XVIII 
ЗАМѢТКИ О ЖИТІЯХЪ. 
ставленный для служенія Иліодору бѣсъ носилъ имя Гаспара, далѣе названія 
Αχίλλειου и Αρειανή πύλη и пр.), но вообще очень близко придерживался 
Фактическаго содержанія и всего порядка изложенія, а въ нѣкоторыхъ слу- 
чаяхъ, когда по содержанію того или другого эпизода неудобно было дѣ- 
лать значительныя сокращенія, замѣтно большое (иногда почти дословное) 
сходство и въ самомъ изложеніи. Чтобы читатели могли познать «εξ ολίγου 
γεύματος το παν», сопоставимъ нѣсколько краткихъ выдержекъ. 
Житіе В. 
Гл. 5. . . .ίίπαν ώς είπείν το π λή- 
ρο) μ а τήσόε τής έκκλησίας, ύφ’ ενί 
ουνϋήματι συναθροισθεν επί τ<) αυτό, 
τον αξιον τής άρχιερωσύνης επεζήτει, 
έπιμελώς καί μεμεριμνημένως πάνυ 
διασκοπούμενον κτλ. 
Гл. 6. . . .δίκαιος γάρ χρηματίσας 
τώ όντι πάσι τρόποις θεαρέστων έργων 
κατά τά λόγια καί φερώνυμος ώς λέων 
πεποιθο)ς τή δυναστεία τής πίστεως 
πρδς τάς των άντιπάλων εφόδους 
απτόητος ίστατο . . . "Ελλήνων μεν τδ 
μνθόιδες διελέγχων ώς Απατηλόν καί . 
κίβδηλον κτλ . 1 ). 
Гл. 7. . . Αλλά γε καί τή μεγάλη 
Χριστού παρθένο μάρτυρι Λουκία κάλ- 
λιστος άνοικοδόμηται ναός καί περί- 
βλεπτος, τοΐς αυτού φιλοτεχνήμασι καί 
φιλοπονήμασιν εις κάιλλος καί μέγεθος 
παντοδαπής επικοσμήσεως εξησκη μέ- 
νος ?Μμπρύτατα. ενταύθα τοίνυν κα- 
τάκειται σεβάσμιος καί περιδόξως πάνυ 
τιμώμενον τό τής Θεοειδεστάτης ψυχής 
εκείνου καί μακαρίας άκηλίδ ωτον σκή- 
νωμα, βρύον ώσπερ εκ πηγής άεννάου- 
μυρίπνοον ελαίαν, άποτρόπαιον μεν 
παντοίων κακών, άλεξιτήριον δε πα- 
θών παντ οδαπών καί πνευμάτων ακα- 
θάρτων φυγαδευτήριον κτλ. 
Царская минея. 
Гл. 3. . . . τό τής. εκκλησίας πλή- 
ρωμα ταυ της, ό ιερός φημι σύλλογος, 
τή άνωθεν συναθρ ο ι σθέντε ς ροπή τον 
άξιον επεζήτουν τώ θρόνφ, έπιμελώς 
καί μεμεριμνημένως πάνυ περί τούτου 
διασκοπούμενοι κτλ. 
Гл. 3. . . .λέων ήν φερώνυμος, πρός 
τάς έπεμβολάς των εχθρών βασιλικό) - 
τατον κεκτη μένος τό όρμημα. καί γάρ 
πεποιθώς ό δίκαιος, ώς λέων όντως, 
επί τή δυνάμει τού πνεύματος, ' Ελλή- 
νων μεν τό μυθώδες διήλεγχεν ώς 
άπατηλόν καί κίβδηλον κτλ. 
Гл. 4. . . .ού μην άλλα καί τή με- 
γάλη μάρτυρι καί παρθένιο Λουκία 
τερπνόν άνεστήσατο τέμενος, φιλοτε- 
χνήμασι καί φιλοπονήμασιν εις κάλλος 
αυτό καί μέγεθος παντοδαπής εξ ύλης 
έπικοσμήσας λαμπρότατα, εν φ δή 
καί τό πάντιμον εκείνου τά νυν τ έθα- 
πτα ι σκήνος, βρύον ώσπερ εκ τίνος 
πηγής άεννάου μυρίπνο ον έλαιον, πα- 
θών παντοίων άλεξιτήριον καί πνευ- 
μάτων ακαθάρτων φυγαδευτήριον κτλ. 
1) Далѣе до конца гл. 6 въ В и гл. 3-й въ Ц. м. — почти дословное сходство. 
