122 
MICH. ANDREOPULI 
Είτα λέγει πρός τόν παΐδα οΰτωσί" γνώρισόν μοι, τέκνον ποθεινότατο ν άρά 
γε τά συμβαίνοντά τινι έξ ειμαρμένης καί τύχης συμβαινειν εΐώθασιν; ό δε παΐς 
έφη τω βασιλεΐ" τούτο μέν ούτως εχειν, ώ δέσποτα, πολλοί των ανθρώπων 
οίονται* πλήν τό αίτιον των συμβαινόντων λυπηρών εκ της των ανθρώπων γίνε- 
ται μοχθηρίας. οϋ γάρ δικαίως χρώνται ταΐς πράξεσιν, άλλα σκολιώς καί αδίκως. 5 
έθος γάρ έστιν αύτοΤς, όταν τινί των φιλοσόφων άνδρών έντυγχάνο^σι, τω τά 
χρηστά καί δέοντα καί λυσιτελή συμβουλεύ οντι, εί μή καί πλούτω κομών καί 
τιμή διαπρέπων ό τοιουτος υπάρχει, περιφρονεΐν μάλλον αύτόν καί ώς ιδιωτικόν 
παροραν καί μή ένα τούτον ήγεΐσθαι τών φιλοσόφων διό ουδέ τό ούς τοΤς 
έκείνου λόγοις τό παράπαν ύποκλίνουσιν. εί δέ τις κατά τόν βίον εΰπραγών είη 10 
RETRACTATIO. 
Είτα λέγει ό βασιλεύς τώ παιδί οΰτωσί* γνώρισαν μοι, έρασμιώτατόν μου 
παιδίον άρά γε τά συμβαίνοντά τινι εξ ειμαρμένης και τύχης τινός συμβαινειν 
εϊωθεν; ό δε παΐς έφη τω βασιλεΐ* πολλοί τών άνθρώπων, ώ δέσποτα, ύπολαμ- 
βάνουσιν ούτως εχειν* πλήν πλανώμενοί εΐσιν οι ούτω δοξάζοντες. άλλ’ έμοί γε 
δοκεΐ ώς ή άφορμή τών λυπηρών τών έπερχομένων τοΐς άνθρώποις γίνεται έκ της 15 
τών άνθρώπων πλεονεξίας* ουδέ γάρ δικαίως ποιοϋσι τάς πράξεις αυτών οί άνθρωποι, 
άλλ’ άδίκως καί πονηρώς. συνήθεια γάρ έστι τοΐς άνθρώποις, όταν τινά τών φιλο- 
σόφων καί δικαίων άνδρών εύρωσι, καν τά χρηστά καί ώφέλιμα συμβουλεύη αύτοΐς, 
έστι δε πτωχός καί ού τιμώσιν αύτόν οί πλούσιοι, ούδε ό κοινός λαός δοξάζει ή άκούει 
ή τιμά αυτόν, ουδέ ώς φιλόσοφον λέγουσι καί τιμώσιν, άλλ’ ώς ιδιώτην παραβλέ- 20 
ρ. 158 πουσιν, ώς πτωχόν* εάν δέ τις άνθρωπος εις | την ζωήν αύτου ευτυχής ήν, τιμώσιν 
1 οΰτώσι A ib. γνώρισ" μοι А, от. С 2 σύν βένοντ(α) τινι έξ ήμαρμένης τύχ(ης) С, 
от. Δ ib. σημβαίνειν εΐώθασιν Α, συμβένειν εί ώθασιν C 3 τώ βασιλεί Α, in C τό 
(mutatum a m. alt. in τώ) βασιλ" : ahoc autem modo fere omnea ν. βασιλεύ; caaus exprimuntur» 
Ebh. ib. ούτως Α, ούτως C ib. έχει A 4 οίονται C ib. συμιαινόντων A 5 σκολλιώς A 
G εστίν A, έστίν C ib. τω delendum? Jernat. 6 sq. τα χρηστά A, τα χρηστά C 7 λησυτελή A, 
λυσιτελεΐ C ib. εί μί A, εί μί C ib. πλοΰτω κομών Α, πλουτοκομών В, πλου κομ(ών) С 
8 τιμή Α, μή Β, τιμής C ib. διαπρεπών AC ib. τοιοΰτως AB, τίούτος C ib. αυτών Α 
ib. "ιδιωτικών Α, ίδϊοτίκον C 9 ένα AC 
θ' 
ib. ήγησ C ib. φιλοσόφον C pr., ab eadem 
manu corr. ib. ουδέ A ib. οί)ς Α, οϋς C ΙΟέκειΟ 
13 in marg. εύγε ώ παΐ βασιλέως DEF 17 in marg. πάθος αναμφίβολον (άναφίβ. F) 
του καφα, ή'τοι τών εγχωρίων DF, σημείωσαι Ε 18 καν τά χρηστά καί ώφέλιμα от. EF 
ib. συμβουλεύει D, συμβουλεύη Ε corr. 19 ού τιμαΤς διαπρέπων poat καί adiecit Ebh. 
20 ante λέγουσι codicia P’ librariua acripturus crat αύτόν, sed delevit ipae inceptum αύ 
21 ώς πτωχόν aeclueit Ebh. ib. ήν EF, καί D, ή Boisaon. 21 aq. τιμώσιν— μέσοι secluait Ebh. 
