Filii ïegis narr II.] 
LIBER 8YNTIPAE. 
83 
Συντίπας έπιμόνως μου καί ακριβώς έπιμελησάμενος δοκιμώτατόν με τή 
φιλοσοφία και τή γνώσει κατέστησε, καί χρή τούτον παρά της σης βασι- 
λείας αξίαν τής έπιμελείας καί την αμοιβήν κομίσασθαι. έπεί δέ, ώ βασιλεύ, 
καί ουτοί σου οί φιλόσοφοι έπιμαρτυροΟσί μοι ώς καί αυτών δη τοΐς λόγοις 
5 υπερτερώ, άκουσόν μου τής παροϋσης διηγήσεως. Δύο γάρ τινα παιδία έτύγχα- 
νον, τά μεν χρόνων πέντε, τό δέ τριών, ήν δέ καί τις άνήρ γηραιός καί ανάπη- 
ρος άμα I καί παράλυτος, ός συνέσει καί άγχινοία σύν έκείνοις υπήρχε κατάκο- Λ f. 303 
μος. ό δέ βασιλεύς τόν ειρμόν άνακόπτων του διηγήματος | λέγει ζψ υίώ · καί τίς B f. 98 
ήν, τέκνον, ή έκείνων ύπόθεσις; άναλαβών δέ ό παΐς τόν λόγον άνωθεν διηγείτο 
ίο λέγων. 
Άνήρ τις ήν κίναιδος καί φιλήδονος λίαν, ός ήνίκα περί γυναικός ευειδούς 
ήκηκόει, προς έκείνην άκολασίας χάριν ευθύς έπορεύετο. έδηλώθη γούν αύτω έν 
μια περί τίνος ώραιοτάτης γυναικός, καί αύτίκα πρός αυτήν άπελήλυθε συνου- 
σίας ενεκεν. είχε δέ παΐδα ή γυνή έκείνη τριών ετών τή ήλικία τυγχάνοντα, ός 
15 τω τότε τή μητρί έτυχε λέγειν* παρασκευασόν μοι, ώ μήτε ρ, έδεσμά τι του φα- 
RETRACTAT10. 
μώς καλόνουν καί γνωστικόν, ό δέ διδάσκαλός μου Συντίπας σπουδαίως καί άκριβως 
έπιμελησάμενός μου, δοκιμώτατόν με τη φιλοσοφία, δυνάμει θεού, καί τή γνώσή 4 
κατέστησε· καί πρέπει τούτον παρά τού σου κράτους αξίαν της σπουδής καί επιμέ- 
λειας λαβεΐν καί την άμοιβήν. επειδή δέ, ώ βασιλεύ, καί ουτοί σου οί φιλόσοφοι | συμ- ρ. 1 15 
20 μαρτυρούσί μοι ότι υπερβάλλω τούτους τοΐς λόγοις, δέομαι σου άκροάσασθαι τής 
διηγήσεως ταύτης" Δύο παιδία ήσαν έ'ν τινι τόπω, τό μέν εν χρόνων πέντε, τό δέ 
έτερον τριών, ήν δέ καί τις άνήρ γηραιός καί άμαθής άμα δέ καί παράλυτος, όστις 
ήτον γεμάτος τή φρονήσει καί νοήμασι, σύν τοΐς παισίν έκείνοις. ό δέ βασιλεύς άνα- 
κόψας τόν λόγον τής διηγήσεως λέγει τω υίω' καί τίς ήν, τέκνον, ή έκείνων ύπόθεσις ί 
25 άναλαβών δέ πάλιν ό παΐς άρχήθεν τόν λόγον λέγει. 
Άνήρ τις ήν πανούργος λίαν καί πόρνος' όταν δέ ήκουε περί γυναικός ευμόρφου» 
πρός έκείνην ευθύς έπορεύετο ενεκεν ομιλίας, έδηλώθη ούν αύτω μια των ήμερων περί 
τίνος γυναικός κατά πολύ ωραίας· καί άμα πρός έκείνην άπήλθε τού συμμιγήναι 
αυτή, είχε δέ ή γυνή παΐδα τριετή όντα, έτυχε δέ τή ώρα έκείνη λέγειν τόν παΐδα 
30 τή μητρί 1 ποίησόν μοι μαγερευμά τι φαγεΐν. ή δέ γυνή όρώσα τόν | άνδρα σπουδάζοντα ρ. 1 16 
1 σιντίπας Α, σιντύπας B ib. επίμονος A, έπεί μόνως В 3 δ’ С 5 ύπερτερώ В (?) et 
confirmant Syrus et metapbrasta, υπερτερώ A, ύπερτερεΤν compendio C cf. 4,9 ib. in marg. κ С 
7 συν έκείνοις] pro σύν έκ primum scriba dederat σϋνέσ (propter praegressum συνέσει), hinc 
ει 
fecit σύνέκ, tum adiecit είνοις С 9 ή εκείνον В, ή τούτων С, от. А 11 κύναιδος C ib. καί 
φιλήδονος λίαν от. С 13 άπελήλυθεν В 14 έ'νεκεν AB, εινεκεν C ib. ειχεν B ib. ετών 
τριών C 14 sq. ός τηνικαΰτα έτυχε λέγειν τή μ(ητ)ρί C 15 έδέσματι А 
19 έπεί δε DF 20 υπερβάλω F ib. ante άκροάσασθαι D àdd. άκριβως 21 lemma 
in D: "Ιδιον νόημα του υίου βασιλέως, in EF: διον («omissa littera initiali» Ebh.) νόημα του υιού 
του βασιλέως. «Pro δίον puto esse legendum non ίδιον, sed δεύτερον, nam ρ. 109 vidimus primum 
reguli νόημα. Voluisse videtur codicis (E) emendator rescribere διανόημα» Boiss. An leg. δύο 
νοήματα? 22 αμαθής] καμπούρης (i. e. κυρτός, vide Corais Isocr. p. 161 extr.) Ebh. 23 [τή]? 
Ebh. 29 lemma: περί του τριετοϋς παιδός 30 μαγερεύματι F 
