XXIV 
ЗАМѢТКИ О ЖИТІЯХЪ. 
Ред. Б. 
Гл. 2. . . .καί επιγνούς διά τού π νεύ- 
ματος, δη σκεύος εκλογής μέλλει γε- 
νέσθαι . . . «Αυτός δε ποιου μέρους 
τυγχάνεις, κατά τον πατέρα ή κατά 
την μητέρα»; Παντολέων εΐπεν « Έτι 
ζώσα ή μήτηρ μου έβονλετό με έχειν 
μεθ’ έαντης· ο δε πατήρ μου ου συνε- 
χώρει, βουλύμενός με εν τω παλατίφ 
στρατεύσαι» κτλ. 
. . . Παντολέων εΐπεν « Ασκληπιού 
και Ιπποκράτους και Γαληνού την 
τέχνην». . . 
«... ον τού κρασπέδου άψαμένη 
γυνή ρνσιν αίματος δωδεκαετή κατ έ- 
παυα εν » . . . 
Гл. 3. 'Ο δε Παντολέων, ώσπερ γή 
καλή και άγαθή δεξαμένη σπόρον καρ- 
ποφορεί κατά το Εύαγγέλιον, ούτως 
και αυτός τον λόγον δεξάμενος έν τή 
καρδία αυτού εκαρποφόρησεν κτλ. 
. . . «Κύριε πάτερ, εβουλόμην καί 
τον μαγιό τωρά μου γνώναι, έίπερ 
εύρηκας». . . 
Гл. 4. . . .έκκλίνας μικρόν τής οδού 
εύρε παιδίον. . . υπό εχίδνης δεδηγμέ- 
νον. . . 
Гл. 5. ...«Των μεγιστάνων τού 
βασιλέως τινά περιωδεύομεν εν τφ 
παλατιού »... 
. . . « Ό πατήρ μου άγρόν ήγόρασε 
καί άπέστειλέ με παραλαβεϊν τάς νο- 
μάις. . . παντός γάρ μαργαρίτου τι μ πό- 
τε ρύς έστιν ό αγρός εκείνος». 
Γ.τ. 7. . . .κρούσαντες την θύραν 
έπννϋάνοντο, εί Παντολέων ένταύϋά 
Ред. а. 
Гл. 3. . . .γνονς τε διά τού άγιον 
πνεύματος, ότι σκεύος εκλογής όφθή- 
σεται. . . «Αυτός δέ, παΐ καλέ, έφη, 
τίνος μέρους είναι βούλει καί ποτέρου 
σεβάσματος; Καί ό Παντολέων’ Ή μεν 
μήτηρ, εΐπεν, έτι περιούσα τοις αύτοΐς 
με συνθέσθαι παρήνει. . . ό δε πατήρ... 
τή αυτού προσέχειν αναγκάζει θρη- 
σκεία, έπεί καί βούλεται τοϊς τού πα- 
λατιού ημάς έντάξαι. 
... « Ασκληπιού, έφη, καί Ρπποκρά- 
τους τέχνη καί Γαληνού». . . 
. . .ον καί τού κρασπέδου γυνή αψα- 
μένη τού ϊματίον οχετούς αίματος έφ’ 
ολοις δώδεκα χρόνοις ρέοντας ευθύς 
έστησε. . . 
Гл. 4. Ταύτα δ ΙΙαντολέων, ώσπερ 
γή αγαθή, τά ρήματα εις καρδίαν πα- 
ραλαβυτν καί κρύψας κτλ. 
. . ,ήβονλετο δε τω διδασκάλου γνώ- 
ριμα ταύτα θέσθαι . . . 
. . .μικρόν τής οδού κατά τι όεήσαν 
έκκλίνας όρα παιδίον ύπ’ εχίδνης όε- 
δηγμένον. . . 
Γ.τ. 5. . . . «'Ανδρα, έφη, των περί 
τά βασίλεια δντων. . . περιοδευοντες 
ήμεν εγώ τε καί ό διδάσκαλος» . . . 
« Ό πατήρ... αγρόν ώνήσατο καί τού- 
τον εμέ παραλαβεϊν προσετρέψατο. . . 
πολλού γάρ άξιος οντος καί ούδενί 
άλλος» κτημάτων παραβαλλόμενος» . 
Гл. 7. . . . Κόιμαντες ο ύν την θύραν 
έπυνθ άνοντο , εί παριόν εϊη Παντολέων 
