VITA S. LEOXIS CATANEXSIS. 
19 
ô ιερχομένας δημοσίαν οδόν άσχημόνως βαδίξειν έποίηοε’ ποταμόν γάρ έμπρο- 
σθεν αυτών εν φαντασία παρα δεικνύς μέχρι μηρών αυτών άνακαλύπ τειν εαυτέις 
παρεσκεύασεν . ο αυτός τους λίθους, τά ξύλα τε και τον χοϋν ώς χρυσίου ή 
άργύριον παραδεικνύων τούς αγοράζοντας και ποολοϋντας εις εσχάτην πτωχείαν 
5 περιέστησεν. ου τ αϋτα δε μόνον φαντασιοκοπώ)ν εν πολλή πλάνη και απάτη 
όιατελεϊ, άλλά γε καί πρόξενος είδωλολατρείας πολλοις τών άφελεστέρων προ- 
κείμενος μετατρέπειν το πλήθος τού λαού πειράται πρός άπώλειαν άπειλεί δε 
καί πάσαν άρδην διαπρήσαι καί άπολέσαι τήν J πόλιν, τό καλούμενον Αίτναϊον col 2 
πυρ διά μαγικής κακομηχανίας εκ του υπέρ κεφαλήν όρους κειμένου αίφνιδίως 
10 εφ ’ ημάς προς άφανισμόν φρυαττόμενος επενεγκεϊν » . 
18. Ταϋτα καί τά τούτοις παραπλήσια άκουτισθέντες οί βασιλεύοντες 
καί μαθόντες μάλισθ’ ότι μετά τών άλλων χαλεπών καί κατ' αυτής τής εκκλη- 
σίας άναιδώς επεχείρησεν, αυτή τή ώρα μεταστειλάμενοί τινα τής τήξεως ανδρα, 
τούνομα Ήρακλείδην, ον πρωτοκούρσωρα καλεΐν έθος Λατίνων γλώττη, δ ici 
Ιό πολλής σπουδής τήν Σικελίαν καταλαβεΐν κελεύουσι, τριάκοντα δίς ημερών 
όρον εμπρόθεσμον παρασχόμενοι, τούτων εντός άνυπερθέτως ώστε παραστήσαι 
κατά προσώπου αυτών του δ ύσ μωρού Ηλιόδωρου εντειλάμενοι. 
19. Αυτού τοιγαροϋν διό. τής νυκτός εκείνης άποπλεύσαντος καί δι' 
ημερών τριάκοντα τήν νήσον κατα\\ λαβόντος κατά τινα συγκυρίαν ώράθη ο f. 232 
20 'Ηλιόδωρος παρά τον αίγιαλόν καθίζων καθ ' ον τόπον αυτός 'Ηρακλείδης τήν 
ναύυ εκέλευσεν εποκεϊλαι · καί αυτός προσαγορεύσας αυτούς κατιι τήν κοινήν 
συνήθειαν έφη" «Μη τινα καλούμενου ' Ηλιόδωρον πάριτε ξητονντες»; τών δε 
πρός τώ ρήματι παρά προσδοκίαν ρηθέντι καταπλαγέντονυ αυτός πάλιν άπο- 
κρίνεται - «Μή κόπους εαυτοΐς μάτην παράσχοιτε · ιδού γάρ έγιυ πάρειμι νυν 
25 αύθαιρέτως ό ζητούμενος · ' Ηλιόδωρον έτερον ούόαμώς αν δυνηθείητε θεάσα- 
σθαι πώποτε. εγώ καί τήν παρουσίαν υμών ταύτην τήν όθ εμέ γεγενημένην 
άποδέχομαι καί τήν μεθ 5 υμών πορείαν άσμένως άσπάζοματ αίρετώτερον γάρ 
μοι μάλλον θάνατον ελέσθαι παρά τούς πόδας τών εμών δεσποτών , ήπερ τό 
ζήν μετ’ άδειας παρ’ άλλους » . 
30 20. Ό γόνυ 'Ηρακλείδης τοΐς ρήμα σιν αυτού προσεσχηκιυς | καί θάμ- col. 2 
βους πλησθείς επείσθη παρευθύ τούτον είναι τον ζητούμενοι’, καί αυτός προσ- 
θείς είπε πρός αυτούς · «’Άνδρες αίδέσιμοι καί συνετοί, ιδού νύν υμείς έγνωτε 
πάντως, ώς ου βία τίνος ανάγκης καπεπειγό μένος ήκω πρός υμάς, άλλ’ εκών 
αυτοπροαίρετο ο πάρειμι γνώμη · εί γάρ άποδιδράσκειν έμελλον, τήν άρχήν φυ- 
35 γεΐν επτοούμην ούδ’ όλως’ μή όή διαπράξ ασθαι τά τών δραπετών εις εμέ διανο- 
ηθήτε» . ό δε δίδω σιν αύτφ άδειαν άδεώς πορεύεσθαι καί μετ’ αυτών άκωλύ- 
τως συνελθεΐν εν τή πόλεΐ’ χρεών γάρ έλεγεν είναι τής πόλεως ένδοθεν γενέ- 
2 αϋνώ 3 τέ 4 πολ$ν\τασ 11 τού\Τοισ 18 Λύτου 
κείλαι 22 πάοειτε 23 (>ή\ Μάτι παοααροοδοκίαν 20 ίίλλονσ 
31 ηαρίυϋυ — Kai 32 ή αεί ο 35 ούδδλωο μηόή 37 χρεών 
21 έπω- 
30 Γόνν 
ο* 
