26 
VITA S. LEONIS CATANEXSIS. 
/. 237 v μέ'\\χρ ι τερμάτων τής οικουμένης έξενεχθεΐσαν οϊ τότε βασιλεύοντες ενώτιο Μέν- 
τες προς εαυτούς ôtà παρακλητικών γραμμάτων μετεστείλαντ ο, τής τούτου 
μετ ασχεΐν ευχής και ευλογίας γλιχόμενοι. όν καί π αραγενόμενον ευλαβώς άγαν 
καί σεβασμίως τιμήσαντες άπεδέξαντο [καί] μετά δέους έσεβάσθησαν, δρ ώντες 
μάλιστα την έν αυτά) μένουσαν χάριν του πνεύματος, την τε τής αγγελικής 5 
διαγωγής σεμνοπρέπειαν καί λαμπρότητα καί την των άπορρήτων τεραστίων 
ενέργειαν ους επί πλέον μάλλον κατέπλη ττε καί άλλα μεν πλεϊστα επίπροσθεν 
αυτών τερατονργών, εξαιρέτως δε τούτους εκίνησε προς το πλεϊον θαμβεΐσθαι 
δρώντας αυτόν αναφθέν τας άνθρακας άκαταφλέκτως εν ίματίω αυτού περιφέ- 
ροντα καί θυμιώντα. 10 
36. Τούτου τον νπερθαύμαστον βίον εθαύμασαν μεν άγγελοι καί λίαν 
ήγάσθησαν διά τδ συγγενές τής λαμπρότητας, δαίμονες δε δεδιότες σψόδρα 
col. 2 κατέπτηξαν διά την δεδομένην αύτώ παρά Θεού κατ’ αυτών ] εξουσίαν καί δύνα- 
μιν, δίνϋρωποι εθαμβήθησαν καί σεπτώς έσεβάσθησαν διό. τδ ύπερβάλλον τής 
αγιοσύνης καί τδ τής σεμνοπρεπείας άξιάγαστον αιρετικών στίφος άπδ φωνής 15 
βροντής τών ορθών δογμάτων αυτού εδειλίασε καί άπδ επιτιμήσεως τής άτρέ- 
πτον αυτού περί την πίστιν ενστάσεως εδραπέτευσεν Ελλήνων πλήθη τή τής 
ενθέου σοφίας αυτού δυνάμει σαφώς εληλεγμένα έφιμώθη σαν εις τέλος καί 
κ,ατησχ άνθησαν, χεΐρα θέντα επί στόματος’ παθών εσμδς εξ άρρωστούντων άπε- 
λήλαται τή δυναστεία τής δοθείσης αύτώ τού πνεύματος χάριτος’ οφθαλμοί 20 
πεπηρωμένοι τδ φώ)ς αυθις ύπελάμβανον, ώτα κωφεύοντα παραδόξως διηνοί- 
γετο, χεΐρες παρειμέναι τήν δραστικήν παρ’ ελπίδας ενέργειαν εκομίζοντο, πό- 
δες άργούντες καί σκάζοντες εδυναμούντο πρδς ενδρομίαν καταρτιζόμενοι, πασά 
τε λώβη σωματική καί παν μέλος εμπαθές δΤ έπ ι θέσεως χειρών καί προσευχής 
/. 23S τήν κατάλληλον θεραπείαν έδέχετο. ταύτά τε καί τά τούτων μείζονα ίτα||ρα- 25 
δόξως ενεργών εξαίσια ύπερφυώς, ώςείκός, δ θαυμάσιος εθαυμάζετο’ ου μόνον 
ετι περιών μετά σώματος ώς ίσάγγελος, αλλά γε καί μετά τήν εντεύθεν <καί> 
πρδς Θεδν ενδημίαν ούδαμώς διαλιμπάνων εύρίσκεται τά παραπλήσια, μάλλον 
δε καί παραδοξότερα κρείσσον είπεΐν δσημέραι τών θαυμάσιων επιδεικνύ μένος’ 
εξαίρετος δέ κατ’ αυτήν τήν ημέραν τής κοιμήσεως αυτού τδ πάντων μέγιστον 30 
εξειργάσθη τεράστιον παρ’ αυτού, δεσποτικήν προσμαρτυρούν αυτού όυνάμεως 
δμοίωσιν καί ενεργείας ισότητα. 
37 . Γυνή γάρ τις εκ γένους κατ αγομένη συγκλητικού, τής δε Συρακου- 
σίων δρμωμένη μητρ οπόλεως, εν δύσει αίματος γεγενημένη πάσάν τε τήν προ σ- 
ούπαν αυτή περιουσίαν εις ιατρούς καταναλώσασα, παραμυθίας τού πάθους 35 
ούδεμιάς άπώνατο. τότε δή κατά τινα θείαν άποκάλυψιν άπανίστ αται τής 
πατρίδος καί πρδς τδν πανθαύ μαστόν τούτον θεραπευτήν παραγίνεται, δπη- 
4 καί inserui ibid. μεταδέουα 11 ' Υπέρ θαύμαοτον 15 Αιρετικών 19 έξαρρω- 
στοϋντων 22 παρελπίόασ 23 άργοϋν\Τεα 24 διεπιϋέαεωα 25 ταΰ\Τα 27 και delevi 
28 όιαλειμπάνων 29 όαήμεραι 31 αρόοιιαρννροϋν 33 Γάρ 36 ούόέ μι&ο — θεία 
