82 
MICH. ANDREOPTJU 
άποκ ρίσει. καί φησίν προς τόν Συντίπαν αί'τησαι δ άν θέλησές, καί σοι παρά 
της έμής βασιλείας βραβευθήσεται - άλλα καί εί' τις περισσότερα σοι πρόσεστι 
διδασκαλία, κάκείνην τώ υίώ μου έκδίδαξον. ό δέ Συντίπας τώ βασιλεΐ έφη· 
γνωστόν έστω σου τώ κράτει, ώ βασιλεύ, ώς ούδέν τής σοφιστικής τέχνης καί 
λογιοτητος τό παράπαν ένέλιπον, δπερ μη τόν υιόν σου τό καθόλου έςεδίδαξα, 
ώς καί πάντων των υπό την βασιλείαν σου φιλοσόφων ύπέρτερον αυτόν κατα- 
στήναι. ό δέ βασιλεύς ύπολαβών πρός τούς μεγιστάνους αύτου καί αυτούς δή 
τούς ύπ’ αύτόν φιλοσόφους έφη· άρά γε ταϋτα φιλαλήθως ήμΐν ό Συντίπας 
φθέγγεται; οί δέ άπεκρίναντο* καί μάλα, ώ δέσποτα, ό δέ τώ υίώ αύτου έμ- 
βλέψας λέγει' σύ δέ τί φής, ώ τέκνον; έν άληθεία ταυτα περί σου ό σάς φάσκει 
διδάσκαλος; οί δέ φιλόσοφοι άντί του παιδός άποκριθέντες είπον ούδείς ώς ό 
υιός σου έν τή των λόγων διαπρέπει κομψότητι. 
Λέγει ούν καί ό παΐς τώ βασιλεΐ' γνωρίζω σου τώ κράτει, ώ δέσποτα, ώς εί' 
τις των άνθρώπων μη τελείαν σχοίη σύνεσιν, ούκ άποδίδωσι άγαθά τοΐς εύεργε- 
τήσασιν αύτόν, τόν μέντοι τοιουτον διάστροφον μάλλον καί άσύνετον χρή 
όνομάζεσθαι, μηδαμώς δέ άγχίνουν καί συνετόν, ό ούν διδάσκαλός μου 
RETRACTATIO. 
έθέλης παρά της έμής βασιλείας, καί δοθήσεταί σοι. άλλα καί εί τις έτέρα διδασκαλία 
τινών πρόσεστι μαθημάτων, έκδίδαξον. γνωστόν σοι έστω, ώ βασιλεύ, ό Συντίπας εφη, 
ώς καί πρό ολίγου σοι έδήλωσα, ώς ούδέν της σοφιστικής τέχνης καί λογιοτητος 
άφηκα καθόλου ό’περ ούκ έδίδαζα τόν υίέα σου, ώς καί πάντων, θαρρώ λέγειν, των 
ύπό την βασιλείαν σου φιλοσόφων εί μη πρώτον άλλ’ ούδέ δεύτερον καταστησαι. ό δέ 
βασιλεύς τόν λόγον ύπολαβών τοΐς μεγιστάσιν έφη καί φιλοσόφοις’ άρά γε ταύτα 
ήμΐν φιλαλήθως ό Συντίπας λαλέΐ; οί δε άπεκρίθησαν ότι’ καί μάλα πολλά άληθεύει, 
114 ρ. “ δέσποτα, καί ό βασιλεύς άναβλέψας | πρός τόν υιόν αύτου λέγει 1 σύ δε, ώ υιέ, τί 
λέγεις; έν άληθεία περί σου ό σός διδάσκαλος καλώς φθέγγεται; καί οί φιλόσοφοι άμα 
είπον άποκριθέντες άντί του παιδός· ούδείς, ώ βασιλεύ, ώς ό υιός σου έστίν, ό ΰπε- 
ρέχων τή των μαθημάτων καί τών λόγων επιστήμη, ρητορική τε φαμέν καί τή άλλη 
σοφία, τότε καί ό παΐς λέγει τώ πατρί τε καί βασιλεΐ" γνωρίζω σου τώ κράτει, ώ 
δέσποτα, ώς έάν τις τών άνθρώπων ού τελείαν λάβη την φρόνησιν καί την μάθησιν, 
ούκ άποδίδωσιν άγαθά τοΐς εύεργέταις αύτού καί διδασκάλοις’ τόν δέ άμαθή καί 
άπαίδευτον άνθρωπον άγνωστον καί άφρονα παντελώς όνομάζειν πρέπει, άλλ’ ούδα- 
1 φησί CB ib. σιντίπαν Α, σίντύπα B ib. θελείση A, έθε'λεις В, έθέλοις С ib. παρά] 
προς C 2 εί της Α, ή τις В 3 καί τηνδε τόν υιόν μου С ib. σιντίπας Α, σΐντυπας B ib. έφη 
τω βασιλεΐ C 4 τω κράτει σου C ib. βασιλεύ ut аасре Α, βασιλεύς В 5 σου τό καθόλου] 
γε τόν σάν С 7 μεγιστάνας Β, μεγιστάνας C ib. αύτου от. C ib. αύτούς δή от. C S ύπ’ 
αύτών AB ib. σΐντυπας В 9 sq. έμβλέψας αύτου С 10 έν от. C ib. γε addit post σού С 
12 υίό'σου A ib. διαπρεπών (propter λόγων) В 13 sq. εί τι В 14 άποδίδωσιν ВС 
14 sq. τοΐς αύτόν εύεργετήσασι C 15 sq. τόν— συνετόν ignorât Syrus ib. χρή— συνετόν от. А 
15 sqq. καί α συνετόν — ακριβώς] είναι γινώσκομεν· ούτος δέ άκριβώς C 
20 τόν υιόν σου υίεα D, τόν υίέα EF, τόν σου υίέα Boiss., τόν υίεα σου Ebb. 
21 ού δεύτερον D 25 καλώς Ebb. seclusit «quippe e postremis syllabis v. antecedentis 
ortum» 28 φιλοσοφία D 30 τόν δέ τοιουτον άμαθή? Ebb. 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
