LIBER 8YNTIPAE. 
127 
τάνει. αύται δή αί πράξεις του έφαμάρτου βίου πεφύκασιν. 'Ο βασιλεύς λέγει' καί 
τίς έστιν|ό μή ταΰτα συνιείς; ό νέος έφη' 6ς έστιν ακόρεστος έν πάσι καί λίαν B f . 1 1 G 
φιλάργυρος. Ό βασιλεύς είπεν' τίνα οφείλει τις δεδοικέναι καί ύποτρέμειν; ό δέ 
παις λέγει' τόν μή φοβούμενον τό θειον μήτε ύπερέχουσαν εξουσίαν εΰλαβού- 
5 μενον μηδέ δικαίως κρίνοντα. άλλα μήν πτοεΐσθαι δει καί φίλον δολιόφρονα 
καί υποκριτήν, ός άλλα μέν τω στόματι φθέγγεται, άλλα δέ τή καρδία πονηρώς 
συλλογίζεται. 4) βασιλεύς έφη* πώς άρα οί άνθρωποι έπί πλέον άλλήλοις έχθραί- 
νονται ήπερ τήν φιλίαν άσπάζονται; ό δέ παϊς λέγει' έφ’ ώ ή μέν τής ζημίας 
πράξις ευχερής τω πράττοντι καθίσταται, ή δέ τής εΰποιίας δυσχερής ές τα 
10 μάλιστα. Λύθις δέ ό βασιλεύς' πώς ό μέν νοσών ήδέως τάς τών ιατρών έντολάς 
προσίεται, καν έπαχθεΤς είναι δοκώσιν, οί δέ άνθρωποι, όταν αύτοΤς ή αλήθεια 
φθέγγηται, βαρέως ταυτην φέρουσιν; ό δέ υιός έφη τώ βασιλεΤ* ότιπερ ό μέν 
RETRACTATIO. 
γον ζώον αμαρτάνει και ούκ έντρέπεται. αύται ούν αί πράξεις του τάλανος άνθρώ- 
που του ζώντος εν άμαρτίαις. Ό βασιλεύς εφη' καί τίς έστιν ό μή γινώσκων ταυτα 
15 καί φοβούμενος τον θεόν; ό υιός' όστις έστίν άχόρταστος έν πκσι πράγμασιν, είτε 
τροφαΤς είτε ίματίοις εϊτε χρήμασιν είτε δόξη είτε κτήμασιν εϊτε θεραπεία δούλων. 
Ό βασιλεύς είπε' τίνα πρέπει φοβελσθαι καί τρέμειν; ό νέος είπε' τόν μή φοβούμενον 
τόν θεόν μηδέ τήν μεγαλωτέοαν άρχήν μηδέ χωρίζοντα τό δίκαιον άπό τού άδικου, 
άλλα λέγω σοι, βασιλεύ, ού πρέπει ποιειν φίλον άνθρωπον δολιόφρονα, πονηρόν καί 
20 υποκριτήν, όστις άλλα μέν τω στόματι λέγει, άλλα δέ τή καρδία πονηρώς συλλο- 
γίζεται. Ό βασιλεύς έφη' πώς άρα οί άνθρωποι τήν φιλίαν άγαπώντες, έν καιρώ 
πολύ έπί I πλέον τήν εχθραν ποιούσιν; ό νέος είπε' διά τούτο' τό ζημιώσαί τινα ρ. 1G4 
εύκολόν έστι, τό δε ποιήσαί τινα καλόν δύσκολον. Καί πάλιν ό βασιλεύς* πώς οί 
άρρωστοι τούς λόγους τών ιατρών δέχονται καί ύπομένουσι, καν βαρέοι είσίν, οί δέ 
25 άνθρωποι, όταν άκούωσι τήν άλήθειαν, βαρούνται έπ’ αυτή καί δυσχεραίνουσιν; ό δέ 
υιός έφη* ότι ό άρρωστος τά βότανα καί τά ζουλάπια τά φερόμενα πρός αύτόν ύπο- 
1 αβται δή Α, αύται δέ' C ib. αί πράξεις] έπράξεις C ib. βίου oui. A ib. ό] ό δέ В 
τ' 
2 ταβτα Α, ταυ C ib. συνιεΤς ABC ib. έστιν AC ib. λίαν от. В 3 τίνα 
όφείλη А, от. В 4 aq. τό — εύλαβουμένον (sic А) от. C 5 μήδε A, μήδε C ib. πτοήσθαι A, 
πτοιεΓσθαι В 6 ύπόκριτήν ος Α, ύποκριτ(ην) δυσον C ib. τό στο C ib. τήν καρδιαν Α, 
τή καρδ(ία) C G sq. πονήρως συλογίζεται C 7 άρα C ib. έπί πλέων Α, έπΙ'πλεΤον C 
λ'' 
ib. άλλη C 8 είπερ (sic В, είπερ С) — άσπάζονται от. Α 9 πράςις AB, πράξεις C ib. οί δέ В 
ib. ευποιήας Α, εύποιηας C pr., corr. εϋποιί'ας 9 sq. έ'σται μάλιστα Α, έστίν μαλλιστα C 
10 μήν C ib. ίδέως C ib. ίητρών В 11 επαχθές Β, επαχθής C ib. δοκουσΐ’ C 
τ' 
12 φθέγγεται Β, φθεγγειται C ib. ταυ C ib. ότιπερ Α, ό'τι В 
13 καί] καν D 15 καί — θεόν seclusit Ebb. 23 καλώς Ebb. 24 δέ от. Ε 26 ό'τι ό Ε, 
όστις D Boisa. 
