PASSIO S. CHARALAMPII. 
(j 
/. SG μελίξομαι τώ αώματι διά των βασάνων , || πλέον ευφραίνομαι τη ψυχή», και 
οργωθείς ό βασιλεύς έκέλευσεν τύπτ εσθαι λίϋοις τάς σιαγόνας αυτόν, των δέ 
υπηρετών λεγόντων « Πείσθητι ταΐς του βασιλέως παρηγορίαις καί μη μάτην 
άπόλη», καί πάλιν λέγει ο βασιλεύς τοΐς νπηρέταις' « Άραντες λαμπάδας προσ- 
άψατε τη γενειάδι αυτού, όπως αν περιλαβονσα η φλός την πάσαν όρασιν 5 
αυτού διαβλάψι/» . λαβύντες δε πυρ έθηκαν επί την γενειάδα αυτού καί εις 
πάσαν την όρασιν αυτού · άποπηδήσασα ή φλός κατέκαυσεν ύπηρέτας άνδρας 
ώοεί εβδομήκοντα. 
16. Ταραχθείς δε ό βασιλεύς εΐπεν «.Καλώς μ οι εϊπεν ό βασιλεύς τών 
Σκνθών , ότι μάγος έστίν καί άφ αίρει τό στρατόπεόόν σου άπό σου», λέγει τοϊς 10 
μεγιστάσιν αυτού ' « Ούκ αναγγέλλετε μοι, τις εστιν ό Χριστός»; Κρίσπος έπαρ- 
χος εΐπεν « Τέκνο ν Μαρίας έστίν, ός υπηρχεν εκ πορνείας γεγεννη μένος» . 
^Λρίσταρχός τις εΐπεν «Μη άσκόπως φθέγγον σύ γάρ πόθεν έπίστασαι τα 
μυστήρια εκείνα; τί γάρ οΐδας, τις ήν Μαρία ή τις ήν ό Χριστός »; Κρίσπος 
έπαρχος εΐπεν «Διάβολε; βέλτιόν μου φρονείς»; 'Λρίσταρχός εΐπεν «Έγώ 15 
col 2 θαρσύνω τό στόμα μου, καί υπέρ σέ γάρ ή φρόνησές μου». Σευήρος \ βασιλεύς 
εΐπεν «Ύ1 κακή κεφαλή, κατ' εμού φθέγγη » . " Λρίσταρχός εΐπεν «Ούχί, κύριε 
βασιλεύ, ούτε κατά σού, ούτε κατ’ άλλου, άλλ 3 υπέρ Χριστού λόγον ποιούμαι» . 
17. Τότε άρας ό βασιλεύς τό άρμα αυτού ζέων τώ ϋυμώ έρχεται τού 
πολεμ ήσαι τον ουρανόν βέλεσιν καί βλέψας εις τόν άέόα εΐπεν «Δεύρο, Χριστέ, 20 
εί άνω καθέξη, εις γην σκήνωσον, παρατάσσομαι γάρ σοι εις πόλεμον ίκανώς 
άντ ιστήσομαί σου δεύρο κάτω εγγύς μου · ιδού γάρ καταβαλώ τό στερέωμα καί 
σβέσω τόν ήλων, όπως καταλήψομαί σου», τότε γίνεται σεισμός καί φόβος 
μέγας * ώργίσθη γάρ ό κύριος èv ούρανφ καί ήγανάκτησεν καί έσαλεύθη ή γή 
ιός φύλλον καί φωνή αγγέλων διά λαίλαπας καί νεφών ήρχετο, σεισμοί καί 25 
φώβοι, άστραπα! καί βρονταί έγίνοντο, καί έκρεμάσθη ό βασιλεύς εις τόν άέρα 
καί Κρίσπος ό έπαρχος σύν αύ τώ' καί έβόησεν ό βασιλεύς καί εΐπεν «Κύριέ 
μου Χαραλάμπιε, νυν ήκασίν μου ai άμαρτίαι, καί δικαίως έτάζοματ εΐπόν τι 
ρήμα προς τόν θεόν σου, 7 να απολυθώ) τής παιδείας ταύ της, καί κατά πάσαν 
πό/.ιν γράφω) τό όνομα τού θεού σου καί τό όνομά σου διά τόν φόβον τόν μέγαν 30 
τόν έπελϋύ ντα μοι διά τού Χριστού σου». 
/. 86 ν 28. Τότε φθάνει || Γαλήνη ή θυγάτηρ τού βασιλέως απέναντι τού έαυ- 
τής πατρός καί εΐπεν «Πάτε ρ μου, θεώ ουδείς παρατάσσεται' χριστιανό. )ν γάρ 
εστιν ελπίς, "Ελλήνων δέ άναιρέτης. πίστευε τώ κυρίω καί /.υτρωθήση - ό δήσας 
σε αυτός καί λύσει' ό κατασχών σε Χριστός άεί θεός άδιάδοχός εστιν». καί 35 
προσπεσούσα ι) μακαρία Γαλήνη τώ μάρτυρι έλεγεν «Δέομαι σου, δούλε τού 
θεού, πρόσπεσε τώ Χριστώ καί λΰσον τόν πατέρα μου' καί εί μεν πιστεύει, 
'2 σιαγώναα 4 ά.τώληι 7 άποπηδήσασα /όί ]? 1 1 μεγιστάσιν — άναγγέλεται 
13 τίσ 17 κατεμοσ 18 κατ άλλου 23 καταλήψομαί σον 28 εΐ.τον τί 34 λντοω- 
Οείαη 35 κατασχών 37 αοόσπεσαι 
