LIBER 8ΥΝΤΙΡΛΕ. 
81 
δρες, έστω ώς άπαν θεοδηριούργητον | ζώον δυναμιν έχον ζωτικήν ούδέν έτερον B f. 97 
έσθίει, άλλ’ οπερ αύτου τή φύσει ό θεός άπέταξεν τοιγαρουν καί ό λουπος άπό 
των τής γης ερπετών διατρέφεσθαι ταχθείς αναίτιος έπΐ τώ συριβάντι καθέστη- 
κεν. ό δε βασιλεύς ταΰτα είπόντων των φιλοσόφων ένατενίσας τώ υίώ λέγει 
5 πρός αυτόν οιμαι, ώ υίέ, ώς οί παρόντες φιλόσοφοι ούκ έπίστανται τίνι τόδε | 
προσυπήρχε τό αίτιον, πλήν αλλά σύ φράσον [λοι* τίς ό γεγονώς αίτιος; ό δέ A f. 283 
παΐς τώ βασιλεΐ άπεκρίνατο' ού κατά τι, ώ δέσποτα βασιλεύ, οί φιλόσοφοι σφάλ- 
λονται ούδ’ ώς τή άληθεία προσκρ ούοντες άλληνάλλως φάσκουσι' πλήν ό τοΐς 
τό γάλα πεπωκόσι συριβεβηκώς κίνδυνος άπέκειτο τή ειμαρμένη αυτών καί 
ίο έριελλον έκεΤνοι τώ τοιώδε τρόπω του βίου ύπεξελθεΤν. 
Ό δέ βασιλεύς τόν λόγον ώς πάνυ δήθεν εύάρμοστον άποδεξάρεενος ήσθη 
λίαν έπί τή του υίου συνέσει καί τή αύτου συλλογιστική τάχα καί σοφιστική 
RETRACTATIO. 
ό'λον τω υίώ σου έδίδαξα, καί τοιούτον άπό της έρ.ής έπιμελείας καί προαιρέσεως θεού 
χάριτι τών ύπό την βασιλείαν σου φιλοσόφων εί ρ.ή πρώτον άλλ’ ουδέ δεύτερον αυτόν 
15 καθεστάναι. ό δε βασιλεύς ύπολαβών τόν λόγον τού Συντίπα, πρός τούς ρεεγιστάνους 
έ'φη ότι' I πάλιν άκούσωρεν τού Συντίπα. καί ός άπεκρίνατο ότι* γνωστόν καί ύρΐν ρ. 112 
έστω ότι παν ζώον έκ θεού δηριουργηθεν καί έν έαυτω έ'χον δύναρ.ιν ζωτικήν ούδέν 
άλλο τρώγει, εί ρή όπερ προσέταξεν αύτω ό θεός, λοιπόν καί ό λούπος έκ των τής 
γης ζώων τρέφεσθαι ταχθείς άναίτιός έστιν έπί τω συρβάντι. καί ό βασιλεύς ταύτα 
20 είπόντων των φιλοσόφων καί ύστερον τού Συντίπα ένατενίσας τω υίώ αυτού έ'φη. 
ύπολαρβάνω, υίέ, ώς οί παρόντες ούτοι φιλόσοφοι οΰ γινώσκουσι τίνι πάντων άρρόζει 
ή τού συρβάντος αιτία, πλήν είπε ροι σύ, τίς ό αίτιος τού τοιούτου θανάτου των 
άναιτίων. ό δέ παΐς τω βασιλεΐ άπεκρίνατο· εις ούδέν, ώ δέσποτα βασιλεύ, οί φιλόσο- 
φοι σφάλλουσιν ούδέ ώς τή άληθεία προσκρούονται, άλλος άλλο τι σφάλλονται * πλήν 
25 ό τοΐς τό γάλα πεπωκόσι κίνδυνος έπέκειτο αΰτοΐς γενέσθαι ύπό τής τύχης αυτών 
καί έ'ρελλον έκεΐνοι τοιωδε τρόπω τής ζωής έξελθεΐν. | 
Ό δέ βασιλεύς τόν λόγον τού παιδός ώς πολλά εΰάρροστον άποδεξάρενος λίαν ρ. 113 
ηύφράνθη έπί τή τού υίού συννοία καί φρονήσει καί τάχα έπί τή συλλογιστική καί 
σοφιστική αυτού φρονήσει καί άποκρίσει. φησί πρός τόν Συντίπαν ζήτησον όπερ αν 
1 ώς απαν om. B ib. έ'χων AB ib. έτερον A (in quo τ ex πτ)βΐΒ 2 έ'σθήει A 
ib. ό θεός απέταξε C, όπέταξε В 3 ταχθείς] όρισθείς С 4 ένατενήσας AB 5 αύτώ В 
ib. τάδε A, τώδε В, τώνδε ci. Ebh. 6 πρόσύπήρχε A, πρόαύπήρχεν В 8 άλληνάλλως А, 
άλληνάλως C ib. φάσκουσι] σφάλλονται В 9 του γάλακτος С, γάλα B ib. πεποκώσι В 
ib. συμβεβηκόσι C ib. τή ειμαρμένη τούτων άπέκειτο C 10 ήμελλον ούτοι C 11 πανυ 
δήθεν] λίαν C, qui post ήσθη omittit λίαν et addit πάνυ ante συνέσει 12 αύτου] τούτου C 
ib. τάχα от. СВ 
13 post τοιοΰτον Ebh. add. άπέδειξα ώς 14 ούδέ δεύτερον] «Glossator in Ε (et F): εκ 
του ειπεΤν δεύτερον (ß°u F), τα πρώτα δέδωκε: scrib. ούδέ δεύτερον» Boiss. 16 sq. γνωστόν 
έστω καί ύμΐν έστω D 17 έν αύτω D 19 τεχθείς EF 20 ένατενήσας F 23 εις от. Ε 
24 σφάλουσιν F ib. προσκρούοντες ex C Ebh. ib. σφάλονται F 25 πεποκόσι F, πεποιη- 
κόσι E. post πεπωκόσι Ebh. inseruit συμβεβηκώς ex C a se correcto 28 συνοίριΡ 28 sq. καί 
άποκρίσει 
σοφιστική от. F 29 sq. φρονήσει καί άποκρίσει φησί vix dubium quin ex φρονήσει, καί φησί 
vel simili scriptura provenerit 
Зан. Иет.-Фал. Отд. 
6 
