44 
PASSIO S. PANTELEEMONIS. 
col. 2 λέγει, έφη ' j «'ÎJç έμαθον, τέκνον, ουδέ εκείνος αυτόν ώφέλησεν». ο δε Παν- 
τολέων έφη · «Μακροθνμησον, πάτερ, και ο'ίρει την δνναμιν τοϋ Θεού», καί 
τούτο είπών, επιθείς την χεΐοα αυτού επί τους οφθαλμούς τού τυφλόν καί 
άναβλέιρας εις τον ουρανόν είπε" «Κύριε 'Ιησού Χριστέ, δ δείξας μοι την σήν 
δνναμιν, δ άναστήσας τον νεκρόν, παράσχον καί τούτοι τό φώς τών όφθαλ- 5 
μών». καί ταϋτα αυτού εί πόντος ευθέως άνέβλειρεν δ τυφλός καί έπίστενσε 
τω Χριστώ, ό δε πατήρ αυτού ϋεασάμενος τον τυφλόν άναβλέιραντα έπίστενσε 
καί αυτός τω Θεφ. 
8. Ο δε ΙΙα,ντολέων άπήλ.θε χαίρων προς τον πρεσβυτέραν 'Ερμόλαον 
καί άπήγγειλεν αύτω τά θαυμάσια τού κυρίου καί ότι επίστευσεν ό πατήρ 10 
αυτού, παρεκάλεσε δε δ πρεσβντερος, ϊνα θεάσηται τον πατέρα αυτού καί τόν 
ποτέ τυφλών, καί παραλ αβοιν αυτόν δ Παντολέων άπήγαγεν εις τόν οίκον 
αυτού, καί Ιδιον δ 'Ερμόλαος τόν ποτέ τυφλών άναβλέιραντα καί τόν πατέρα 
/. Ι38 υ τού ΙΙαντ ολ.έοντος πιστενσαντα έδόξασε τόν Θεόν ]| τόν τοιαν την χάριν παρα- 
σχόντα τω δούλοι αυτού ΙΙαντολ.έοντι. καί λα λ ή σας αντοΐς δ πρεσβντερος τόν 15 
λ.όγον καί στηρίξας αυτούς εν τη πίστει τού κυρίου έδοικεν αντοΐς τό λ.ουτρόν 
της αθανασίας, καί άπηλ.θεν δ ίαθείς εις τόν οίκον αν τού χαίρων καί δοξάζων 
τόν Θεόν, ό δε Ενστόργιος είσελ.θων εις τόν οίκον αυτού πάντα τά είδωλα 
σννέτριιρεν. 
9. Μετά δε χρόνον τινά ετελεντησεν δ Ενστόργιος, δ δε Παντολέων τούς 20 
μεν παΐδας αυτού πάιντας ήλενθέρωσε και άπέλνσε, τά δε κτήματα καί rag 
υπάρξεις ποιλήσας διέδοικε πτοιχοις καί τοΐς εν φυλ.ακαΐς εγκεκλεισμένοις καί 
τάς θεραπείας προσήγε τοΐς υπό νόσων καί ασθενειών συνεχομένοις. καί πάσα 
ή πόλις σχεδόν πρός αυτόν σννήγετο καί παρεκάλονν τής παρ’ αυτού τνχεΐν 
επιμελ.είας’ σννήργει γάρ αύτω ή χάρις τού Θεού εν πάσιν οΐς αν έποίει. 25 
10. Μια δέ τών ημερών συνηγ μένοιν δμού τών ιατρών καί σκέιριν τινά 
ποιονμένοιν παρήει τη δδώ εκείνη δ ποτέ τυφλός δ ίαθείς υπό τού μακαρίου | 
col. 2 Παντολ.έοντος. ώς δέ έθεάσαντο αυτόν οί ιατροί, έλ.εγον πρός άλ.λ.ήλονς' «Ούχ 
οϋτός εστιν ό τυφλός, όν ημείς ούκ έδυνήθημεν θερ απεύσαι; τις ονν εστιν δ 
ποιήσας αυτόν υγιή»; πρ ο σκαλ ε σάμενο ι δε αυτόν έπηρώτων λ.έγοντες' «Τις 30 
εστιν δ θεραπενσας σε»; δ δέ εφη αντοΐς ’ « Παντολέοιν δ υιός Ενστοργίον τοϋ 
συγκλητικού εποίησέ με άναβλέιραι» . οί δέ λέγουσι τω Ευφρόσυνοι · « Ονχί σός 
έστι μαθητής»; δ δε Ευφρόσυνος έφτγ «Καί», οί δέ λ.έγουσι' «Μά τούς θεούς, 
μεγάλων διδασκάλων μέγας καί δ μαθητής» , άγνοοϋντες μεν δπερ έλ.εγον, 
προεφ ήτενον δέ εις τόν Χριστόν. 35 
11. Απ’ εκείνης ούν τής ημέρας έφθόνονν καί έβάσκαινον αύτω καί 
4 εΐπεν Κι' G έπίστευσεν 9 ’Λ.-τήλθίν χαΐοοιν 11 παρεκάλεσεν — τόν 
ποτέ 12 Kai 13 ίόών — τόν ποτέ 15 αύ\Τοια 17 χαίρων 18 εί|- 
ΟελΟΐον 21 ι'ιλευϋέρωσεν — άπέ/.νοεν 22 όιέόωκεν 23 προσήγεν 2G ήμε\Ρών 
28 έϋε\Λ'σαντο 32 έποίηαέν — λέγονοιν 33 λέγουσιν 3G щи\Раа 
