84 
MICH. ANDREOPULI 
[Filii régis narr. II. 
γεϊν. ή δέ όρυύσα τόν άνδρα εκείνον πρός την μετ’ αυτής κατεπειγόμενον ακολα- 
σίαν λέγει πρός αυτόν μικρόν με άνάμεινον, άνθρωπε, άχρις ού τω έμω παιδί 
βρώσιμόν τι παρασκευάσω, ό δέ ύπολαβών έφη τή γυναικί' άφες τό γε νυν έχον 
την του παιδός φροντίδα καί τούτο δη τό ήμέτερον έκπλήρωσον έργον, μήπως 
γένηταί μοι χρονίσαι ένταύθα. ή δέ άντέφησε τω άνδρί' εί ήδεις, ώ άνθρωπε, 
οποίαν ούτος ό παΤς μου την άγ/ίνοιαν κέκτηται, ούκ άν τοιαυτά μοι έλεγες, 
καί ταυτα είπουσα εγείρεται ευθύς, καί όπερ ήν έψήσασα έδεσμα όρύ'ζιον τυγ/ά- 
νον τφ παιδί παρέθηκεν. ό δέ παΐς εί καί μη πάντη νήπιος ήν τφ χρόνω, άλλ’ 
ούν όδυρόμενος διετέλει καί τήν μητέρα ήνάγκαζε περισσότερον αύτφ παρατε- 
θεικέναι όρύζιον· ού γάρ κεκόρεσμαι έτι, φησίν, αλλά πλείονος ορέγομαι, ή δέ 
μήτηρ έποίησε κατά τό τού παιδός θέλημα, ό δέ αύθις καί έτέρας παραθήκης 
έφιέμενος έπί πλέον πρός τήν μητέρα ώλοφύρετο. ό μέντοι ακόλαστος εκείνος 
άνήρ δυσχεραίνουν έπί τή άσελγεία τού παιδός καί τω τούτου άδιακόπω κλαυθμώ 
λέγει πρός αυτόν' λίαν τω οντι αναιδής καί άκόρεστος πέφυκας καί ούκ ένεστί 
σοι φρόνησις, ώς όρώ, τό παράπαν' εί γάρ τό τοιούτον έδεσμα πέντε άνδράσι 
παρετέθη, δαψιλώς αν αύτοΤς εις κόρον διήρκεσεν. ό δέ παΤς ύπολαβών λέγει τω 
RETRACTATIO. 
πρός μΐξιν λέγει αύτω' ολίγον μοι άκαρτέρησον, άνθρωπε, έως ού τω παιδαρίψ ανα- 
παύσω. ό δέ λέγει τη γυναικί' κατά τό παρόν την τού παιδός σου φροντίδα έασον καί 
τά της επιθυμίας μου πλήρωσον, μήπως άργήσω. ή δε άντέφησεν' εάν έγίνωσκες, ώ 
άνθρωπε, τήν γνώσιν τούτου μου τού παιδός, ούκ άν μοι τοιαύτα έλεγες ρήματα, καί 
ταΰτα ειπούσα, διά συντόμως εγείρεται καί όρύζιον έψήσασα τω παιδί παρέθηκεν. ό 
δέ παΐς εί καί πολλά μικρός ούκ ήτον, άλλ’ ούν ύπήρχε κλαίων καί τήν μητέρα 
ήνάγκαζε παραθεΐναι αύτω πλεΐον όρύζιον. έλεγε γάρ ότι* άκμήν ούκ έχόρτασα, άλλ’ 
ορέγομαι περισσότερον . καί ή μήτηρ έποίησε τό θέλημα τού παιδιού, ό δέ παΐς πάλιν 
θέλων καί 'έτερον παράθεμα πρός τήν μητέρα έθρήνει. ό μέντοι άκόλαστος εκείνος 
λυπούμενος επί τη τού παιδός άνάγκη καί τω κλαυθμω, λέγει πρός αύτόν πολλά 
ρ. 117 ήσαι, ώ παΐ, άναίσχυντος καί άχορ|ταστος καί, ώς όρώ, γνώσιν όλως ούκ έχεις' εί γάρ 
τό τοιούτον έψημα παρετίθετο πέντε άνδράσι, καί άρκετόν ήν αύτοΐς ώστε κορέσαι. 
ό δέ παΐς αύτω είπεν' εκείνος μάλλον έστέρηται φρονήσεως, ό'στις έαυτω επιζητεί, κα- 
4 δή] δέ В 5 γένοιτό με χρονίσαι ώδε С ib. χρόνησις B ib. ήδης A, ίδη В 
6 άγχινοίαν B ib. έλάιγες А 7 ευθέως εγείρεται С ib. όρήζιον A, infra 10 όρίζιον 
8 παρέθηκε τω παιδί C ib. παΐς от. С ib. ήν от. В 9 ήνάγκαζεν B ib. περίσότερον 
A, περίσότερον B ib. φησί В 11 έποίησεν В 12 άφιέμενος B ib. όλοφύρετο В 
13 ασελγείς] σιβήα A βία B ib. άδιακόπτω CB 14 ούκένετί A 15 άνδράσι В 
16 sq. λέγι τώ άνδρί: ΈκεΐνΟς μάλλον Α, λέγει τώ άνδρί έκεΐνος μάλλον Β, έφη | συ μάλλον C. 
«Der Knabe erwiederte ihm: Du bist der unverständige, denn du bist ausgegangen, zu nehmen, 
was nicht dein ist und hast eine That erwählt, die Gott nicht wohlgefällig ist» Syrus Bätbgeni 
17 τό παιδάριον Ebh., addens: «sed factum esse poterat etiam ut exciderit τήν όρεξιν, τήν 
πείναν, τόν λιμόν» 21 συντόμων Boiss., cf. ρ. 59,24 ib. et 23 όρύζιον D 23 έχόρ- 
τανα Ebh. 
5 
10 
15 
20 
25 
