VITA S. LEOXIS GATAXENSIS. 
23 
δημοσία' π αρασκευάσαι γάρ έλεγε φλόγα καί πύρ διά τής νηδύος αυτής εκπορεύ- 
εσθαι καί μηδαμόθεν άλλοθεν δυνατόν τούτο εύρίσκεσθαι. το ύτοις τοϊς άτόποις 
ρήμασι πρός μείζονα κινηϋέντε ς οργήν οί βασιλεύοντες κεφ αλικήν ал οφαίνονται 
κατ’ αυτού τιμωρίαν, οπηνίκα δε τήν δεξιάν νψωαεν ο σлεκoυλάτωρ χεϊρα σύντω 
5 ςίφει лρöς τό τον άλιτήριον || καρατόμησα/,, αιφνίδιου οίονεί σφαιραι δυο των /. 235 
ώμων αυτού καθωράθησαν εκπηδήσασαι, αΐ τήν στέγην τού οικήματος διασχίσα- 
σαι άποπτήναι διά μέσον αυτής τον πάσης γοητείας άνάμεστον παρεσκεύασαν , 
τούτο μόνον είπόντα ' «Βασιλεύ, ζήθι καί σώζου, ζήτει δέ με πάλιν εν Κατάνη » . 
28. "Ως δέ τής δεινής αυτού лεριεργίaς ή πραζις μέχρι τίνος εις άφανι- 
10 σμόν τού πυρός παντελή κατεκράτησεν, συνδραμόντες οί όχλοι τήν лρoρ ρηθεϊ- 
σαν στρατώρισσαν Aid αλίαν εις μέσον προήγαγον όσα δέ δεδρακέναι λέγεται τό 
πλήθος τού λαού лρoφάσει τής τού лυρός χρείας εις αυτήν, ού μόνον αισχρόν, 
αλλά καί περιττόν ήγημαι λέγειν, άξια λήθης μάλλον ή μνήμης ύπ άρχοντα . φέρε 
δή λοιπόν επί τήν διήγησιν των λοιπών σατανικών φαντασιών ών έδρασεν ό 
ΐδ τής άποιλείας υιός ' Ηλιόδωρος εν τή Καταναίων πόλει τον λόγον μετενέγκω- 
μεν, I ϊν" είδή τον ασεβή κατά τον ψαλμφδόν ύπερυψούμενον μεν καί επαιρό- col. 2 
μενον υπέρ τάς κέδρους τού Λιβάνου, καταβαλλόμενου δέ καί κακώς άπολλύ- 
μενον υπό τού μεγάλου άρχιερέως καί θεράποντος Χριστού Δέοντος, ώστε μηκέτι 
είναι μήτε μην τον τόπον αυτού ζητούμενου ενρίσκεσϋαι. 
20 29. Καί γάρ εν ημέρα τινί άγώνος ιππικού τελούμενου лaρά τοΐς Κατα- 
ναίοις [Ιδ ών] παρόντα τινά νεανίαν, Χρυσήν τοϋνομα, ώραΐον καί περικαλλή, 
προς τήν άμιλλαν εύτρεπισμένον, άδελφιδούν τυγχάνοντ а τού μακαρίτου Δέον- 
τος, λέγει προς αυτόν «Εί 'θέλεις, ώ φίλε, δύναμαι ποιήσαί σοι ίππον, δι ου 
δυνήση τούς άλλους ύπερελάσαι καί л άντας συνϋλάσαι κατά πρόσωπον τού 
25 υπάρχου», ό δέ μη συνιδών τον δόλον τής επαοιδίας αυτού «Βούλομαι» , 
φησί, «ποίησον ώς επηγγείλω » . καί δή συν |j τφ λόγφ εζαίφνης παρέστη έμπρο- /. 235 υ 
σϋεν αυτού ίππος λευκός καί ώραϊος' έφ . ’ ον επιβάς ό νεανίας τούς λοιπούς 
εν τώ δρόμο ι τή ταχντητι λίαν ϋπερήλασεν, ώστε θαυμάζειν επί τού τφ π άντας, 
άλλά γε καί αυτόν τον ύπαρχον, ώς δέ τά τής άμίλλης τού δρόμου τέλος ει/.η - 
30 φ εν, αιφνίδιους ό ίππος άφαντος εγεγόνει ’ ήν γάρ φάσμα δαιμονιώδες ' ό μέντοι 
επιβάτης καταπληττό μένος ώς εΐκός έμεινεν εννεός. 
30. Ευθέως ούν άποστέλλονται παρά. Δουκίου τού υπάρχου στρατιώται 
τού μεταστ εΐλαι προς εαυτόν σύν τώ ϊππφ τόν επιβάτην, ιος δέ παρέστη κατά 
προσώπου αυτού ό Χρύσης, φησί προς αυτόν «’Άγε δή τόν θαυμάσιου εκείνον 
35 ίππον, άζιον όντα τοϊς βασιλεύουν άποσταλήναι. ουδέ γάρ αρμόδιόν εστιν αλλφ 
τινί τοιούτον έχειν ίππον, άλλ 5 ή μόνοις τοϊς δεσπόταις εις τά βασίλεια». [ ό col. 2 
3 'Ρήμαοι 4 δεξιάν 5 αφαίραι 6 καϋώράϋηααν — al 8 μό\Νον 9 πράξια 
10 προρηθεϊααν 13 Φέρε 16 eiôÿ: an Ιόητι? 20 Ημέρα 21 ίδιον inscrui 22 verbo τ ѵу χά- 
νο ντ а bis script ο scriba ipse prius verbum erasit 24 ονν&λάααι 25 συνι\Δόν— βούλομαι φησιν 
28 έπί τούτο 29 Τήο 31 είκώα 33 Παρέαν η 36 μόνα ια ταια 
17 κατά τον ψαί.μφδόν: Psalm. 86, 35 (ubi pro υπέρ legitur ώς) 
