνή λέγει τω άνδρί* σήμερον τί ποιείς; ό 
δέ λέγει" άπέρχοριαι εις τό χωράφιον· καί συ άργά ρ.αγείρευσόν τι καί φέρε [αοι Ιξω 
νά φάγω. ή δέ άπελθοΰσα εύρε όψάρια κατά τήν οδόν καί ήγόρασε. καί τό ρ.έν ρ.α- 
γέρευρ.α ρ.ετά του τζουκαλίου έκό|Αΐσε τω άνδρί αυτής φαγέΐν. αύτη στρεφορ.ένη πρός 
ρ. 93 τό όσπήτιον ρίπτει κατά τήν του άροτρου σκαφήν έν γυλλάοιον, άλλαχού δέ δύο, | έως 
οτου έ'ρριψεν όλα. καί ό άνήρ, τής γυναικός διαβάσης, έρχό(χενος [χετά των βοών άρο- 
τριαν, εύρίσκει τά όψάρια έρρΐ[Α(χένα, πού (λέν δύο, που δέ τρία, καί έσύναξεν αυτά, 
καί άργά σχολάσας άπεισιν εις τήν οικίαν, καί λέγει τή γυναικί* ούκ έποίησάς τι, 
ώστε φαγέΐν ή[Αας όψέ; ή δέ, ρ.ή εχουσά τι, είπεν, ή κρέας ή όψάρια ή άλλο τι, ούκ 
έρ,αγείρευσα. καί δς φησίν ιδού όψάρια ά εύρον έν τω χωραφίω, καί έψησον αυτά, ή 
δέ άκούσασα, τά [λέν όψάρια λαβοΰσα εκουψε· τράπεζαν δέ θέΐσα, λέγει ό άνήρ· τά 
όψάρια πού; ή δέ, πόία όψάρια; φησί. ό δέ λέγει' (Αωρ ή, ούκ Ιφερά σοι άρτίως όψάρια 
ά εύρον εις τό χωράφιν; ή δέ ά(χα τάΐς ονυξι σπαράξασα τάς παρειάς έβόησε* άκού- 
σατε, γείτονες, καί των γειτόνων συναχθέντων λέγει ή γυνή· άκούσατε, άρχοντες* 
όψάρια γυλλάρια λέγει jxoi έψήσαι ά εφεοεν άπό τό χωράφιον. καί οί άνθρωποι συνα- 
ρ. 94 χθέντες λέγουσι τω άνθρώπω* τί λέγεις; έν τω άγρω όψάρια | εύρίσκονται; ό δέ λέγει* αύ- 
θέντες καί άδελφοί, έγώ εύρον αύτά έκεΐσε* πώς δέ εύρέθησαν ούκ οίδα. τότε τής γυναι- 
κός βοώσης ότι* δαιρ-όνιον εχει ούτος, οί δέ γείτονες έν ποσί καί χερσί πέδαις σιδεραΐς 
έβαλον* καί όλην τήν νύκταν ό δειλαΐος έ'λεγε* καί ούχ εύρον τά γυλλάρια καί κορ.ίσας 
δέδωκα τή κυνί ταύτν), είπών* έψησον αύτά; κατά τί δέ έσιδέρωσάν (χε; τής δέ πάλιν 
βοώσης καί ήριέρας έπιγενοριένης παραγίνονται οί γείτονες έρωτώντες· τί γέγονας; ό 
δέ καί αύθις τήν άλήθειαν ό άτυχος έλεγε, τής δέ γυναικός βοώσης ότι" δαιμόνων 
Ιχει, οί άνθρωποι ραδίως έπίστευον τήν γυναίκα, καί έ'λεγον* άληθώς ό άνθρωπος 
έπαθέ τι. [χετά δέτρίτην ήριέραν λέγει ή γυνή τώ άνδρί - πεινάς; ίνα σοι δώσω τι φα- 
γέΐν. ό δέ λέγει* ναί' καί τί εχεις δούναι ρ.οι φαγέΐν; ή δέ 1 όψάρια τηγάνου. ό δέ* κα- 
ί έμών om. B ib. ιδού ώς όρας C 2 λόγον et λόγου D 3 ώς έάν] ώς αν Ebh. 
4 είπε F (an pro είπεν?) 7 έ'τυχες Ebh. 8 κακή delendum? 9 γειτόνησαι D. cf. ρ. 38, 30 
13 έκόμιζε legit Du Cange s. v. μαγερεύειν ib. αύτη] αυτή citât Du Cange Append. p. 52, 
είτα? Ebh. 14 όσπήτιον Ebh. (quo teste EF όσπήτιον habent), όσπίτιον Du Cange (ibid.) Boiss. 
ib. τήν τού Du Cange ibid., τήν των D, του EF ib. γυλλάριον] ita E (et F?), «in A est com- 
pendium quod ad γυλλάρι fere ducit» (Boiss.), γυλάρι citât Du Cange 1. 1. IG έρριμένα F 
18είπεΐν D ib. όψάριον EF 24 γυλλάρια seclusit Ebh. 27 δέ от. E ib. έν τή («forsan 
έν τοΐς» Boiss.) ποσι D ib. πέδαις σιδεραΐς Casus accusativus est 28 νύκτα F ib. δειλαΐος 
Ebh. 31 πάλιν βοώσης? Ebh., qua conjectura recepta supra (29 sq.) deleverim vv. τής δέ παλιν 
βοώσης 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
