124 
MICH. ANDREOPULI 
σκαιοΐς καί κακοτρόποις τά άναλογοΰντα λυπηρά, τόν τε του θεού φόβον πρό 
όφθαλμών έχειε καί μηδέν του δικαίου λογίζεται προτιμότερου. ’Έφη δέ πάλιν ό 
βασιλεύς τώ υίψ’ ποια βασιλεία, ώ τεκνον, ασφαλέστερα καθέστηκεν; καί φησίν 
ό ποίις· ή τόν θεόν εύλαβουμένη καί τό δίκαιον μεταδιώκουσα, ήτις καί τους 
πένητας οίκτείρει καί τούς κακώς έχοντας των υπηκόων καί βιωτικαΐς περιπε- 5 
τείαις πιεζομένους ανακτάται καί ευεργετεί. Ό δέ βασιλεύς έφη· καί όποια δή τή 
βασιλεία οί άνθρωποι έπιτέρπονται; ό δέ παΐς, τη έκ θείας πρόνοιας γεγενημένη, 
φησί, καί τη δικαίως πολιτευομένη καί πάσης αγαθοεργίας πρός τούς ύπ’ 
αυτήν άντεχομένη. 
B f. ііб Αύθις δέ ό βασιλεύς παρά του υίου έπυνθάνετο’ άρά γε, ώ τέ|κνον, ίο 
ή σοφιστεία των φιλοσόφων τής των έτέρων περιγίνεται πανουργίας; ό δέ 
υιός έφη τ<μ βασιλει' σφόδρα τής πανουργίας ή γνώσις περιγίνεται καί έφ’ 
άπασιν αυτής ύπερτερεϊν δυναται, άτε τάς των πράξεων διαφοράς ασφαλώς 
διακρίνουσα καί τα φύσει καλά τών έναντίων διαιρούσα’ ή γάρ ένυπάρχουσά 
RETRACTATIO. 
θεού φόβον έ'χει διά παντός πρό οφθαλμών και μηδέν άλλο τι τούτου τιμιώτερον 15 
ηγείται. Είπε δέ αύτω πάλιν ό βασιλεύς· ποία βασιλεία άσφαλεστέρα έγένετο; ό παλς 
είπεν ή τό δίκαιον καί φιλάνθρωπον ζητούσα, καί τούς πένητας έλεεϋ καί τούς 
δουλεύοντας καί ύποτασσομένους αύτφ, καί ύπό πειρασμών του κόσμου στενοχω- 
ρούμενοι εύρίσκουσι βοήθειαν καί κουφισμόν δι’ ευεργεσιών αυτού' ούδέ γάρ κατά 
τι άλλο διαφέρει παντός άνθρώπου ή μόνου διά τό έλεείν τούς δεομένους. Ό βασι- 20 
λεύς· εν ποία βασιλεία οί άνθρωποι χαίρουσι; καί ό παΐς" τή έκ θείας προνοίας 
πρώτον γενομένη καί τή δικαίως πολιτευομένη καί τούς εχθρούς, όση δύναμις, 
άμυνομένη καί τούς άγαθούς προνοουμένη. | 
ρ. 160 Αύθις ό βασιλεύς ήρώτησε τόν υιόν άρα, ώ παϊ, ή σοφία τών φιλοσόφων καί ή 
γνώσις σφόδρα τής πανουργίας νικ^; ό υιός έφη· καί εις όλα αύτη ή σοφία τό νΐκος 25 
έηει, διότι γινώσκει καλώς τάς τών πράξεων διαφοράς καί χωρίζει τά φύσει καλά άπό 
τών εναντίων ή δέ πανουργία καί πονηριά, ήν έχουσιν οί άνθρωποι, ού φρονήσεως 
τ η τ 
1 κατρόποις A ib. άναλίγούντα λοιπηρα. τόν C 2 εχοιεν Β, εχειν C ib. λογίζη C 
Sp 
ib. προτιμώτερον АС 3 ποΤα C ib. άσφαλε C ib. κα|καθέστηκεν В, καθέστηκ(ε) С 
3 sq. καί φη(σίν) ό παΐς· ή τόν θεόν εύλαβομένη С, от. В 4 ήτις АС 5 οίκτείρη А, 
κ' 
οίκτειρεΤ Β, οίκτήρας C ib. κακούς B ib. ύποκόων C ib. βίώτικαίς A, βιοτι C 5 sq. περι- 
παντοίαις πΐεζόμενος Α, περί πετίαις πιεζομ(έν)οις C 6 ανακτάται Α, άνάκτατε Β, άνακτα τε C 
γτϊ' ' У ' ' 
ib. έβεργετέι Α, έυερ C ib. δέ от. C ib. ποία Β 6 sq. την βασι C 7 θεία προνεια C 
οις' 
ib. γεγεννημένη Α 8 αγαθοεργίας C 9 άντεχομένη Ebh., άντεχομένους AB, άντεχομ (littera ο 
in ultima syllaba ex η ut vid. facta) C 11 posterius τών от. B ib. et 12 παραγίνεται В 
12 sq. εφάπασιν αύτοΓς АС 13 δύνατ(αι) С, γίνεται Β 14 τα φύσει καλλα Α, τραφεΐσα 
καλώς C ib. τα εναντία διεροΰσα C 
15 διαπαντός F «ut saepe» Ebh. ib. άλλότι F 17 η (DE) Boiss. 20 μονον Boise. 
24 ήρώτισε F 25 αυτή E, αύτη accentu acuto mutato in gravem F 27 οί] οί πολλοί? Ebb. 
