Pellieia narr. VI.] 
LIBER SYNTIPAE. 
109 
ρίζων, ούοέν έτερον αύτφ εις θεραπείαν καί άπόπαυσιν του πολλου αύτοΰ 
κλαυθμού όνησιφόρον καθίσταται ώς ώτα άλώπεκος, άπερ εί' γε παρά του παιδιού 
διηνεκώς έπιφέρεται, ούκέτι έπΐ πλείστον ό κλαυθμός αύτω παραγίνεται, καί 
ταϋτα είπών, εύθύς τα της άλώπεκος εκείνης ώτα μαχαίρα άπέκοψεν. à καί 
6 τούτο γενναίως ή άλώπηξ ήνεγκεν διά την της νεκρότητος αυτής ύπόκρισιν καί 
προσποίησιν. έτερος δε τις έκεΐσε την διέλευσιν ποιούμενος, κάγώ, φησίν, ώ 
άνδρες, ήνώτισμαι ώς ειπερ τις τούς όδόντας αλγών έσται καί όδυνώμενος, 
οφείλει άλώπεκος άγειν όδόντα καί τω πάσχοντι έπιτιθέναι όδόντι* καί ευθύς 
τής του πάθους θεραπείας τεύξεται. ούτως ούν κάκεΐνος ό άνήρ είρηκώς, αύτίκα 
ίο λίθον άράμενος, πάντας τούς έκείνης όδόντας συνέτριψεν* κάκείνη δέ καί ταύτην 
γενναίως ύπήνεγκε την τιμωρίαν, καί ούτω διετέλει τά αλγεινά ύπομένουσα, 
RETRACTATIO. 
ώτα της άλεπους, του κρατείν αύτά πάντοτε επάνω του παιδός. καί ευθύς έκοψε 
καί I αυτός τά ώτα αύτης. καί ή άλώπηξ καί τούτον τόν πόνον γενναίως ύπέμεινεν. ρ. 145 
άλλος τις πάλιν παρερχόμενος την οδόν εκείνην καί ταύτην ίδών ώς νεκράν, εΤπεν* 
16 άκήκοά τίνος λέγοντος ώς εάν τις τούς όδόντας πονή, καί θήση επάνω όδόντα άλε- 
ποΰς, εύθύς του πόνου έλευθερούται. καί άμα τω λόγω λίθον λαβών, άπαντας τούς 
όδόντας έκείνης συνέτριψε. καί ή άλώπηξ πάντα τά δεινά ταΰτα ύπέμεινεν άνδρικώς, 
1 έτερον Α, άτερον C ib. πολλου от. С 1 sq. κλαυθμοί» αυτοί» C 2 όνησιφόρον 
καθίσταται от. C ib. άπερ ειγε Α, ατινα εί C ib. παρα του Α, διά του В 3 διήνεκώς έπίφέ- 
ρεται Α, τούδε φεροιτο C ib. ούκετι Α, ούκ C ib. επί πλεΤον Β, έπ'ίπολυ C ib. παρα- 
γίνεται] παρατείνει C 4 εύθύς от. С 4 sq. άπε'κοψεν — ήνεγκεν] άπέτεμεν. ήνεγκε δέ 
γενναίως καί τούτο ή άλώπηξ C 5 in C «inde a pr. διά in versu extremo posita (cod. f. 62 T m.) 
usque ad v. εισέρχεται p. 116,11 (cod. 63 b in margine superiore) ab alio homine postea exarata 
sunt, ut lacuna quam prior librarius reliquerat expleretur. hic autem pergitp. 116,11 (f. 63 T ) vv. 
πρός τό usqae ad f. 64 versum 5 ab imo margine; inde usque ad libri finem omnia exarata sunt a 
librario altero. post έφιεμένοις 129,13 3 1 * 3 / 4 vel 4% versuum spatium est vacuum» Ebb. «deinde 
incipiunt Theodori Prodromi ad Manuelem Comnenum versus politici, ut nescio qua manus latine 
adscripsit» Jernst. 5 sq. αύτής ύπόκρισιν καί προσποίησιν Α, αύτής ύπόκρισιν (καί προσποίησιν 
omissis) В, ύποφύγη θανατον С 6 έτερός τησδέ A ib. διέλευσιν ABC ib. έφη πρός τούς 
έτέρους post ποιούμενος inserit C ib. καγώ АС 7 ήνώτισμαι Α, ήνώτισμε ВС ib. ώς είπέρ 
τις Α, ώσεί πέρτις Β, ώς ύπε'ρτης C ib. αλγών BC ib. έσται AC, έστιν B ib. όδυνόμενος Α, 
όδυνόμενος C, όδυναμενος Β 8 άλω C, cf. n. ad 110,12 ib. άγειν Α, άγαγεΐν Β, έκβάλλειν C pr., 
, τ' ' ) ' θ 
СОГГ. εκβαλλείν ib. όδόντα Α, όδον C ib. έπίτηθήναι C, άποτιθέναι Β 9 πα' C ib. έπι- 
τεύξεται Β ib. ούτως Α, ούτος C ib. κάκείνος ex εκείνος factum Β ib. είρηκώς Α, είρηκός 
littera ό согг. m. sec. in ώ C 10 εκείνης AB, τής άλώπεκ(ος) C ib. κάκήνη C ib. δέ καί 
от. Β 11 γεναίως C ib. ύπήνεγκεν Β, ύπέμεινεν C ib. τήν от. A ib. ούτω Α, ούτω C 
ib. άλγίνά Α, άλγηνά C 
14 άλλος F 16 όδόντα], όδόντας D 16 τόν πονον D 17 ύπέμενεν D 
