PASSIO SS. MANUEL, SABEL ET ISMAEL. 
31 
Θεόν ίλεούμενοι δούναι αφίσι τό σέβας τηρήσαι άλώβητον καί μη τη κοινωνία 
χρανθήναι των δυσσεβών, ών καί τό μόνον γενέσθαι εν χρφ ασέβειαν φοντο. 
μάλλσν μεν ονν εξελιπάρουν τον άγαθώτατον καί φύσει φιλάνθρωπον καί 
τούς ήδη κατεσχημένονς τη νόσοι έπιστρέηιαι || καί συνιδειν ποιήσαι, οί πλάνης /. 
5 είσί, γνωρίσαι τε αν τούτοι ς τον εις τό είναι παραγαγόντα καί πλάσαντα καί πάλιν 
πεσόντας βέλτιον άναπλάσαντα. «Μή» γάρ «υϋτω, κύριε», έλεγον, «εν τφ βάθει 
κεϊσθαι των κακών συγχώρησης αυτούς, μηδε τοσαύτης άλογίας τούς λογικούς 
ύποπίμπλασθαι, ως καί αυτών των παρ’ αύτοΐς σεβόμενων άλογωτέρονς πολλφ 
καί άναισθητοτέρους δοκεΐν εκείνα μεν γάρ λίθοι όντες καί ξύλα αίσθήσεως 
10 άμοιρα, καθό έχονσι καί είσίν, ο οι roi δε καί λόγφ τιμηθέντες καί τό κατ’ εικόνα 
λαχόντες, καί τον τετιμηκότα ήγνόησαν καί την φύσιν κατησχυναν καί εαυτούς, 
ό δ ή κακών | έσχατον, πρό τών άλλων ήδίκησαν» . col. 
8. Άλλ ’ οντοι τών άλλων εαυτούς, καθά έφαμεν, άποκρίναντες, μόνοι 
καί σύν άλλήλοις έστήκασι, τοιαντα τον δεσπότην αϊτού μενοι καί την άνωθεν 
15 βοήθειαν εκκαλούμενοι. ώς 0έ τις παρά βασιλέως ήκε (κουβικουλάριος οϋτος 
την αξίαν ετύγχανεν), έλκων αυτούς καί προάγων επί Ουσίαν (ωετο γάρ ό μά- 
ταιος τα Ισα αότώ ήπατήσΟαι κάκείνους), «Ευφήμει, άνθρωπε» , προς αυτόν 
μιζι φωνή άμφότεροι έπεβόηααν, «καί πόρρω που γενοϋ άφ ' ημών ου γάρ την 
πίστιν, ή συνετράφημεν, εξομοσόμεΟα πώποτε, ουδέ Θεόν τον ήμέτερον καταλεί- 
20 ψομεν, ούδε τοϊςπαρ’ ύμϊν || λατρεύσομεν δαίμοσι · μή γάρ οντοι ποτέ καίφρε -f. 3 
νών σχοίημεν, ινα τοΐς μή ονσι προσΟοίμεΟα καί πλάνη ουτω σαφει προσεξοί- 
μεΟα ' ουχ ούτως ημείς ασύνετοι καί τάς φρένας παράκοποι, ούό’ όντως ευχε- 
ρείς καί εύάγωγοί’ μή γάρ επί τοιούτοις άφίγμεΟα ή διά τούτο την μακράν 
ταύτην πορείαν είλόμεΟα, ινα καί εαυτούς προοίμεΟα καί τό οίκεΐον σέβας 
25 άπώμοτον Οησοιμεν επί διαλλαγά ς μόνον ήκομεν καί συμβάσεις καί του εμπε- 
δώσαι τά δεδογμένα ήμϊν, τά δ 5 άιλλα έχειν, ώς άν ποτέ έχω μεν. άκουέτοι ταύτα 
καί βασιλεύς ό σός, καί παν όσον αύτώ θεραπευτικόν καί εγγύτατον, ώς ημάς 
γε ουχ αί οήσετε, ούδε τής προς Θεόν γνώμης έκστήσετε, καν εί πάντα καί λέ- col. 
γειν καί πράττειν κατεπα ρ θείη τε, καν εί πυρί καί σίδηροι καί όργάνοις άλλοις 
30 κολαστηρίοις εκδοίητε, καν εί αύτάς τάς ψνχάς προσαφέλοισθε » . 
9. Τούτων ώς ήκουσεν ό το ύ παρανόμου παρανομώτερος υπηρέτης, ή τάχος 
τφ βασιλει πάντα διασαφεϊ καί την τών γενναίων απαγγέλλει ένστασίν τε καί τό 
τού φρονήματος άκατάπληκτον. καί σκοπεί μοι ενταύθα τήν άνακαλυπτομένην 
1 αφϊοι libri — όίατηοήοαι Ж 4 2 ώιοντο Μ 1 Μ 1 3 άγαίίότατον ilf 2 , άγαϋον V; καί 
φύσει φιλάνθρωπον от. Ж 1 Ж 2 Ж 4 4 κατισχημένουσ libri, κατγισχυμένονς V; ης pro οί V 
5 τε Ж 2 — τούτονα Ж 2 Ж 4 6 «Μή» γάρ — αυτούς от. V 7 μήδε Μ 1 Μ 4 8 νποπί- 
πλασται Μ 2 , νποπίπλασδ(αι) Ж 4 9 είπερ έκείνα μεν λίθοι Ж 2 Ж 4 V 10 καθ’ ο Μ 2 — 
κατεικόεα Μ 2 Μ^ 12 κακόν М 2 М^Ѵ 13 άλλ’ ούτοι μεν А/ 2 ,!/ 1 V — έφημεν Ж 2 . 16 προσά- 
γων V 17 ήπατεϊαθαι V 18 που от. Ж 2 Ж 4 V 21 πρόσχοιμεν pro προαεςοίμεθα V 
23 διατοΰτο libri 25 θήσομεν Ж 1 , ϋείημεν V 26 έχοιμεν V 27 ό от. Μ 2 28 όνχάιρι )- 
σετε Μ 1 , ούχερήσετε Ж 4 ibid. ίκοτησείετε Ж 2 — κάν Μ%Μ* 30 εί от. Ж 3 Ж 4 31 παρα 
νομώτατοσ Ж 3 Ж 4 — η Ж 4 
