PASSIO S. CHARALAMPII. 
9 
τού Απόλλωνος λέγει αντφ ' «Δενρρ, γέρων κεκνρτωμένε, κοιμοϋ εις το έδα- 
φος της γης ’ τέφρα γάρ όντες εις ιίδην άπέρχεσθε» . 
24. Και καταβαλλούοης αυτής τά είδωλα δρομαίως οι ιερείς άπήλθον 
προς τον βασιλέα καί λέγονοιν αντφ · «Κύριε βασιλεύ, άπώλετο ή ελπίς ημών 
5 νυν σβεσΰ ήσεται δ ήλιος καί άπόλεται ο κόσμος ' οί θεοί γάρ τεθνήκασιν» . λέ- 
γει δ βασιλεύς · « Τίνες είσίν οί λόγοι ούτοι »; λέγονσιν αντώ οί μη ιερείς ' «Γα- 
λήνη ή θυγάτηρ σου κατέσπασεν αυτούς», λέγει δ βασιλεύς ’ «'Ως μή είπόντες 
μοι κατά τήν νύκτα ταύτην εισαγάγετε τεγνίτας πεντήκοντα καί άνατνπώσατε 
τούς θεούς καί άποκαταστήσατε αυτούς εις τον ναόν καί έρεϊτε - 'Οί θεοί ύπέ- 
ιο δειξαν ώς θραυσθέντες, καί ιδού είσιν εν τφ || ναφ αθραυστοΓ. εάν δε γνώσω- /. 88 
σιν οί Γαλιλαΐοι ταϋτα, γελάσωσιν ημών, ώσπερ γάρ ημείς γελώμεν, ότι Χρι- 
στός άπέϋανεν, ούτω κάκεϊνοι έρονσιν, ότι οί Ό·εοί έϋραύσϋησαν» . καί είσαγαγόν- 
τες τεχνίτας πεντήκοντα άνεχώνευσαν τούς ΰεούς καί άπεκατέστησαν τά 'ξόανα. 
26. Καί τον όρϋρον πορενϋέντες προς τήν θυγατέρα τού βασιλέως λέ- 
15 γονσιν αυτή' « Δεύρο εν τφ ναφ, δέσποινα, καί ϋέασαι τήν άνάστασιν τών ϋ·εών» . 
καί ή μακαρία Γαλήνη λέγει αντοϊς' «’ Ανέστησαν οί ϋεοί; ϋεάσομαι αυτούς», 
καί είσελϋοϋσα ή μακαρία θεωρεί τήν άναχώνευσιν τών ςοάνων καί φησιν 
« Μέγα 'θαύμα εγώ δρώ». οί δε ιερείς λέγουστ «θαύμα εξαίσιον τήν χθες 
παρνβρισθέντε ς σήμερον περισσοτέρων τιμήν άπέλαβον καί δόξαν εξα στράπτον- 
20 σαν». Γαλήνη εΐπεν «Νεο)τέρους θεούς άοκνύν μοί εστιν συντρίψαι» . καί εΐ- 
πεν « Σύ , λέγω Δία, άπό νεκρών άναστάς εις νεκρούς καταποντίσθητι » . καί 
ταϋτα είπονσα κατέσπασεν τά ξόανα, τότε οί ιερείς περισσοτέρως έκζέσαντες τή 
χολή απήγγειλαν τφ βασιλεϊ τήν δεντέραν αλωσιν τών 'θεών, καί εύΰέο)ς κε- 
λεύει δ βασΰεύς παραστήναι Γην εαυτού θυγατέρα καί [ λέγει αυτή' « Τί τούτο col. 2 
25 εποίησας; τί έβιοφόρησας τοΐς θεοΐς»; ή δε εΐπεν «Επειδή φαντ ασιοσκοπον- 
μενοι λέγετε αυτούς θεούς' χαλκός γάρ άπό γλύμματος γίνεται», δ βασιλεύς 
εΐπεν « Θύσον τοΐς θεοΐς, μιαρώτατον σπέρμα καί ούκ έμών λαγάνων» . Γαλήνη 
εΐπεν «Τοΐς λαχονσί με έθυσα' εί δε δοκεΐ σοι, καί τοΐς λοιποΐς επαναστή- 
σομαι» . 
30 27 . Τότε θυμομαχήσας δ βασιλεύς κελεύει τον μακάριον Χαραλάμπιον 
χήρα γνναικί παραδοθήναι εις τήρησιν προς νβριν αυτού, είαελθών δε δ μακά- 
ριος εις τον οίκον τής χήρας καί τφ νώτφ προσάφας τφ στύλοι έστη. καί 
καθάπερ άγαθή καί καλή γή λαβούσα τον νπ 5 αυτής ελθόντα νετόν δεκαπλασίως 
τον καρπόν άποδίδωσιν, τον αυτόν τρόπον καί δ στύλος τών χρωτών τού μα- 
35 καρίου εγγίσας εξήνθησεν καί διελθών τήν οικίαν έσκέπασεν τά επί τών δωμάτων 
πάντα κατά τύ είρημένον καί τά πετεινό, τού ουρανού κατεσκήνονν εν τοΐςκλά- 
δοις αυτού. Ιδούσα δε ή γυνή καί έντρομος γενομένη εΐπεν «’Έξελθε άπ’ εμού, 
2 άπέρχεαθαι 8 είααγαγεται (sine асе.) 10 Ιόον είαίν 11 ύμεΐα pro ήμεις 
17 καί φηαίν 19 περιαωτέραν 20 μοι εοτίν ουντρί'ψαι 26 λέγεται 28 λαχονοιμε 
32 χήρας 37 άπεμοϋ 
