LIBIÎH ΒΥΝΤΙΡΑΕ. 
121 
τό έκείνους χρήστου τινός έπαπολαύειν ή άξιεπαίνου τινός προτερήματος έν 
μετουσία τυγχάνειν ος δή καί βασκαίνων έκείνοες άνιάται μέν καθ’ εαυτόν καί 
τω φθόνψ τήκεται, τους δέ γε διαφθονουμένους κατ’ ουδένα τρόπον έντευθεν 
λυμαίνεται, τό όγδοον κεφάλαιον πέφυκεν περί τοϋ δεΐν τινά πάντας άγαπαν 
6 καί μηδαμώς τφ κακοποιήσαντι άποδιδόναι τα όμοια, τό ένατον κεφάλαιον 
παρίστησιν ότι χρή καθώς τις θέλει ί'να ποιή αύτω έτερος, καί αυτόν έκείνψ 
ποιεΐν ομοίως, τό δέκατον κεφάλαιον δηλοΐ περί του μή δεΐν τινα φιλιοΰσθαι | καί 
άδελφά φρονεΐν τοΐς ασεβώς τών πράξεων καί τυραννικώς έχουσι καί άδικίαις 
καί πλεονεξίαις χρωμένοις. 
ίο Ταύτα ούτως ό βασιλεύς ταΐς άκοαΐς παρά του υίου ένηχηθείς, ευχα- 
ριστηρίους τφ θεφ λόγους άνέπεμπεν καί τόν Συντίπαν διετέλει έγκωμιάζων, 
οΰ μήν άλλα καί δώροις τόν άνδρα φιλοτίμοις έδεξιοΰτο. 
RETRACTATIO. 
λοτυπούντος άλλους άνθρώπους καλώς πράττοντας καί εύτυχούντας, ή διότι έχουσι 
προτέρημα άξιέπαινον καί διά τούτο πλουτοΰσιν η δώτι αγωνίζονται περί τόν βίον ή 
15 διότι άπό πατέρων έκληρονόμησαν’ καί ό άνθρωπος όρων αυτούς φθονεί καί λυπέϊται 
καί μαραίνεται, διότι μάλλον ού δύναται βλάψαι αυτούς, τό όγδοον κεφάλαιον δι- 
δάσκον έλεγε’ δίκαιόν έστι καί πρέπον πάντας άνθρώπους άγαπαν καί μη τω κακώς 
ποιησαντι άνταποδοΰναι κακόν, τό έννατον, ότι πρέπει ώς θέλει τις ΐνα ποιή άνθρω- 
πος εις αύτόν, καί αυτός ποιή άλλους ομοίως, τό δέκατον κεφάλαιον συνεβούλευε καί 
2ο μετά τών εργαζομένων τά άσεβη έργα καί πράξεις κακάς καί δυναστεύοντας τούς 
πτωχούς μή φιλίαν όλως ποιειν μηδε τά ίσα πράττειν τοΐς άδίκοις καί πλεονεξίαις 
καί άρπαγαΐς χρωμένοις καί χαίρουσι . 
Ταΰτα ό βασιλεύς άκούσας παρά τού υιού, εύχαριστηρίους λόγους άνέπεμπε τω 
θεώ καί I τόν αύτού διδάσκαλον έκάθητο έγκωμιάζων καί δώροις πολυτελέσι καί φιλο- 
25 τίμοις έδεξιοΰτο τόν άνδρα. 
1 χριστού τινα C ib. έπαπολάβειν Α, έπάπολαβεΐν B ib. αξιέπαινου АС 2 ος А 
* / αι τ' 
ώς С 3 τω от. C ib. τίκεται AC ib. φθονουμένους С 4 λημένεται A, λυμενε С 
τ' > π' 
ib. πέφυκ(ε) C ib. τ’ΐνάς πάντας άγαπαν A, τΓνάς παν άγα C 5 τό κακοποιήσαντι Α, τό 
τ τ 
ποίησαν κακόν (τό correcto ab altera manu in τόν) C ib. τό] τόν A pr. ib. έννα С 6 χρή А, 
χρεΐ C ib. καθώς AC ib. ποιεί Α, ποιεΤ В 7 ποίηση ut vid. C ib. τό δε δέκατ(ον) C 
λ' ^ Δ' 
ib. δηλόι A, δει C ib. τοϋ μή δεΐν τινα Α, του μη τινα C 8 άδελφώ φρονεΐν Β, άδελφοποιεΤν C 
κ' 
ib. τυρανικώς Α, τυρανι C 10 ούτως Α, οϋτω Β, ούτος C pr., corr. ούτως ib. ταΐς άκοαίς Α 
θ" 
от. C ib. ένηχυθεΐς Α, ένηχυθεις Β, ένήχη C 10 eq. εύχαριστιρίους τό C 11 άναπέμπει C 
ib. τόν σιντίπαν Α, τόν σιντύπαν Β, τά σίντίπ(α) C ib. έγκωμι άζον C 12 άλ’λά А, от. Β 
14 περί τόν] περιττόν Ebh. 16 βλαίψαι euprascripto βλε'ψαι D 18 in marg. τούτο 
έοικε τω εύαγγελικω ρητω DEF 19 Ϊνα post αύτόν adiecit Ebh. 20 δυναστευόντων Ebb. 
21 φιλίαν] λίαν F 
f. 114 
I. 157 
8 * 
