126 
MICH. ANDREOPULI 
έπί τό θειον καί αγαθοεργίαν κέκτηααι. Ό βασιλεύς είπε* ποιος έστιν ό τήν 
Λ f. 301 κρείττονα κεκτημένος άνάπαυσιν; ό δέ παις έφη' ό μή βασκαίνων τινί, καί 
έαυ|τφ μεν έπιμεμφόμενος, έτερον δέ μή κατακρίνων. 'Ο βασιλεύς ειπεν' τίς 
άφρων όντως τυγχάνει; ό δέ παΤς λέγει' ό μή συνιείς τό έαυτοΰ πα- 
ράπτωμα καί μή πειθόμενος τω τά χρηστά αΰτω συμβουλεύοντι. 'Ο βασι- 5 
λεΰς έφη' τίς των άνθρώπων άρίστην έχει καί φιλικήν τήν διάθεσιν; ό δέ 
παΤς φησίν' ό μή τινα τό παράπαν άνιών μηδέ ζηλοτύπως πρός τινα διακεί- 
μενος. Ό βασιλεύς ειπεν' ποιος λογισμός τω θεω καθίστηκε βδελυκτός; ό δέ 
υιός αύτοΰ έφη· ός έστιν υπερήφανος καί άλάζων. άλλα μήν μεμίσηται αΰτω 
καί άφροσύνη καί λόγων άπρεπων αδολεσχία. Ό βασιλεύς λέγει' ποία 10 
των αισχρών πράξεων πλέονι τή αμαρτία περιβάλλει τόν χρώμενον; ό νέος 
έφη' φθόνος καί ψευδομαρτυρία, απληστία τε καί πλεονεξία, καί τό πο- 
ρεύεσθαί τινα όπίσω των έαυτοΰ θελημάτων διά τά μήτε τόν θεόν φο- 
βεΐσθαι μήτε άνθρωπον αίσχυνεσθαι έφ’ οίς άλόγοις πλημμελεΐ τε καί άμαρ- 
RETRACTATIO. 
ρ. 162 καλλιωτέραν έχων άνάπαυσιν; ό παλς ειπεν' ό |μή φθόνων τινα, και έαυτόν μέν 15 
κατακρίνων, έτερον δέ μήτε μέμφεται μηδέ κρίνει τί πράττει. Ό βασιλεύς είπε' 
τίς κατά άληθειαν μωρός καί άφρων υπάρχει; ό πΟΐς έφη' ό μή γινώσκων τό 
έαυτοΰ πταίσμα καί μή άκούων του συμβουλεύοντος αΰτω άγαθά. Ό βασιλεύς 
ήρώτησε' τίς των άνθρώπων έχει καλήν καί φιλικήν τήν διάθεσιν τής άγάπης; ό παΐς 
άπεκρίνατο' ό μή τινα ποσώς λυπήσας μηδέ εις τινα έχων ζηλοτυπίαν. Ό βασι- 20 
λεΰς εφη' ποιος λογισμός υπάρχει τω θεω μεμιασμένος; ό υιός έφη· όστις έχει έ'ργα 
μισαρά καί πράξεις, πρός τούτοις δέ ως μέγα τι δεινόν έχει καί τήν ύπερηφανίαν καί 
άλαζονίαν. Ό βασιλεύς έφη' ποία των αισχρών πράξεων πλέον εις αμαρτίαν βάλλει 
τόν πράττοντα; ό δέ υιός έφη' ό φθόνος καί ή ψευδομαρτυρία, ή πλεονεξία καί τό 
ρ. 163 πορεύ]εσθαι είς τό ίδιον θέλημα διά τό μή φοβεΤσθαι θεόν είς όσα παραλόγως ώς άλο- 25 
τ 
1 κέκτει C ib. ειπεν C ib. ποιος έστίν AC 2 κρϊττονα Α, κρεΤτονα C ib. δέ от. С 
ib. βασκένον A, βασκαίνον С 3 εαυτόν C ib. είπε В 4 ά'φρον AC ib. άντος C, ούτως В 
τ 
ib. συνιεΐς Α, συνιών ВС 5 αύτό συμβουλέβον C 6 έφη AB, λ(έ)γ(ει) C ib. άρίστ(ην) έχη C, 
έχει άρίστην В 7 φησίν Α, έφη В, от. C ib. άνύων C ib. μήδε Α, μήδέ C 8 είπε В 
ib. καθέστηκεν В, καθέστηκ(ε) С 9 άλάζων AB, άλαζών C ib. άλλ'αμήν A ib. μεμήσηται Α, 
τ 
μεμήσι C ib. αύτδ C 10 ποΤα В 11 πλέονι Jernst., πλέων Α, πλέον Β, πλέα C ib. τόν] 
τ 
τό B ib. χρόμ(ενον) АС 12 άπλιστΐατε Α, άπληστεία С 13 όπίσω AC ib. αύτου C 
14 μήτε άνθρωπον αίσχυ'νεσθαι Ыс от., sed 127,1 post άμαρτάνει habet В ib. πλημελεΓ 
τ 
τε Α, πλημμελή τε Β, πλημμελεΤ C 14 sq. άμαρτανη C 
16 μήδε κρίνη F 19 ήρώτισε F 20 άπεκρίθη F ib. μήδέ F 22 μυσαρά Boisa, 
ib. іа V. μέγα τι desinit F (fol. 99) 23 άλαζονείαν Ebh. 24 ό δέ— ό от. D 26 sq. άλλοσον D 
