H 6 
MICH. ANDRKOPUIjI 
δουλοπρεπή προσκύνησιν. ουτω μέν ό φιλόσοφος τώ έαυτοΟ έλεγεν υίώ - καί ήν 
τούτον άκρως τή διδασκαλία έκπαιδεύσας, άτε σπεύδων ψευδή έναποδεΐξαι τόν 
άστρο λόγον έν τή έκείνου περί τούτου προρρήσει. ό δε γε νεανίας άκηκοώς δτι- 
περ αυτόν εις τόν βασιλέα εΐσαγαγεΐν ό πατήρ έβούλετο, ήγωνία μάλλον έπί τώ 
άκούσματι, καί λογισμοΤς συνεστρέφετο λέγων ώς· ουδέποτε άλλοτε βασιλέα 5 
τεθέαμαι. καί νυν έπείπερ ό έμός πατήρ εις τόνδε με τόν βασιλέα εΐσαγαγεΐν 
βούλεται, χρή κάμε μυρεψικά καί άρωματικά είδη αϋτφ προσενεγκεΤν καί τή 
A f. 297 αυτών προσ|αγωγή τό κράτος αύτου ώς τά είκός έγκωμιάσαι' πλήν άλλ’ 
έρυθριώ τοιαυτά τινα είδη άπό του έμου πατρός έπιζητήσαι. έπίσταμαι δ’ ουν 
όμως τί με δει πεποιηκέναι. καί ταυτα είπών τή έπιουση νυκτί έξέρχεται λάθρα 10 
τής πατρώας οικίας καί πορεύεται πρός τό του βασιλέως παλάτιον' ειτα διο- 
RETRACTATIO, 
σεις αυτόν, ουτω μέν ουν ό φιλόσοφος ?λεγε τώ υίώ. ό δε νέος άκούσας την προς 
τον βασιλέα παρουσίαν αΰτοΰ, ήγωνίζετο μάλλον έπί τώ λόγω του πατρός καί καθ’ 
εαυτόν έ'λεγεν ότι’ εγώ ουδέποτε βασιλέα τινά είδον. καί επειδή ό πατήρ μου άρτίως 
ρ. 151 λέγει μοι προσ|κυνήσαι τούτω, πρέπει με αρωματικά είδη προσαγαγέΐν τώ βασιλεΤ, 15 
όπως διά τής οσμής τούτων καί ευωδίας έγκωμιάσαι τόν βασιλέα' άλλα έντρέπομαι 
ζητήσαι ταυτα τώ πατρί μου, άλλ’ όμως πρέπει ποιήσαί με τούτο, ότε καί τή 
έπελθούση νυκτί εξέρχεται κρυφίως άπό του πατρός αΰτοΰ καί απέρχεται είς τό 
1 ουτω A 1 — 5 in C «bibliopegae culpa folii63 r versus ultimus paucis apicibus exceptie 
totus, paenultimi pars inferior, folii 63 1 * * * * * 7 versus primi pars superior intercideruut. quae e vesti- 
giis cognosci possunt litterae, eas adscripsi intégras, quae perierunt, uncis inclusi. notandum 
tarnen in priore versu praeterea accentuum partcm esse servatam» Ebh., cuius relatione cum 
codice comparata haec fere sibi visus est in eo legisse Jernstedt: (ού)τ(ο) (μ)έν (ό) φιλόσοφος τ(ω 
σ 1 8 
έαυτου υίω) £λεγ(ε) καί ήν του(τον) άκρο; τή δίδασκαλείας ίκπαιδευ άτε σπεύ ψευδ(ή) | . . . . | ό π(α- 
τ)ήρ εις τόν βασιλ(έα) εΐσαγαγεΐν βουλέ ήγονι μαλλ(ον) έπιτιακουσ. καί λογις συνεστρεφέ λέγ(ων) 
cf. n. ad. 116, 11 2 σπευδον B ib. ψευθή A, δή В 3 άστρολόγων A, άστρόλογον Β ib. προ- 
ρήσει B ib. δέ γε A, δέ В 4 είσάγαγεΤν A, άγαγείν B ib. ήγονια A ib. τό А 5 ούδέποτε 
π' 
άλλοτε A, ουδέποτε άλλον Β, ούδε άλλο τόν С 6 έπείπερ от. C ib. είς το'νδε με τόν βασιλέα 
είσάγαγήν Α, είς το'νδε τόν βασιλέα άγαγεΤν Β, είς αύτ(όν) εΐσαγαγεΐν μ(ε) C 7 καμέ Α, 
αί f f 
κάμ C ib. είδη A ib. αυτ(όν) προσσενεγκ' C 7 sq. κα! τή αυτών προσαγωγή] καί τι ετ(ε)ρ(ον) 
ρι 
καί C 8 ώς] ός C ib. έγκομιάσαι Α, έγκωμιάσαι Β, έγκομιάσαι C 8 sq. αλλεθριώ 
τοιάβτά Α, άλλερί'θριώ τοί αυτά C 9 είδη C «ut ваере» Ebh., ήδει Β ib. δ’ от. С 10 ό’μος С 
ib. δει πεποιηκέναι Α, δή πεποιήκέν(αι) C ib. καί ταυτα ειπών от. C ib. επί ούση C 
τ 
11 οικίας Α, οικείας C ib. πορεύεται] είσέρχ C ib. in C «a verbo πρός manus prima loco 
consueto paginam incipit: quae leguntur inde a vv. ό πατήρ είς τόν (116, 4) ab manu altera in 
superiore margine litteris minutie postea adscripta sunt» Ebh. 
16 έγκωμιά D 18 απέρχεται] πέρχεται D 
