104 
MICH. ANDREOPULI 
νηπιώδης διεσπα ρμένον αυτόν έχοιν. νυνί δέ 6 διδάσκαλός μου Συντίπας τό 
νεάζον της ηλικίας μου περισκοπών, οΰκ έμβριθώς με έξεδίδασκεν ουδέ τοΐς 
δυσχερέσι κατ’ άρχάς λόγοις πρός με έ/ρήσατο, ί'να μη τω των δυσχερών καί 
δύσληπτων βάρει έξ άρχης καταπονηθείς πάντα της έμης διανοίας άπορρίψω 
τά διδασκόμενα — καί γάρ ν^δει μου ό διδάσκαλος ότιπερ, εί άμέτρως έξ άρχης 
με έκδιδάξειεν, εύχερώς είχον αύτου άφηνιάσαι καί άποστήναι, άτε βασιλέως 
τυγ/άνων υιός — άλλά κατά μικρόν τοΐς λόγοις με διαρρυθμίζουν, ουτω με δεξιώς 
εις τό τέλειον της φιλοσοφίας άνήγαγε. κάγώ δέ τελεωτερας έφαπτόμενος φρο- 
νήσεως συνετήρουν έν τή καρδία πάντα δη τά παρ’ αύτου μοι έκδιδασκόμενα, 
καί συναγαγών τόν πρώην μου διασπαρέντα λογισμόν τά τε ώτα συντείνας 
πρός άκοήν καί την γλώτταν πρός λόγων μελέτην τε καί πλοκήν καί τάς /εϊρας 
B f. 107 πρός διάστιξιν συλλαβών, ούτως έπί καιρόν τών εξ καί | μόνων μηνών πάντα δη 
τά διδαχθέντα μοι άκριβέστατα κατέλαβον καί έν μεθέξει πάσης φιλοσοφίας καί 
συνέσεως γέγονα, συναραμένης πάντως καί τής θείας δυνάμεως έμοί τε καί 
τή περί έμέ του μυσταγωγου σπουδή. 
RETRACTAT10. 
τόν νουν είχον διακεχωρισμένον. νυν δε ό διδάσκαλός μου Συντίπας θεωρών τό νέον 
της ηλικίας μου, ου βαρέως και άναγκαστώς με έδίδασκεν ουδέ τοΐς βαρυτέροις έξ 
ρ. 139 άρχης ήρξατο πρός με μαθήμασιν, ΐνα μη νέος ών έγώ άγανα]κτήσω καί βαρυνθώ 
διά τό μη κατανοεΐν με τά λεγάμενα καί άπαντα τά διδασκόμενα πόρρω της έμης 
άπορρίψω διανοίας, καί ότι έγίνωσκεν ό διδάσκαλός μου ως έάν έξ άρχης είς μεγάλα 
καί μικρά μαθήματα βάλη με, ευκόλως είχον άλαζονεύσασθαι καί έκφυγεΐν άπ’ 
αύτου, άτε βασιλέως υπάρχων υιός ' άλλά κατά μικρόν προοδοποιών έν τοΐς λόγοις, 
ουτω με πρός τό τέλειον τής επιστήμης τών λόγων άνέφερε . καί έγώ πάλιν τελεω- 
τέρας γεγονώς τής ψρονήσεως έφύλαττον έν τή καρδία πάντα τά παρ’ αύτου δι- 
δασκόμενα, καί συνάξας τόν πρώην διεσπαρμένον μου νουν καί άνοίξας πρός τό 
άκούειν καί τήν γλώτταν εύστροφον καταστήσας πρός τήν τών λόγων πλοκήν τών 
μεμελετημένων καί τάς χεΐρας πρός τόν λογισμόν τών λέξεων μεμαθηκώς έξυπηρε- 
τεΐν, ούτως ούν, ώ βασιλεύ θειότατε πάτερ, έπί τών έξ μηνών τόν καιρόν πάντα τά 
διδαχθέντα κατέλαβον άκριβέστατα, συμμαχούσης καί τής θείας δυνάμεως ήμΐν, 
μετέλαβον τήν εί’δησιν άπάσης φιλοσοφίας, όσον δυνατόν έστιν άνθρώποις ήμΐν ούσι 
καί έξ άνθρώπων. 
1 αυτόν] άυτονον A ib. νυνί] ήδη C ib. σιντίπας Α, σίντυπας В 2 τής οίλικίας 
μου Α, τής έμής ηλικίας C ib. μου от. С 3 καταρχάς АС 4 et 5 εξαρχής AC 
4 άπορίψω В 6 εύχερώς] εύχερώς αν C ib. αύτου] απ’ αύτου C ib. αφίνιασαι Α, αφίνιά- 
σαι Β, άφηνιάσαι C 7 άλα καταμικρόν A ib. διάριθμίζων Α, δίάρϋθμίζων (ϋ ex V facta) С, 
καταρυθμίζων В 8 τελειωτέρας В 10 τώτε ώτα C ib. συντείνας] συντήναντες Α 
11 primum καί от. В 12 συλλαβ(ών) cum ultimae syllabae compendio C, συλλαβών AB 
ib. καιρών Α, τόν καιρόν B ib. τόν ’έξ A ib. δή от. В 13 μοι τά διδαχθέντα В 14 συνα- 
ραμένης] καί σύναρμένης В 15 έμέ Β, έμου Α, τού έμέ C ib. του μυσταγωγου σου Β, μυ- 
σταγωγουντος C 
16 τόνουν F 20 έγίνωσκεν] έδίδασκεν Ε 21 μικρά] μακρά Boiss. 25 διεφθαρ- 
μένον F ib. νουν] νυν F ib. τώ ώτε ante άνοίξας adiecit Ebh. ex C 26 prius τών от. D 
ό ό 
27 μελετημένων EF ib. των λογισμών F 30 καί ante μετέλαβον adiecit Ebh. 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
