128 
MICH. ANDREOPULI 
νοσών τά τούτω προσφερόμενα φάρρ,α/α, καν άηδή πους καί πικρότατα πέφυκεν, 
άλλ’ ώς υγείας καί χαροποιού ευεξίας πρόξενα ήδέως προσδέχεται* ό δέ άφρων 
άνήρ καί ασύνετος, όταν αύτω άληθή τε καί δέοντα λέγωνται, βαρέως ταυτα 
φέρει καί δυσχεραίνει έπ’ αύτοΤς, καθότι ούχ Οπό τίνος βίας είτε οδύνης ώσπερ 
ό νοσών συνωθείται προς τά άρμόζοντα. διά γάρ τούτο καί γέγραπται* έλεγχε 
σοφόν καί αγαπήσει σε, καί [/.ή έλεγχε άφρονα, ί'να μή σε μισήσν]. ’Έφη πάλιν 
ό βασιλεύς τω υίώ* πώς άρα ό μέν δαψιλώς έσθίων εύθύς καί κορέννυται, ό δέ 
A f. 302 χρημάτων έρών άκόρεστον έχει | τήν περί ταυτα έφεσιν ; ό παΐς άπεκρίνατο' 
ή μέν τά όψα δεχομένη του άνδρος γαστήρ μετά τήν τούτων δαψιλή μετάληψιν 
πάντως καί κόρον αύτών, καν μή βούλοιτο, λαμβάνει* οφθαλμός δέ λίχνος 
RETRACTATIO. 
μένει και δέχεται, καν δρίματα καν πίκρα ύπάρχωσι, διά τήν άνάγκην του σώματος 
αΰτοΰ καί ότι ελπίζει διά των βοτάνων υγείαν, καί τάς φωνάς των ιατρών υπομένει 
νομίζων ότι δι’ ύγείαν φασί ταυτα πρός αυτόν* ό δε άφρων άνήρ καί άσύνετος, όταν 
άκούϊ)· τάληθή καί τά πρέποντα, βαρέιται καί δυσχεραίνει πρός τά λόγια, ότι ούκ 
άναγκάζεται ύπό τίνος, ώς ό άρρωστος ύπό τής νόσου, διά τούτο καί γέγραπται* 
έλεγχε σοφόν καί άγαπησει σε, καί μή έλεγχε άφρονας, ήτοι κακούς, ί'να μή μισήσωσί 
ρ. 165 σε. | Ιΐάλιν ό βασιλεύς εφη τω υΐω* πώς άρα ό μεν πλούσιος έν τροφάϊς εύθύς τρώγων 
ευκόλως χορταίνει, ό δε άχόρταστος τών βρωμάτων καί άγαπών αύτά άχόρταστον 
έχει τήν όρεξιν αύτών; ό νέος είπεν* ή μεν τών πλουσίων γαστήρ, ή δεχομένη τάς 
τροφάς, μετά τό λαβεΤν τάς πολλάς έκείνας τροφάς χορταίνει, καν ού θέλει* ό δέ 
οφθαλμός, λαίμαργος υπάρχων καί άχόρταστος, καθ’ όσον όρα τά χρήματα, επί 
τ# 
I τά τών Α, τά τούτων Β, τά τούτ(ω) C ib. πρόσφερόμενα AC ib. κάνάήδή πώς Α, καν 
άηδή πως Β, καν άήδή πώς C ib. πικρότητι B ib. πέφηκεν Α, πεφύκασί C 2 άλλως Α, άλλως C 
ib. ϋγίας C ib. έβεξίας C ib. ίδέως C ib. πρόσδέχεται Α, πρόσδέχοντ(αι) C 3 όταν Α 
θ' τ γτ τ' 
ib. αύτω om. Β ib. άλη τε καί δέον C ib. τά άληθή? Ebh. 3 sq. λ βαρέως ταυ φέρει 
καί С, от. Α 4 δυσχερένει Α, δυσχερένει ut vid. C pr., corr. διίσχαιρένει ib. είτε C 
τ 
5 νοσσών A ib. συνωθεΤ ώς B, συνοθεΤ С 6 άγαπήση С ib. post σε C inserit: δίδου σοφώ 
τρ s. 
α φορμ(ήν) και σοφο εσται cf. Prov. 9,9 ib. μησησει Α, μησίση I. finali facta m. pr. ex ει C, qui 
tum addit: καί εις ά'φρονος ώτα μή λ(έ)γ(ε) τούς λόγους σου, ίνα μή μήκτΓρίση αύτά 6 sq. Έφη — 
βασιλεύς] καί ό βασιλ(εύς) έφη πάλ(ιν) C 7 άρα C ib. κορένυται Α, κορένυτ(αι) C 8 περί 
τ' 
in marg. habet Β ib. ταύτα Α, ταύτην Β, ταυ C ib. ό παΤς άπεκρίνατ(ο) С, от. В 9 ή С, 
τ τ 
ο A pr., corr. m. rec. ό, ό et Β, ότι ή? Jernst. 10 πάν C ib. αυτόν B, άυ С ib. βούλη- 
μ 
τ(αι) C ib. λαμβάνειν Β, λαμβάν(ει) C ib. οφθαλμός Α, όφθαλ C 10 λύχνος AC 
II δριμέα Boisa. 16 ήτοι κακούς seclusit Ebb. 17 τρυφαΐς Ε 18 βρωμάτων] 
χρημάτων Ebh. 19 ή μέν] ήμών Ε 20 θέλη Γ) 21 sq. επί τοσουτον] «in bis vocibus 
desinit codex D, cuius scilicet folium ultimum fuit avulsum» Boiss. 
5 
10 
15 
20 
