32 
PASSIO SS. MANUEL, SABEL ET ISHAEL. 
του παλαμναίον σκηνήν καί το προ μικρόν πέπλα σμένον εκείνο καί κακοηθέ- 
/. 32 ν σνατον. δ τφ μεν δοκείν φιλοφροσύνη τις προς τούς άδολοηάτους |J καί χαριεν- 
τισμός ήν, τη δε άλη θεία δύσνοια καί νπόκρισις καί κακία το παν. ώς γάρ περί 
των άγιων ταντα ό πανώλης πύθοιτο, τέως μεν ονδεν άλλο, ή κατακλείστους 
εν φρουρά προστάσσει γενέσϋαι, ΐνα καί την εορτήν άλνπον εαυτφ τελέση καί 5 
τοίς όαίμοσι μή δΦ ετέραν άσχολίαν τά των Ουσιών εγκόψη ( τούτο γάρ αυτό) 
καί λυσιτελείν τηνικαΰτα εδοξεν), είιΤ οϋτω κατά σκοπόν θέσθαι, πώς άρα καί 
μετέλθοι αυτούς, άλλ ’ οι μακάριοι, εν τφ δεσμωτήριο) άπαγόμενοι, έήιαλλον 
κατά την οδόν « Δεύτε άγαλλιασώμε'θα τφ κνρίφ, άλαλάξωμεν θειο τφ σωτήρι 
col. 2 ημών, προφΰάσωμεν τό πρόσο)πον αυτού εν εξομο λογήσει, καί εν ψαλμοΐς 10 
άλαλάξωμεν αντφ». καί τό «Τις θεός μέγας, ώς ό Θεός ημών ό ποιων άεί 
μεϋ ’ ημών ένδοξα τε καί εξαίσια; ημείς γάρ λαός αυτόν καί έργα τών χειρών 
αυτού, αυτόν διά παντός επικεκλήμεθα » . 
10. Τη οϋν εξής άμα πρωί ό τύραννος προκαθίσας παραστήναι κελεύει 
τούς μάρτυρας · ός καί τά πρώπα λόγοις κολακευτικούς νπελΟεϊν πειράται αυτούς, ι ό 
πανούργος οϋτω τής ‘ψυχής τον τόνον ύπεκλύειν ο ιό μένος, εί καί τού τραχέος 
ούχ νφεΐτο διά τήν σύντροφον άγριότητα. «'Ως εϋνους ήμίν» φησί «καί τά 
πάντα δμόφρονας ό ϋμέτερος άπέστειλε βασιλεύς, ΐν* εν τούτο) καί μάλλον τό 
/. 33 πιστόν καί εϋγνωμον || επιδείξησθε εν τφ σννεορτ άζειν ήμίν καί συνήδ εσθαι καί 
τφ τά αυτά ήμίν λατρεύειν καί σέβεσθαι καί εν μηδενί διαφέρεσθαι. οϋτω γάρ 20 
καί τά τών διαλλαγών βεβαιότερα έξοιμεν καί τοίς πραττομένοις ϋαρρήσαιμεν, 
γνώμη τή αυτή καί λατρεία. σννδούμενοΓ εί δε άλλα άττα καί φρονείτε υμείς 
καί πιστεύετε, Ιστέ ώς ον μάλλον πρέσβεις καί διαλλακταί ήκατε, ή εχθροί καί 
διάφοροι, επεί εί μή τούτο έστέ, πάντως εί μή τι άλλο, τά γε ύμέτερα αίδε- 
σθήναι υμάς εχρήν ΙΙέρσαι γάρ άμα ήμίν καί ήλιον καί σελήνην καί τούς λοι- 25 
col. 2 πούς τών άστέρων τιμώσιν, έτι μήν καί τήν λαμπροτά την τού πυράς δύ ναμιν, 
Ϊνα. μή τούς ά ‘όλους άπαριθμχομαι θεούς, οϋς ανέκαθεν σέβονσΐ" παρ' ών ήμίν 
καί τά κάλλιστα πάντα δωρεϊται καί ή τών όλων ήρτηται πρόνοια». 
11. ΙΙρός ον οι άγιοι άνδρείως άμα. καί συνετώς άπεκρίναν го* «'Ημείς, 
ώ βασιλεύ, χριστιανοί όντες καί κλι/θέν τες τό απ’ άρχής, τούτο γάρ ημάς τό 30 
πολύτιμον καί πράγμα καί όνομα ό ήμέτερος παιδαγωγός εξεπαίδευσεν, άνήρ 
εκείνος πολύς τά θεία καί τήν άρετήν άπα,ράμιλλος, ός δή καί ίερωούνης διά 
1 καηθέατατον Ж 4 , syllaba κο supra lineam recenti manu addita 2 τό pro τφ V — 
τία Μ 1 — άδηλο πάτονα Ж 2 , άόονλοτ άτονα Μ 1 4 ταντα от. libri (addidi e V) ibid. πεί- 
θοιτο Ж 4 5 προοτάττει 31 2 ibid. τελέση et г. 6 έγκόψη stripsi сит V: τελέσοι — έγκα- 
ιροι libri 7 εόοξε τηνικαΰτα V ibid. ούτωο Ж 4 Ж 3 Ж 4 13 διαπαντόσ Ж 1 Ж 2 Ж 3 14 πρδς 
καθίοας V 15 τά от. Ж 1 — κολακικοΐσ Ж 1 16 τραχέωσ Ж 2 , τραχέονς V 20 ήμίν καί 
λατρεύειν Ж 2 Ж 3 Ж 4 Р 21 γάρ &ν — αχοίημε ν — θαρρήοαμεν Τ’ 22 άλλα τινά V 23 ώς 
от. V 24 τά γουν ήμέτερα Τ' 26 ετι γε μήν Τ’ 27 απαριθμώ Ж 1 , omisse θεούς 28 δΡ.ων: 
άλλον Ж 4 Ж 2 Ж 4 29 sqij. evanida in Ж 3 iisquc ad p. 33 v. 24 29 άνδρίοα Ж 4 30 τό 
άπαρχηο Ж 2 , τό \ άπαρχηο Ж 4 , τοαπαρχής Γ 
9 — 1 1 Δεύτε — αύτφ: Psalm. 94 (95). 1- 2 
11 Τις — Θεός ημών: Psalm. 76(771, 13. 
