36 
PASSIC SS. MANUEL, SABEL ET ISMAEL. 
f. 36 v 
( Ol 2 
f. 37 
col, 2 
car ετι εκκεκωφημένος και τάς φρένας ών καί τά ώτα, πειράται και τρόπον 
άλλον τούς άηττήτονς ϋπελθεϊν. και όή τον ενα αυτών καί πρώτον ιδία στή- 
οας και πόρρω, τοΐς δυσί μόνοις, τώ τε Σαβελ και τώ "Ισμαήλ, λόγων δέϊν 
ωήθη πάλιν επάξειν φενακισμούς, αυμβουλενων δήθεν και τά βέλτιστα, ώς 
ωετο, παραινών. « Ό μεν κακή » φησ'ι «μοίρα εκ τον εύγενοϋς υμών φνς πα- 5 
τρός, ου\\πω γάρ αυτόν αδελφόν νμέτερον κακοήθη όντα καί βάσκανου εϊποιμι, 
ιταμός και τά πάντα δύσερις ιόν, απονενοημένα καί πράττει καί φρονεί, πα- 
ραπείθουν καί υμάς τοΐς εκείνον στοιχεΐν καί μήτε περί το σέβας σνμφέρεσθαι 
ήμΐν, μήτε περί την τιμήν τών θεών, μήτε περί άλλο μηδέν, άλλά καν υμείς 
όφέποτε τό δέον μεταμαθόν τες, εκείνον μεν εάσατε ληρεΐν καί περ ιχάσκειν Ю 
διακενής, αυτοί δε στήτε μεθ’ ημών καί τοΐς ήμετέροις λατρεύσατε θεοΐς, ώς 
αν καί ευμενείς αυτούς σχοίητε καί μυρίων τών άμοιβών του λοιπού παρ’ 
αυτών άπολαυσοι σθε » . 
17. Τούτους οί καλλίνικοι τους λόγους ονδ ’ ώσίν έστώσιν | άκοϋσαι 
άνασχόμενοι, τοιάδε συν παρρησία εβόησαν «Τί σαυτόν άπατας, εμβρόντητε 15 
καί πολυτρ ο πώ τα τε , μυρίας άνελίττων οδούς καί Ισα τού παρ’ ύμΐν Πρωτέως 
ποικιλλόμενος καί στρεφόμενος; εί μεν μήπω πείραν είλήφεις ημών, μηδέ τά 
προλαβ όντα ικανά καί αυτάρκη σοι, χρώ τοΐς σαυτοϋ καί τών κατά δύναμιν 
μ ή άφίστασο' πάντως δε πολλή σοι τών κακών ευπορία, ψυχήν οντω φαΰλην 
καί εκνομον έχοντι. εί δε καί πείραν εϊληφας καί τον 'λογισμόν άνένδοτον κατε- 20 
νόησας καί την εις τον κύριον ημών καί θεόν πίστιν άμετάτρεπτον ήδη εώρα- 
κας, πόϋεν όντως επήλθέ σοι εύκολους ή/ιάς οίηθήσεσϋαι καί ενχειρώτους 
εν II άκαρει λήφεσΰα ι; ουδέ γάρ, ονδ' εί τών φρενών εξέστημεν, τοΐς παρ' 
ύμΐν είδώλοις ελατρεύσαμεν αν, τήν δημιουργίαν εκ πηλού εχουσι καί πηλώ 
ίσα άνοηταίνουσιν οΐς οφθαλμοί μέν, άλλ ’ ούκ ο'ίδασι βλέπειν, καί ώτα, αλλά 25 
τήν άκουστικήν άφήρηνται αϊσθησιν, ρίνες τε, άλλα τήν τών όδμών ήκιστα 
δέχονται οσφρησιν χεΐρες αν τούτων καί πόδες οϋτ' αν πρός τι φανεϊεν εύχρη- 
στοι, και όπερ εχουσι λίθον, ούκ αν ποτέ μεταβάλοιντο · πώς γάρ, λίθος 
οντες αυτόχρημα; καλώς γάρ καί πρό ημών ό θειος Δαυίδ τούς νμετέρους 
θεούς εκωμώδησεν, ού μόνον δε τούτους, αλλά καί τούς πεποτθότας εν τού- 30 
τοις, ούς καί μάλλον ανόητους εκάλεσε, μηδ' αύτό συνιέντας, οι άλογίας ετρά- 
πησαν » . 
1 έκκεκωφωμένοα Μ 1 3—4 λόγους — φενακ ισμοϋ V, /.άγονο — φενακιομουο Ж 2 Ж 3 Ж 4 
5 κακή φη\ μοίρα Μ 1 , κακή φη(οι) μοίρα Ж 2 ihid. φϋσ Ж + Ж 3 Ж 4 G άόελφύν 
αύτόν V 7 ίταμώσ Μ 1 , ταπάντα V , όύοσερια Ж 4 9 «ΑΛα pro άλλο V 10 κατα- 
μαθόντες V 11 διακενής: sic libri (cf.jp. 37 г. 32) 15 τοιάδε Ж 4 17 ποικι- 
λόμενοο Ж 3 ІЫЛ. et 20 πείραν Ж 1 ibid. μήδε Ж 1 Ж 3 18 τοίσ αντοίο Ж 2 , σάυ- 
τδν Ж 3 22 έπήλΟεοοι libri 23 άκειρεΐ V, άκαρει Ж 1 Ж 3 ibid. ούδε γάρ εί Ж 2 
24 εκ πολλον Ж 1 25 άνοητένουσιν Ж 4 26 ρίνας V, ρΐνεο | τε HP, όινέοτε Μ 2 , ρι- 
νίστε Μ Λ , ρήνέατε Ж 4 27 φανοΐεν ГЖ 2 Ж 3 Ж 4 28 ούπερ Μ 1 , όπερ — λίθοι Μ 2 
ibid. άποβάλοιντο 1*Ж 2 Ж 3 Ж 4 29 όντα V ibid, Δαβίδ V, δι'ιδ ' Ж Х Ж 2 Ж 3 , δανιδ Ж 3 
31 μηδ' HP Μ··, oi HP 
29 Δαυίδ: Psalm. 48.12 (?). 
