42 
PASSIO S. PANTELEEMONIS. 
πην αυτόν, μια δέ των ημερών άπολυϋείς παρά τον Ευφροσύνου ο Παντο- 
λέων άπήει εις τον οΐκον τού πατρος αυτόν και εκκλίνας μικρόν της οδού εϋρε 
παιδίον ερριμμένον χαμαί νεκρόν, υπό εχίδνης δεδηγμένον και έκειτο πλησίον 
τον παιδίον. ό 0έ ΙΙαντολέων εν φόβφ και αγωνία πολλή γενόμενος, νποχω- 
ρήσας μικρόν ενεός είστήκει επί ώραν πολ/.ήν, ενατενίζουν τω πτώματι. πάλιν 5 
όέ π λησιάσας ελεγεν εν εαυτόν « Νυν γνώσομαι, εί άληϋή εστι τα υπό 'Ερμο- 
λάου τον πρεσβυτέρον λεγάμενα», καί άναβλέιρας εις τον ουρανόν είπε' «Κύριε 
Ιησού Χριστέ, εί άξιός είμι κληϋήναί σοι δούλος, άνάστησον το παιδίον τούτο 
καί τό ϋηρίον διάρρηζον» . και είπόντος αυτού ταύτα ευθέως άνέστη το παιδίον, 
/. 137 καί τό ϋηρίον διερράγη. καί πληροφορηθείς ό ΙΙαντολέων ηύχαρί στήσε τω 10 
Θεω λέγων « Ευλογητός εΐ, κύριε, ότι κάμε τον αμαρτωλόν κατηξίωσας ένα- 
ρίϋμιον γενέσϋαι τής σής ποίμνης», καί πορενϋείς μετά χαράς πρός τον πρε- 
σβύτερον 'Ερμόλαον παρεκάλει αυτόν λέγων «Δέομαι σου, δούλε τού Θεού, δός 
μοι τό Χοντρόν τής αθανασίας' πέπεισμαι γάρ εν τή σήμερον ημέρα, ότι ονκ 
έστι ϋεός έτερος πλήν τού κυρίου ημών Ιησού Χριστού, δι ον νεκροί εγείρον- 15 
ται » . καί διηγήσατο αυτοί ό ΙΙαντολέων, πώς τή έπικλήσει τού Χριστού τό 
παιδίον άνέστη καί τό 'ϋηρίον διερράγη' ό δε πρεσβύτερος χαράς πλησ-ϋείς έφ>η 
πρός αυτόν « Δεύρο , τέκνον, καί δεΐζόν μοι τό πτώμα τού ϋηρίον». καί έπο- 
ρεύ'ϋησαν άμφότεροι, καί έδειξεν αντώ ό Παντολέων τον τόπον, εν φ τό ϋη- 
ρίον έρριπτο επί τής γής νεκρόν, καί άναβλέψας εις τόν ουρανόν ό πρεσβύτε- 20 
ρος είπε' «Δόξα, σοι καί μεγαλοπρέπεια, ό Θεός, ότι ούτως έτάχυνας την χάριν 
σου εις τόν δούλάν σου Παντολέοντα» . 
со]. 2 καί έδωκεν αντώ τό λοντρόν τής αθανασίας, π ιστεύσαντι εις πατέρα καί υιόν 
καί άγιον πνεύμα, καί ήν συν αύτώ έως ημερών επτά, καί τή ημέρα τή όγδοη 25 
έπορεύϋη ό ΙΙαντολέων πρός τόν πατέρα αυτού' καί εφη αντώ' «ΙΙού ής, τέ- 
κνον, τάς τοσαύτας ημέρας; εν γάρ ϋλίψει ή μην μεριμνών περί σού». ό δέ 
ΙΙαντολέων είπε' « Τών μεγιστάνων τού βασιλέως τινά περιωδενομεν εν τώ 
παλατίω εγώ τε καί ό μαγίστωρ μου καί π αρεμείναμεν ημέρας επτά, έως ον 
εις τέλος ίά,ϋη ό άνήρ» . ό δέ πατήρ αυτού ταύτα άκούσας ήσύχασεν. καί τή 30 
επαύριον άπήλϋεν ό ΙΙαντολέων πρός Εύφρόσυνον τόν μαγίστωρα αυτού, καί 
ίδιον αυτόν ό Ευφρόσυνος λέγει αντώ' «Πού ής τάς ημέρας ταύτας, Παντό- 
’/.εον » ; ό δε ΙΙαντολέων εφη' «'Ο πατήρ μου αγρόν ήγόρασε καί άπέστειλέ με 
παραλαβεϊν τάς νομός' καί παρέμεινα τάς επτά ημέρας, έως ον πάσαν την 
περί τόν άγρύν εκτησάμην νομήν παντός γάρ μαργαρίτου τιμιώτερός έστιν ό 35 
/. 137 ν αγρός εκείνος», ταύτα || όέ έλεγε περί τού άγιου βαπτίσματος ον είλήφεί' ό δέ 
Ευφρόσυνος ταύτα άκούσας έπαύσατο τού επερωτάν αυτό)'. 
1 ’Λπολνϋείο 2 ενρεν 4 πολλή 0 έοτιν 7 είπεν 8 αξιοοειμι 
10 ηύχαρϊστηοεν 11 εύλο\Γητόο 12 et 17 χαράσ 13 όέο\Μαί 15 εοτιν 
IG Και 23 Άμφότεροι 28 είπεν — περιοδεύομε ν 32 Ιδών — παντολεών 
33 παντο\Αέων — ήγόραοεν — άπέοτειλεν 3G ελεγεν 
