MURR ΘΥΝΤΙΡΑ В. 
177 
όσπήτιον [66. 25. 68. 14]: [48. 24. 115, 12. 
15]. — όσπίχι [88, 14]. 
ό'στις: passim. — ότι άν - αίτησης - εξ εις [5, 31]. 
ό’στις χαί: [47, 20. 50, 33. 61, 27. 86, 15. 95,22]. 
124, 4. π άν ότι ούν 110, 2. ότου χαριν 72, 8. 74, 
1. άχρις ό'του 25, 14. 43,3. 86, 11. 105, 16. 106,2. 
1 10, 1. εως ό'του [65, 27. 68, 15. 129, 18]. λίαν ότι 
μάλιστα [106, 18]. χαράς ό’τι πλείστης 73, 10. — 
οσφραίνομαι 92, 13. όσφρανθείς 12. 
όταν - η 65, 7: [22. 78, 18]. 122, 6. [17]. 127, 11. 
[25]. 128, 3. [13]. — όταν ούκ έ'στι [55,29]. — 
όταν - έπλήρωσε [74, 26]: [83, 26]. 
οτε 14, 7. 8. [24. 25]. 16, 12. [28. 32, 28]. 34, 17. 
[33]. 39, 8. [23]. 55, 11. [33]. 74, 10. [88, 26]. 
89, 1. ότε καί [7, 24. 25. 21, 23. 22, 29. 23, 29. 
28, 13. 38, 27. 66, 29. 75, 32. 79, 19. 93,24. 99, 
25. 116, 17]. 
ότι passim. — τό τρίτον κεφάλαιον περί δολιοφρο- 
νος άνδρός · καί ότι [120. 19]. τό έ'κτον κεφαλαιον 
ότι [25]: [121, 18].— έφη ότι: ν. φάναι. — όρκους 
δέδωκεν ό'τι [61, 16]. άριθμόν ήμερων δέδωκεν - 
ότι [38, 24]. συναγωνισαμενος εις πόλεμον λόγων, 
ότι - έκπληρείν άπαντα [99 , 23]. εοικε - ότι [41, 
23]. φαίνεται ότι [65, 23]: [66, 21]. ό’τι δέ μή 
έφθεγγόμην - γινωσκε - ώς - εντεταλμένος έτύγ- 
χανον 74, 5: 8. [22. 24]. καί τό δή χείριστον, 
ότι γε 101, 9. καί τό δή χείρον, ότι [22]. έξαίσιον 
πραγμα - δοκιμάζεις ποιήσαι, ότι - τόν υιόν μα- 
χαίρας έργον γενέσθαι προσέταξας [62, 16]. περί- 
φοβος - γενομενη ό’τι - ό παΐς - άπαγγελεΓ [106, 
19]. που ήσθα - ; ότι γε διά τής σής αποδημίας 
μικρού δεΓν τόν υίο'ν μου άπέκτενον 76, 1: [75, 
33]. που έστιν - ότι μή ό'λως ήμΐν αναφαίνεται; 
87, 11. — ήμάς - άποστραφήσεται, ότι ούκ έκωλύ- 
σαμεν [12, 30]: [9, 31. 29, 26. 35, 27]. 43, 13. 
[28. 60, 14]. 78, 11. [26. 96, 27. 104, 20. 127, 26· 
128, 12. 14]. διωρίσατο γραφήναι τάδε, ότι γε 
μή προ'σεστι 'Ρωμαίων βίβλοις 2, 15: 35, 9. — 
είχε τοιαύτην φύσιν ότι [33, 21]. γέγονεν οτι 
[119, 16]. 
ό’τιπερ: γνώναι-άξιώ ώς - - καί ό’τιπερ 55, 2. 
ήδει-ο. 104, 5: 110, 1. 116, 3. 114, 7. [17]. 
λεγεται - ό. [55, 22]. έστω γάρ τυχόν ό. δο’ςει 
99, 1. έστω γάρ ίσως ό. - άντείπη 14. — έςαίσιον- 
δράμα πειρασαι πεποιηκέναι, ό. - προσέταξας 62, 
1. — μετεμέλετο ο. 46, 11. δείλαιος- εγώ - ό. 37, 
6. λελυπημαι, ό. 50, 2. — έκδωσω αυτόν Συντίπα-, 
ό. άκήκοα ώς - σοφιστικός ό άνήρ 4, 8: 18, 4. 21, 
9. 36, 8. 43, 1. 54, 8. [25]. 60, 1. 63, 4. 65, 4, 
77, 15. 80, 13. 96, 14. 127, 12. 
όττοτί: βαβαίΐ όττοτίΐ [69, 28]. 
ου, ούκ, ούχ passim.- εί - ού [4, 27. 71, 22]. έάν- 
ού [82, 29]. καν ού [128, 20]. — ού μήν άλλα 
καί 61, 11. 62, 8. 115, 3. 119, 14. 121, 12.— ούκ 
έποίησας - ; [68, 17: 21]. 
ούδαμή ούδαμώς [38,28]. ούδαμώς ού. [65, 24]. 
Зал. Ист.-Фнл. Отд. 
ούδαμινόν [28, 15]. 
ούδαμώς 25, 12. 30, 6. [23]. 38, 15. [31. 47, 26. 
51, 20]. 56, 5. 59, 8. 70, 10. [22]. 75, 4. 78, 7. 
[82, 31]. 87, 2. [14]. 93, 2. [15]. 100, 10. [21]. 
118, 5. — cf. ούδαμή. 
ού δ έ passim. — άλλ’ ούδέ: ν. άλλα. — ούδε γαρ 
[110, 22. 122, 16. 123, 15. 129, 21]. — ούδ’ ό'λως : 
ν. όλως et ούδολως. — ούδ’ όπωσοΰν [17, 18]. 
ούδείς: passim. — ούδέν άλλο: ν. άλλος.— ούδέν 
ούκέτι 21, 2. — ούδέν τινι 105, 9. — ούδε καλής - 
γυναικός ούδέν τι κρεΓττο'ν έστι [51, 28]. 
ούδέποτε- δολους κατασκευάζει καί - κακά συρ- 
ράπτει [120, 19]. ούδ. - έ'ξω [42, 24]. ούδ. - τινά 
είδον [116, 14]. ούδ. άλλοτε - τεθέαμαι 116, 5. 
ούδεπώποτε: ούκέτι -έ'ςεις - ούδ. 42, 9. 
ούδόλως 11, 15. [31]. 15, 9. [26]. 20, 6. [23]. 
27, 6. 11. [19]. 38, 11. 39, 15. [31. 67,20]. 74,2. 
[19]. ούδ. - τι άλλον τολμήσω είπειν [59, 20]: 108, 
1. ούχ ήψαμην - ούδ. [56, 21]. — cf. ό’λως. 
ούθενοτητος: των έξηγηθεντων - παρα τής 
έμής ούθ. καί εύτελείας [71, 17]. 
ούκέτι 14, 14. 15, 11. 16, 16. 21, 1. 6. 17. 22, 6. 
42, 8. 43, 1. 50, 11. 62, 13. 109, 3. ούδ’ ούκ. 15, 14. 
ούδέν ούκ. 21, 2. — cf. έ’τι. 
ούν passim, τοίς λογισμοίς ούν [14, 28]: 44, 14. 
[86,16]. — εάν φαίνηταί σοι ούν [10, 31]: [56, 
28]. — άλλ’ ούν: ν. αλλά. — λοιπόν ούν: ν. λοι- 
πός. — μεν ούν: ν. μεν. — παν ό’τι ούν 110, 2. 
ούπω 70, 12. [25]. 
ούρά: 108, 13. [23. 24. 25]. 
ούρανος: ούρανόν 27, 2. [26, 31]. 
ούς 122, 9. ώτα 104, 10. 109, 2. 4. [12. 13]. 
ού'τε-ούτε 18, 5 sq. [22. 78,32]. 103, 10 sq. 
[25 sq.]. — ούκ έστιν σοφός - ούτε μοίρα σοφών 
συνηρίθμηται 79, 1: 16, 2. 77, 4. 115, 5. 
ούτος: passim. — τούτον άρτυμα [30, 24]. — τής 
τούτου σκαιότητός 26, 17: [36, 22]. 51, 4. 61, 6. 
[62, 20]. 63, 3. 64, 5. 84, 13. 115, 9. 117, 1. 128, 
9. τόν κύριον τούτου [22, 29]: [72, 27. 16, 21].— 
Άνήρ τις φυλής ών τών Αγαρηνών, ούτος - όρνεον 
τι ούνήσατο [16, 21]. — καί ταυτα 38, 1. [18. 46, 
30]. 55, 2. [19]. 56, 14. [30]. 62, 2. 18. 
ούτοσί: τουτί(?) τω παραδείγματι [27, 29]. τουτί 
τό όρύζιον 30, 7. τουτονί 31, 13. 36, 14. 118, 2. 
ταυτηνί 42, 4. τουτωνί [62, 22]. ταυτί 86, 10. 
ούτω et ούτως passim. — ή αρχή - ένε ούτως 2, 1. 
ούχ ού. έστί 77, 8: 78, 13. [28]. ου. ήδύτατον 
[21, 22]. ού. οίκτρότατα 36, 7. — cf. είθούτως. 
ούτωσί [15, 19]. 87, 6. 122, 1. [11]. 
ούχί [69, 18]. 101, 8. ούχί, φησί 98, 12. [24]. 
όφείλειν: οφείλω 49, 18: 109, 8. 127, 3: 111, 8. 
οφειλέτης 5, 11. 
όφελος 30, 8. [23]. 56, 17. 
οφθαλμός: 14, 10, [27]. 17, 11. [24]. 24, 3. 27, 
2. 39, 9. 12. [24. 27]. 44, 9. [26]. 50, 14. [31]. 53, 
13. 57, 13. 72, 1. 77, 5. 85, 5 [19]. 96, 4. 5. 7. 
12 
