LIBER SYNTIPAE. 
12H 
καί εΰθηνούμενος καί τιμής παρά πάντων άξιου μένος, σοφίας δε καί συνέσειυς 
παντελώς άπεστέρηται, έκείνω μάλλον οί άνθρωποι προσανέ/ουσι, καν ίδιωτικώς 
του νοός έχει, ου καλώς τοίνυν τοϋτο δρώσιν οί άνθρωποι, άλλα καί μάλα κακο- 
τροπως. 
6 Λυθις ούν ό βασιλεύς τόν υιόν έπηρώτα* τίνι άρα τό βασιλεύειν προσήκει; 
ό δε παΐς, τω συνετω, φησί, καί έ/έφρονι, ώς αν εντεύθεν καί τό υπήκοον καλώς 
διακυβερναται, καί μηδέν τι άδικον υπό τίνος συγχωρήται γίνεσθαι, μη*}’ αύ 
ό βασιλεύων πρό του τήν άλήθειαν έννόμως βεβαιουσθαι καταδίκη τινά καθυ- 
ποβάλλϊ), καί όπως τοΐς μεν εύθέσι καί άγαθοΐς άγαθά άποδίδωσι, | τοίς δε A f. зоо 
RETRACTATIO. 
10 αυτόν πάντες πλούσιοι καί μέσοι, έ'νι έστερημένος πάσης σοφίας καί γνώσεως καί 
παιδεύσεως παντελώς, έκείνω μάλιστα οί άνθρωποι προσέρχονται καί θαρρουσι, καί 
άκούουσι καί τιμώσι, καί μέγαν άνθρωπον καλοΰσι σοφόν διά τον πλούτον, πλανώ- 
μενοι γουν ό'ντες καί άπαίδευτοι καί μωροί, ου ποιουσι τούτο καλώς, αλλά κακοτρό- 
πως καί άπατηλώς, καί μετά φενακισμοΰ καί άναισθησίας. άφ’ οΰ συμβαίνει τάς 
15 πολλάς πόλεις άσθενεΐν καί κινδυνεύειν’ ουδέ γάρ συνιστώσιν οί πλούσιοι άπαίδευτοι 
καί άλογοι καί μωροί διά του πλούτου, άλλ’ οί σοφοί καί φρόνιμοι άπό της διαταγής 
αυτών. 
Ό ούν βασιλεύς έπηρώτα τω υίω" ποια άρα τόν βασιλέα προσήκει ποιεΐν; 
ό δέ υιός λέγει" τό είναι συνετόν καί φρόνιμον καί έμπειρίαν έν τοίς πράγμασιν 
20 έ'χοντα καί έλεημοσύνην πρός τό καί δίκαιος είναι" άφ’ ών καί ό λαός ό ύπ’ αυτόν 
κυβερνώμενος έλεεΐται καί ούκ άδικειται, ούχ ώς άρχοντα έ'χων|τόν βασιλέα, άλλ’ έν ρ. 15У 
τάξει πατρός, δς καί ου προσάξει άδίκως καί άνεξετάστως τινί τιμωρίαν, άλλα τοΐς 
άγαθοΐς αγαθά δώσει, τοΐς δέ κακοΐς μετ’ έξετάσεως κακά, καί πρό πάντων τόν τού 
1 εύθυνούμενος Β, εύθυνούμ(εν)ος C ib. τιμής Α, τι C ib. άξιοίίμενος Α, άξιοϋ- 
μ(εν)ος C ib. δέ от. В 2 sq. οί άνθρωποι — μάλα от. Α 3 τοίνυν от. C ib. μαλλα В, 
τ 
μαλλ(ον) С 5 έπερω C ib. τίνα Β, τίνη C ib. τώ В 6 φησίν B ib. εντεύθεν Α, 
θ' τ' 
έντευ С, от. Β 7 διακυβερναται Α, διακυβερνα C ib. μηδένα τι Α, μηδε . . . να τί cum 
δ' 
rasura 3 litterarum in qua νώς scriptum fuisse videtur Β, μη τί C ib. υπό τίνος συγχωρεΓσθαι Β, 
ύπό τίνος σϋγχωρήτ(αι) C ib. μήδ’αν Α, μήδ’ αύ C 8 ένόμως Α, εύνόμ(ως) C ib. κα- 
κ' ν' . r # λλ' 
τάδίκη τίνα Α, καταδίκην τινά Β, κ(α)τάδι τι C 8 sq. καθύποβάλλει Β, καθυποβα C 9 άπό 
σ 
δίδω Α, αποδίδω vel άποδώσει Ebb., άποδιδώνται? Jernst. 
10 ένι . . στερημένος duarum litterarum spatio relicto F, έ'νι έστερημένος cum lacuûula Ε, 
έ’νι στερημένος D, δ’ post ενι adiecit Ebh. 11 παντελών εκείνων F 12 καί ante σοφόν adiecit 
Boise. ib. in marg. τούτο ολως (όλον D) αρμόδιον τοΐς έγχωρίοις καφά DF 13 γουν ό'ντες] 
γουντες D 15 συνιστώσιν αύτάς? Ebh. 16 άπό τής] άπό τε EF 18 «hic et in sequen 
tibus sunt in D lemmata έρώτησις, άπόκρισις» Boiss. 20 τω Boiss. 21 κυβερνόμενος F 
τ τ 
ib. άρχον έ'χον EF 22 προσέξει EF 
