PASSIO S. CHARALAMPII. 
11 
φερής σφόδρα, καί εκάθισεν επ' αυτόν ό κύριος και εΐπεν τφ μάρτυρί’ «Δεύρο, 
Χαραλάμπιε, ο έμός φίλος, ο πολλά καμών ύπερ τοϋ ονόματος μου’ αϊτησαι 
παρ’ εμοί αίτημα, και ποιήσω αοι». ο δε μακάριος Χαραλάμπιος εΐπεν «Μέγα 
μοί εστιν, όέσποτα, τούτο, ότι κατηξιώθην τον ίδεΐν την φοβέραν σου δόξαν’ 
5 κύριε, εί ευδοκείς και αίτήσομαι, χάριν δός τφ όνόματί μου’ όπου αν λείψανό ν 
μου κεΐται και τελείται μου μνήμη, μη εσται εν τφ τόπφ εκείνο) λιμός ή λοι- 
μός, μη άήρ πονηρός πλήττων καρπούς, άλλ 5 εσται εν τοΐς τύποι ς εκείνοι ς 
μάλλον ειρήνη καί ϊασις σωμάτων καί σωτηρία ψυχών, πλησμονή σίτον καί 
οίνου, πλησμονή τετραπόδων των πρός την χρήσιν. καί εί δοκεΐ, έως όπου 
10 καταξιωθώσιν έχειν τά υπομνήματα τής άθλήσεώς μου, μή εσται εν αύτοίς πτώ- col. 2 
σις βοών μη δε προβάτων, μηδε κτηνών τετραπόδων, μήτε πάσης ψυχικής λο- 
γικής τι κακόν εσται’ οΐδας, κύριε, ότι σαρξ καί αΐμά είσιν συγχώ ρήσον δη τάς 
άμαρτίας αυτών καί χάρισαι αύτοίς την χρήσιν τών βοών, όπως φιλεργονμένης 
τής γης καί αυξανόμενων καρπών άφθόνως μεταλαμβάνον σιν τών ιδίων γεωρ- 
15 γιών, δοξάζοντες τον χαρισάμενον αύτοίς, καί εμέ τιμώσιν ώς αΐτησάμενον καί 
άθλητήν σόν καί ή δρόσος ή παρά σοϋ ίαμα αύτοίς εσται. ναι, κύριος ό θεός 
ημών, δός την χάριν σου επί πάντας » . ταύτα αυτού είπόντος εΐπεν ό κύριος’ 
«Γενηθήτω κατά το ρήμά σου, γενναίε άγωνιστά » . καί άνήλθεν ό κύριος εις 
τούς ουρανούς μετά τών αγγέλων αυτού, καί ή ψυχή τον άγιου Χαραλαμπίου 
20 όπισθεν επορεύετο. 
32. Τότε οί στρατιώται άπήγγειλαν τώ βασιλεϊ την δόξαν τού μάρτνρος, 
πώς, φησίν, ώφϋη αύτώ ό κύριος καί ότι εκτός ξίφους ετελειώϋη καί ότιέ&εά- 
σαντο την ψυχήν τού μάρτνρος άνερχομένην εις τον ουρανόν, καί επί πάσι τού- 
τοις έκθαμβος εγένετο ό βασιλεύς, τότε Γαλήνη ή θυγάτηρ τού βασιλέως ήτή- 
25 σατο το σώμα τού αγίου μάρτνρος καί λαβούσα ένείλησεν εν όϋονίοις καθαροί; 
μετά || άρωμάτων καί μύρων πολυτίμοτν καί όντως κατέθετο εν χρυσφ γλωσ- /. S9 V 
σοκόμφ δοξάζονσα τον θεόν μετά πολλής συνέσεως’ καί φοβηθείς ό βασιλεύς 
έπανσεν κατά τής ύθυγατρός αυτού τήν ξήτησιν καί μάλιστα γνούς, ότι ό θεός 
εστιν μετ' αυτής. 
30 33. Ταύτα επράχθη εν τοΐς τότε καιροΐς μάνδρα τελειούντος >, βασιλεύον- 
τος εν ' Αντιόχεια Σενήρου, καθ' ημάς δε βασιλεύοντος τού κυρίου ημών 'Ιησού 
Χριστού, επιτελεΐται δέ ή μνήμη τού άγιου μάρτνρος Χαραλαμπιών μηνί Φευ- 
ρουαρίο), τή κ,ατά χώραν ψήφφ δεκάτη. διά παντός δε ίσταται ό άγιος Χαρα- 
λάμπιος εκ δεξιών τού θρόνον τού κυρίου, πρεσβεύων υπέρ ημών πρός τόν 
35 βασιλέα κύριον ημών Ίησούν Χριστόν, φ ή δόξα καί τό κράτος νύν καί αεί καί 
εις τούς αιώνας τών αιώνων αμήν. 
1 έκάϋηαεν έπαντον 4 μοι έστ'ιν 6 τελείται μου 9 cod. τά pro τών 10 έναντοΐα 
11 μήδε bis ibid. μήτε — λογική; vident ur compta 12 τί — αίμα είσιν 16 έστ ε pro εσται 
18 όήμασον 25 ένίλεήσεν ένοϋονίοια 28 ϋ'σ έστ'ιν 30 quid sibi velint voces ävöoa τε- 
λειονντος, non inteïïego 31 έναντιοχεία 
