90 
MICH. ANDRE ОНИ LI 
[Filii régis narr. III. 
απαλλάξω, άλλ’ εί βούλει τοϋτό σοι ποίησα ί με, δός μοι πρότερον άργυρον 
ένα, ί'να δι’ αύτου κάρα μοι έξωνήσωμαι. ή δε γυνή, εί'περ με, φησ ί, τής 
χαλεπής ταύτης συνοχής άπαλλάξεις, δώσω σοι τόν άργυρον, ό δε παΐς 
άποκριθείς λέγει προς αυτήν ' ύπόστρεψον λοιπόν προς τόν άρχοντα καί 
λέξον αύτω ούτοις - γνωρίζω σοι, ώ κύριέ μου, ώς τρεις κοινωνοί έτύγνανον 
οί τό χρυσίον μοι παραθέμενοι, καθά δή καί προεδηλώθη σου τή υπεροχή, 
οι καί ένετείλαντό μοι λέγοντες - ορα μή δώσγ]ς τινι έξ ή[χών τά παρα- 
τεθέντα σοι χρήματα, εί [χή οί τρεις όμοθυμαδόν πρός σε παραγενώμεθα. νυν 
δε, κύριέ μου, ιδού τό χρυσίον παρ’ έμοί έστιν πρόσταξον τό λοιπόν τούς τρεΤς 
κοινωνούς έπί τό αύτό παραστήναί μοι, καθά δή κάκεϊνοι συν άκριβεία παρηγ- 
γυήσαντο, καί είθούτως αύτοΤς ό κοινός αύτών θησαυρός παρ’ έμου άποδοθήσεται. 
έπί ταύταις τοίνυν ταΐς τού παιδός εκείνου πιθαναΐς ύποθήκαις σφοδρά ήσθεΐσα 
B f. 101 ή γυνή εύθύς ] υποστρέφει πρός τόν ήγεμόνα, καί τά παρ’ έκείνου ύποτεθέντα 
αύτή ώς ευσύνοπτα καί συνετά πρός αύτόν άπεφθέγξατο. ό δέ ήγεμών εύλογο- 
φανώς λέγειν διαγνούς τήν γυναίκα, μεταστέλλεται τούς έμπορους καί φησί 
RETRACTATIO. 
όπερ λέγω, δός μοι άργύριον, όπως άγοράσω κάρυα, ή δέ γυνή εφη ’ εάν ταύτης έλευ- 
ρ. 123 θερώσης με τής συμφοράς καί άνελπίστου ζημίας, δώσω σοι τό άργύριον . | τότε λέγει ό 
πα”ΐς τή γραίδι * ΰπόστρεψον εις τόν άρχοντα, τόν ήγεμόνα, καί είπε αύτω ούτως ' 
γνωρίζω σοι, κύριέ μου, ώς τρεις σύντροφοι ήσαν οί δεδωκότες μοι τό άργύριον καί 
τό χρυσίον , παραγγείλαντές [χοι μηδενί άπό τούτων των τριών συντρόφων δούναι 
τό χρυσίον , εί μή καί οί τρεις παρώσι . καί νυν τό χρυσίον έστί παρ’ έμοί * καί 
τήν ενδοξότητά σου ικετεύω ίνα όρίσης καί παραγίνωνται καί οί τρεις όμού , καί 
ούτως εγώ αύτοΊς τόν συντροφικόν θησαυρόν, όν έθηκαν εις εμέ, άποδώσω . λοιπόν 
ή γυνή έπί ταύταις τΟϊς τού παιδός παραγγελίαις πολλά εύφρανθεΐσα εύθύς εις 
τόν ήγεμόνα ύπέστρεψε καί τά. τού παιδός ρήματα ολίγα καί φρόνιμα όντα είπε 
τω ήγεμόνι . ό δέ ίδών αύτήν εύλόγως λέγουσαν καί δικαίως, διαμηνύσας τούς 
έμπορους λέγει' δικαίως νύν Ιγνωκα ότι ή γραύς ύμΐν άνθίσταται καί τόν θησαυ- 
1 βουλει — με] βούλοιο ποιήσαι με τούτο C ib. πρότε А 2 κάρα Α, κάραν С, κάρυά Β, 
«Nüsse» Syrus ib. έξωνήσομε Λ ib. εί'περ μοι φησί Β, φησιν. εί'περ με C 3 άπαλλάξης AB 
4 άποκρηθίσ, λέγι προς αύτ(ήν) Α, άποκριθείς λέγει Β, λέγει αυτή C ib. λοιπόν AB, τοίνυν C 
5 sq. κοινωνοί — προεδηλώθη] ήσαν τυγχάνοντες οί κοινωνοί οι τό χρυσίον μοι τούτο παρεθεντο' 
ώσπερ δήτα καί πριν, έδηλώθη C 6 παρεθέμενοι Β ib. καθά ex καθό factum Α 
ib. υπέροχή Α, μεγιστότητι C 7 δόσης AB, δώσ(ειν) ut vid. C pr., corr. δώσ(εις) ib. τινί 
от. В 8 εί μή] εάν μήτοι γε C ib. όμοθυμαδών Β, «zusammen» Syrus ib. παραγε- 
νοίμεθα πρός σέ C ib. νήν Α, νυν’ι CB 9 έστι CB ib. τό λοιπόν Α, λοιπόν Β, τοίνυν C 
10 καθά δή] καθάπερ ώς έφην C 10 sq. παρηγγυήσαντο Λ, μοι κατηγγυήσαντο C 11 είθούτως 
αύτοΤς] ούτως C ib. κοινός] κοινωνός Β ib. έμου] έμου αύτοΓς C 12 τοίνυν] τοιγα- 
ρούν C ib. ϋπόθήκαι littera ς sive foramine hausta sive propter foramen non scripta Λ 
12 sq. σφοδρά ήσθήσα (ήσθήσθη Β) ή γυνή (γη νή Α) εύθύς AB, ή γυνή σφόδρα ήσθεισα, ταχέως C 
13 sq. παρ’ έκείνου — αυτή] πρός τού παιδός παρατεθεντα πρός αύτήν (sic) C 14 απεμ|φθεγ- 
ξατο Λ 14 sq. εύλογοφανώς — καί] от. Syrus 15 λέγειν διαγνούς τήν γυναίκα C, λεγειν 
τήν γυναΤκα διαγνούς Β, λέγει τή γυναικί' Λ ib. μεταστέλεται Α 
16 μοι F, με (DE) Boiss. 17 με Ebh., μοι DEF 18 τόν ήγεμόνα seclusit Ebb. 
22 ένδοξ«>τητα F 
5 
10 
15 
20 
25 
