VITA S. LEONIS CATANEOSIS. 
33. Έν μιά γούν τινι τών ημερών, εορτής τίνος τελούμενης καί τον σε- 
βάσμιον πατρός ημών Λέοντος την θείαν μυσταγωγίαν επιτελούντος συνεισέ- 
όραμε καί αυτός ο όυσσεβής καί άφρων ' Ηλιόδωρος , ώς δήθεν χριστιανός, μετά 
τον πλήθους των πιστευσάντων είσελθών εις τον θειον ναόν ήρξατο τά των 
5 ήμιόνων μιμεΐσθαι λακτίσματα , σκιρτών άτάκτως καί κατά πάντων παικτικώς 
εφαλλό μένος καί ποτέ μεν εις γέλωτα | κινών, ποτέ δε φλναρίαις καί βλασφη- col. 2 
μίαις αισχρών ρημάτων εις άγανάκτησιν εναγών τους σ υνεληλυθότας . ώς όε τά 
τής ιερουργίας έτι ετελεΐτο μυστήρια, λέγει προς τους παρόντας ό άθλιο ς - «Δύ- 
ναμαι νυν ποιήσαι τον επίσκοπον υμών τούτον συν τοΧς ίερεϋσιν αυτού άλλε- 
10 σθαι». δπερ είπεϊν μεν καί έπαγγείλασθαι ποιεΐν άθέως ετόλμησεν, εις έργου 
όε άγαγετν ούόαμώς δεδννητο, τής θείας όυνάμεως αργήν καί άπρακτον άπο- 
όειξάσης την δΤ αυτού προχωρούσαν εναντίαν ενέργειαν. 
34. Γνονς 0ε την τοιαύτην αναιδή όυσσέβειαν τού ματαιόφρονος ό θεο- 
φόρος πατήρ ημών, κλίνας τό γόνυ προσηύξατο, την άνωθεν συμμαχίαν συνή- 
ΐδ θως επικουρήσαι αντώ δυσωπών μετά όε την ευχήν όρομαίως προελθών εν 
τώ νάρθηκι τού θείου ναού τον Ηλιόδωρον έκεΐσε καταλαμβάνει, κατά 0έ τού 
τραχήλου τούτου τό ώμοφόριον αύ\\ τού π εριειλήσας καί δεσμεύσας ίσχυρώς /. 237 
λέγει - «Επίτιμα, σοι κύριος ό Θεός 'Ιησούς ό καταράξας ώς αστραπήν ούρα- 
νόθεν τον κατά τής θείας θεαρχίας τραχηλιάσαντα διάβολον, τον σόν μυστα- 
20 γωγόν καί πατέρα, μηκέτι τον λοιπού δύνασθαι ενεργεΐν τάς μαγείας σου πρός 
απάτην καί άπώλειαν πολλών», ταΰτα είπών, έλκων αυτόν όΤ εαυτού άποφέ- 
ρει τον άλιτήριον εις τόπον καλούμενοι' Αχίλλειου, κολαστήριου όντα τών κατα- 
δίκων. πρός όν άιρικύμενοι, παρεσκεύασεν αυτόν πρότερον έκπομπενσαι πάσαν 
την σατανικήν αυτού μαγγανείαν καί γοητεία:)', πώς καί τίνι τρόπιρ καί πότε 
25 καί διά τί τον Χριστόν έξωμόσατο. έπειτα προσέταξεν υπό τού πλήθους πνρ- 
καιάν άναφθήναι μεγίστην, καί τούτου κατά τάχος γενομένον δεδεμένον τού- 
τον κατέχων εκ τού τραχήλου είσήλθεν εν μέσω τής άναφθεί \σης καμίνου καί col. 2 
ον πρότερον άπέστη, μέχρις αν εις τέλος άπετεφρώθη ό δείλαιος" ός δίκη δί- 
καια διά πυρός παραδόξως άναλωθείς, ώς πυρός κληρονόμος, πρός πύο άπε- 
30 δήμησεν ατελεύτητου . ό δέ μέγας εν άρχιερεϋσι σημειοφόρος καί θαυματουργός 
εν όσίοις Αέων ου μόνον αυτός αλώβητος έκ τής φλογός έξελθών εις θάμβος 
μέγιστο ν τούς δρώντας περιέσ τησεν, άλλα καί τών ιερών ενδυμάτων αυτού 
μηδαμώς τή φλογί λωβηθέντων τό σύνολον κατά την τών εν Βαβυλώνι πάλαι 
παίδων τερατουργίαν πρός μείζονα κατάπληξιν τής πάντα νουν καί λόγον νπερ- 
3δ βαινούσης θείας δυνάμεως άπαντα ς συνεκίνησε, μεγάλαις φωναις μεγαλύνοντας 
καί δοξάζοντας τό ύπερύμνητον όνομα τής τρισνπο στά,τον θεαρχίας. 
35. Τούτου την φήμην τής ύπερβαλλούσης θαυματουργού άγιότητος 
1 Μια — τινι — τινόα 3 δν^εβήο 4 Έω 5 καταπάντων 8 Δνναμ(αι) 11 αρ- 
γείν 13 άναιόή 15 δρομαΐωο 18 καταρράξαα 20 μηκέτι. 25 Έπειτα 26 κα^|τά- 
/ο со 30 Μέγαα 33 μηδαμύιο 35 Φωναίο 37 Τούτου 
