VITA S. LEOXIS CATANENSIS. 
27 
νίκα Öe την καλούμε \νην Άρειανήν πύλην κατέλαβεν, ήκροάσατο κρούματος col. 2 
τον σημαντήρος, ώς έθος έστί δηλούντος πάσι τον θεσπεσίον τούτον π οιμένος 
την εξοδον, καί δραμοϋσα σπονδή πολλή καί πίστει μετά δακρύων προσέπεσε 
τφ τιμίω λειψάνου, επιζητούσα την ϊασιν. παραχρημα δε παραδόξφ τρόποι τής 
Γ) πηγής τον θανατηφόρου ρύακος των αιμάτων άποφραγείσης τής θεραπείας 
επέτυχε και πρδς τήν οίκεί αν πατρίδα υπόστρεψε χαίρονσα, διηγουμένη πάσι 
τά τον Θεού μεγάλα θαυμάσια καί μεγαλύνουσα τον αυτού γνήσιον θεράποντα. 
38. Κεκοϊμηται τοιγαρονν οντος δ περιβόητος εν θανματουργοΐς καί μύ- 
γας εν άρχιερενσι Χριστού Λέων κατά τήν εικοστήν ημέραν τον Φενρουαρίου 
10 μηνάς, παραδούς εις χεΐρας Θεού ζώντος διά θεοειδών άγγέλουν τήν άκηλίδω- 
τον καί καθα ρωτάτην αυτού ψυχήν το δε ταύτης τίμιον σκήνωμα, τη των 
ποικίλων αρετών λαμπρότητι καί τή των πολνειδών χαρισμάτων τερπνότητι 
κεκοσμημένον || καί μεμνρισμένον, σεμνοπρεπώς κηδευθέν καί σεβασμίως έκκο- /· 238 υ 
μισθεν εναπεθη σανρίσϋη ίί ήκαις όσίαις εν περικαλλεϊ μαρτυρικέ ο σηκφ Λονκίας 
15 τής καλλίστης παρθένο μάρ τνρος, δνπερ αυτός οντος, ώς λίαν φιλόμαρτνς, καθά- 
περ καί πρόσθεν εϊρηται, εις τιμήν αυτής καί δόξαν Θεού εκ βάθρων φιλοπό- 
νως άνωκοδόμησεν. έδει γάρ, έδει πάντως τον συνόμιλον άγγέλοις τφ βίφ καί 
τοϊς μάρτυσιν εν πόνοις εφάμιλλον, ώσπερ εν ούρανφ τούτοις σννδιαιτώμενον , 
οντου καν τή γή σύσκηνον άναδείκνυσθαι . το μέντοι τής ελεημοσύνης αύτον 
20 δαψιλές καί Ιλαρόν μετά των άλλων καλών διά παντός έναργώς βεβαιούμενον 
δείκνυται διά τού βρύοντος άεννάως μνριπνύον έλαίον εκ τής εκείνης σεβάσμιας 
σορού, π άσης άρρωστίας χρηματίζον άκεσώδυνον φάρμακον καί παντός πάθους 
άνιαρού ίατήριον τοΐς εύλαβώς μεταλαμβάνονσιν. 
39. Άλλ’ ώ τών ουρανίων εραστιι καί κληρονόμε Λέων, ό λέων όυςάλη- 
25 θώς πείφηνώς καί πεποιθώς ώς λέων ώ βασιλεύ τών δουλικών παθών κρά- col. 2 
τιστε καί τών τυραννικών εχθρών δραστ ικώτατε καθαιρέτα, ό τών αίρετιζόν- 
των το στίφος ώς άλώπεκας ύπουλους βασιλικφ βροχή μάτι καταπλήττουν καί 
άπελαύνων, τον δε δήμον τον ορθόδοξον δόγμασι στερροΐς καί διδάγμασι σο- 
φούς συγκροτών καί καταρτίζουν, ο δυνατός εν έργω καί λόγιο γενόμενος καί 
30 κατ’ άμφοίν διαλάμπουν δίκην ήλιον πάσι τοΐς πέρασιν, ό τοΐς μεγίστοις τερα- 
στίοις καί θαύμασιν ου τους πάλαι προφήτας μόνον ύπερβαλών, άλλά καί αυ- 
τούς τοΐς μεγάλοις πρ ω τα π ο στόλοι ς σρναμιλλώ μένος, ώ ποιμήν θεοπρόβλη τε, 
λαμπτήρ θεοπύρσευτε καί πατήρ χριστομίμητε, ώ μιμητά τών πατέρων καί 
ζηλουτά τών άποστόλων, παιόεντά τών αφρόνων, υπερασπιστή [τών] πενο μένουν, 
35 όλο'θρευτά τών άθεων καί πρεσβευτεί τών σών προσφύγων θερμότατε, ευμενούς 
δέχοιο τά παρόντα νηπιώδη || ψελλίσματα εξ άτέχνον διάνοιας καί γλώττης /. 239 
πόθου πολλφ προσφερ ύμενα καί τοΐς εις τούτο πίστει πολλή προτρεψαμένοις 
2 д | σι 3 σπονδή πολλή — μεταδακρύων 11 τίμι\ Ον 15 οντωσ 17 " Εδει 19 καν — 
Τήσ 21 άενάωο ïbid. (κείνης: an εκείνον? 24 έ,Ραστά — άληθώσ 25 πεφηνώα 29 λόγων 
30 καταμφοίν 32 ποιμήν et 33 πατήρ: sic соЛ. (pro roc.) 33 χρηστό μιμητέ 34 τών inserui 
3G έςατέχνον 37 ποοσφερώμενα 
