4 
PASSIO S. CDARALAÎIPII. 
!). Καί ελίΐόντες οί πικρότατοι δορυφόροι τον βαοιλέως εν ту Άσία κατέ- 
χουσι τον άϋ-λητήν τον Χρίστον καί όντως έμπειρώσαντες τούς ήλους κατά 
παντός του σώματος αυτού προσφέρονσι τα δεσμά ту ηύζημένη γενειάδι αυ- 
τόν καί όντως εσνρον τον μάρτυρα τον Χρίστον, έλθόντων 0ε αυτών στάδια 
δεκαπέντε άποστραφείς ό τον δεξιόν μέρους ίππος ελάλησε τρανή τή φωνή 5 
λέγουν <ΑΩ τριακόσιοι στρατιώται καί τρισκατάρατοι ύπηρέται τον διάβολον, 
ονχ όράτε τον θεόν μετ’ αντοϋ καί τον Χριστόν συν αντφ καί τό άγιον πνεύμα 
εν αντφ; τι τούτο ποιείτε, σκληροτράχηλοι; λύσατε ον ου δύνασχλε δήσαι, ϊνα 
λνϋήτε δεδεμένοι » . τότε παιδενέλέντες οί στρατιώται διά τής τον ίππον φωνής 
φόβον μεν ειχον μέγαν, κατά δε τό διάταγμα του βασιλέως φέρονσι τον μάρ- ίο 
τυρά σύροντες εν 5 Αντιόχεια . 
10. Ο δέ διάβολος μεταβαλό ον εαυτόν εις πρόσωπον γέροντας εμφανί- 
ζει εαυτόν τφ βασιλει λέγουν «Οϊμοι, βασιλεύ, εγώ είμι ό βασιλεύς των Σκυ- 
Οών, καί ή?.θεν εν τή πατρίδι μου άνθρωπός τις όνόματι Χαραλάμπιος, γόης 
/. S5 υπάρχουν, καί άπέπαυσεν απ’ εμού || παν τό στρατόπεδο ν, καί πας ό δήμος 15 
επίστευσεν αντφ, εγιο δε γυμνός εύρέθην καί ήλθον τού άναγγεϊλαί σοι, ϊνα μή 
καί σοί τό αυτό ενδείξηται » . τότε κροτήσας τάς χειρας ό βασιλεύς καί γνονς, 
ότι δεδεμένος ήλ'θεν ό άγιος Χαραλάμπιος καί συρόμενος, πρό πάσης τής έρω- 
τήσεως, τή συμβούλια τού διαβόλου πληγείς, ιός είδε τον μακάριον κρατούμε- 
νον εκ τής γενειάόος καί κείμενον, κελεύει οβελίσκον -πηχών τριών κρούεσθαι 20 
κατά τού στήθους αυτού, καί παγέντος τού οβελίσκου λέγει ό βασιλεύς τοΐς 
ύπηρέταις' «Κόμισαν τες ξύλα πυρί μαλθακφ ανάψατε, οπούς κατά μέρος διελ- 
μιζόμενος ό γέρων θάττον καταλάβη τον αδην, μήπως καί εμέ τονούτφ τρόπω 
γυμνόν ποίηση, ον τρόπον τον βασιλέα Σκνθών». 
11. Ευθέως δε κομισάντων τών υπηρετών τά ξύλα καί τό πϋρ, γυνή τις 25 
θέλουσα τόν βασιλέα πληροφορήσω καί τον μάρτυρα λνπήσαι, λαβοϋσα τέφραν 
εν τφ Οερίστρφ αυτής κατέχεεν επί την κεφαλήν τού μάρτνρος καί επί την 
ό φιν καί την γενειάδα λεχούσα ' « Απόθνησκε, γέρων, άπόθνι/σκε, διότι εύκ.ο- 
col. 2 πώτερύν σε άποθανείν καί μή ημάς σκανδαλίσω» . ήν δέ ή γν ν ή παλλακίς τον 
βασιλέως. αδελφή δέ τής γνναικός εκείνον λέγει αυτήν «Ουδέ σύ φοβή τόν Θεόν, 30 
άθλιωτάτη; Σευήρον θέλημα ποιείς και τόν θεόν παροργίζεις' Χριστού σοι παρορ- 
γιζομένον Σενήρος ούκ άν σε ώφελήσει» . καί είπεν ή γυνή τώ μάρτυρα « "Ανθρωπε 
τού θεού, τό γήράς σου τίμιον, ό θεός νπεράνω σον ο ιόα, ότι πιστενσω καί 
λντρωθ'ήσομαι τών αμαρτιών μου». 
12. Καί μετά τούς λόγους τούτους τών ξύλων κωομένων καί τού πυρός 35 
άνάφαντος άν έθαλλε ν ό μακάριος, τό δέ πϋρ έσβέννντο, οί δέ δορυφόροι ελάτ- 
ι Άο/α: Μαγνησία? 3 γεννειάδι (hic et infra passim) 8 έναντώ — ποιείται 
13 oui hoi — èyc) ίίιι'ι 14 ανοα\τία 15 άπέπανσεν: άπέοπασεν? ibid. άπεμ$ — 
στρατ όπαιόον 10 άναγγείλαιοοι 19 ί δε pro είδε 22 — 23 διαμελιζόμενος ? (cf. p. 6 ν. 1) 
23 έμοί pro έμε 30 αντ'ην pro αυτί) 32 όφελήοει 33 уцоаоаоѵ — νπερ άνω 
30 ίλαττονοϋντο: codi ci s scripturam retinui 
