LIBER 8YNTIPAE. 
125 
τισι πανουργία où συνέσεως καί σοφίας καθέστηκεν, άλλα ψιλής οιανοίας τε 
καί προθέσεω; καί φρονήσεως. Ю δέ βασιλεύς πάλιν έπηρώτα* τίνος χάριν 
ούκ αίδοϋνταί τινα τό παράπαν οί φιλόσοφοι, άλλ’ ίταμώς την αυτών διδασκα- 
λίαν τοΐς πάσι προτείνονται; ό δέ παΐς ύπολαβών έφησεν* τούτου χάριν, βασι- 
5 λευ, τό αναιδές έχουσιν, έφ’ ώ διδάσκειν πάντας έπιποθουσι καί μάλιστα τούς 
συνετωτέρους καί της σοφίας έφιεμένους. Τίνες ούν, φησίν ό βασιλεύς, ύπάρχου- 
σιν οί παρά των φιλοσόφων μισούμενοι; ό παΐς άπεκρίνατο* πάντες όσοι μή 
γνώμης εύθύτητι την τούτων διδασκαλίαν προσίενται, άλλά τούς αύτών 
ελέγχους πικρώς ύποφέρουσιν, ώς τη άληθεία προσκρουοντες. 
10 Καί ό βασιλεύς πάλιν έφη* ποιος θησαυρός των άλλων έστίν κρείσσων; 
ύπολαβών ό υιός αύτοΰ ειπεν ό των άγαθών έργων. *0 βασιλεύς λέγει* τίνος 
τις χρίζει κατά των άντιπάλων; ό δέ παΐς, τής έπί τω θεω, φησί, πεποιθήσεως. 
'Ο βασιλεύς λέγει* τίς τω δντι πλουσιώτατος πέφυκεν; ό δέ παΐς έφη* ός πέποιθεν 
RETRACTATIO. 
καί σοφίας έστίν, άλλά ψιλής διάνοιας καί λογισμού κακοΰ καί κακής προαιρέσεως 
15 ύπό του διαβόλου ερχόμενη. Καί ό βασιλεύς έφη* τίνος ένεκεν οί γραμματικοί ούκ 
έντρέπονταί τινα, άλλά μέσον πάντων άπλώνουσι την διδασκαλίαν αυτών καί άφόβως 
παρρησιάζονται; καί ό παΐς* τούτου ένεκα, ώ βασιλεύ, τό πεπαρρησιασμένον Ιχουσιν, 
όπερ τινες ίδιώται άναίσχυντον είώθασι καλεΐν, διότι άγαπούσι διδάσκειν πάντας καί 
μάλιστα τούς φρονιμότερους καί τούς την σοφίαν άγαπώντας* εί γάρ έφθονούσαν, 
20 ούκ αν έδίδασκόν τινι . | Καί ό βασιλεύς* τίνες είσίν οί παρά των φιλοσόφων μισού- ρ. 161 
μενοι; καί ό υιός άπεκρίνατο* όσους όρώσι μή μετά άγαθής καί καθαρ&ς γνώμης 
προσερχομένους τή διδασκαλία αύτών, επιθυμητή ούση τοΐς νουν έ'χουσιν, άλλά τούς 
των γραμματικών ελέγχους βαρέως ύπομένουσι* καί ώς τή άληθεία εναντιούμενοι 
δικαίως μισούνται παρά τών σοφών. 
25 Καί ό βασιλεύς πάλιν έφη* ποιος θησαυρός τών άλλων εστί μεγαλύτερος; 
ό υιός άπεκρίνατο* ό τών άγαθών έργων καί πράξεων. Ό βασιλεύς έφη* τίνα 
χρείαν έχει τις κατά τών εχθρών αυτού; καί ό παΐς είπε* τού θαρρεΐν έπί τόν θεόν. 
Ό βασιλεύς έφη* τίς κατά άλήθειαν έγένετο πλούσιος; ό υιός έ'φη’ ό τών καλών 
έργων έπιμελούμενος καί έπί τόν θεόν ήλπικώς . Ό βασιλεύς έ'φη* τίς έστιν ό τήν 
τ 
1 τε от. С 2 προθέσεώς τε καί A ib. έπερω C 3 άλλίταμώς Α, άλλ’έτα έπί Β ( 
άλλιταμώς C 4 έφησε Β, έφη C 5 εχουσα A ib. έπί ποθοΰσι Α, έπεΤ ποθούσ(ι) C 
ib. μάλλιστα C 6 συνετότερους BC 8 γνώμης εύθήτητι Α, γνώμ(η) εΰθυτ(ά)τ(η) C ib. του- 
ο 
του Α, τούτων BC 9 in marg. manu sec. κη C ib. πΓκρ C ib. ύποφέρουσι B 
τ f σ' 
ib. προσκρούον C 10 έστιν A ib. κρίσσων A, κρεΐσσον B, κρεΤ C 11 αύτ(ω) C ib. είπε B, 
λ(έ)γ(ει) C 12 τίς AB, от. C ib. θώ~ A, от. B ib. πεποιθέσεως C 13 τό C 
ττ' ' 
ib. πλούσιο C ib. ό δέ παίς έφη А, от. В 
15 ύπό DEF, άπό coni. Boiss. 17 παρρησίαζεται D ib. τό, τε παρρησιασμένον F 
18 ίώθασι F 19 φρονιμότερους F ib. άγαπώντας corr. ex άγαπουντας D 22 έ'χουσιν corr. 
ex έχεσσιν F 26 τίνα] τίνος Ebh. 
