48 
PASSIO S. PANTELEEMOXIS. 
αυτόν άπό του 'ξύλου, ώς δέ κατηνέχθ η, έφη αύτφ ο βασιλεύς' «Παντόλεον, 
απάγγειλαν ήμιν, τις έστιν ή τέχνη της μαγείας ταντης, ότι ούθέν οον περιγί- 
νεται, αλλά καί τάς λαμπάδας έσβεσας καί το υς δημίους εν άπορία κατέστη - 
σας», δ δε ΙΙαντολέων εΐπεν « Έγώ μάγος ούκ είμί, ούτε διά μαγείας τούτο 
έποίησα, άλλ ό κύριός μου 'Ιησούς Χριστός, δ άεί βοηθών τοϊς δούΐωις αυτού, 5 
αυτός καί τάς λαμπάδας έσβεσε καί τούς δημίους παρέλυσεν» . ό δέ βασιλεύς 
col. 2 έφη' « Ηδη οϋν ] μείξοσι τιμωρίαις κελεύω σε ύποβληθήνακ, ϊνα Ιδωμεν, εΐ 
εξελειταί σε ό Χριστός σου», ο Παντολέων είπε' «Καν μείξοσι τιμωρίαις νπο- 
βάλης με, ούδέν με αδικήσεις' ό γάρ κύριος μείξονά μοι δύναμιν παρέξει, (άστε 
με μη ήττηθήναι υπό σου». ίο 
17. Ταντα άκούσας ό βασιλεύς τήγανον εκέλευσεν ενεχϋηναι σιδηρούν 
καί βληθήναι εν αντίο μόλιβδον καί άποκαήναι σφοδρώς, ϊνα λυθέντος τού 
μολίβδου έμβάλοοσι τον δίκαιον εν τφ βράσματι τού τηγάνου. ώς δε έγένετο 
καθώς προσέταξεν ό βασιλεύς, ήγον τόν μακάριον τού έμβαλεϊν εν τφ τηγάνφ. 
έλθών δέ καί στ ας πλησίον τού τηγάνου, θεα σάμενος τόν βρασμόν τού μολίβ- 15 
δον, άναβλέψας εις τόν ουρανόν λέγει' «Είσάκουσον, κύριε, της προσευχής 
μου, ένώτισαι τά (ρήματα τού στόματός μον άπό φόβου εχθρού εξελοϋ την 
ψυχήν μον σκέπασαν με άπό συστροιγής πονηρενομένων , άπό πλήθους έργα - 
f. Ι4ΐ ν ξομένων ανομίαν», καί ταύτα είπών όρά τόν κύριον || παρεστώτα αύτφ καί 
ένδυναμούντα αυτόν, καί κρατήσας αυτόν τής χειρός ο κύριος συνεισήλθεν 20 
αύτφ έν τφ τηγάνια, καί ευθέως το πύρ έσβέσθη καί δ μόλιβδος εξηράνθη, 
καί ήν ό άγιος εστιος εν μέσω τού τηγάνου ψάλλων καί λέγω ν όντως' «’Εγώ 
δέ πρός τόν θεόν έκέκραςα, καί ό κύριος είσήκουσέ μου. εσπέρας καί πρωί καί 
μεσημβρίας διηγήσομαι καί άπαγγελώ, καί είσακούσεται τής φωνής μου», οί 
δέ παρεστώτες δρώντες αυτόν εστώτα έν τφ τηγάνια καί -ψάλλοντα έξεπλήσ- 25 
σοντο επί τή δυνάμει τού κυρίου. 
18. Ό δέ βασιλεύς προσκαλεσάμενος τούς μεγιστάνας αυτού έφη αύτοΐς' 
«Έγώ τοιαντην μαγείαν ονκ εΐδόν ποτέ' εί τοίνυν τό πύρ έσβεσε καί τόν μό- 
λιβδον εψύχρανε, ποια κολάσει τιμωρήσομαι αυτόν, ούκ οίδα» . οί δέ λέγονσιν 
αύτφ' «Κέλευσον εις βυθόν θαλάσσης αυτόν άκοντ ισθήναι, καί συντύμως άπο- 30 
λεϊταί' μή καί τήν θάλασσαν διαμαγεύσαι δύναται»; καί ήρεσε τφ βασιλεϊ ή 
col. 2 βουλή ! αυτών, καί έκέλενσε λίθον προσδεθήναι τφ τραχηλιά αυτού καί ριφή- 
ναι αυτόν έν τή θαλάσση, καί παραλαβόντες αυτόν οί τής αισχύνης διάκονοι 
άπήγαγον καί έρριψαν έν τή θαλάσση, προσόήσαντες λίθον μέγαν έν τφ τρα- 
χήλιο αυτού, ριφέντος δέ αυτού ευθύς έδέξαντο αυτόν οί τής ειρήνης άγγελοι 35 
2 ούδέν: sic cod. 3 { vairoQÎa 4 παντο\Λέων 0 ιοβεσεν 8 παντολέ |("0ν εΐπεν — 
μεΐζοοιν 9 παοέςοι ώστε με H Άκόνοαο 13 έμβάλιοοι ν 16 βίαάχοναον 19 Каі хата 
22 ήν 23 Подо — είαηκονοι ν 24 μΐ 27 προσκα\Λεσάμενοα — μεγιοτάν(ας) 28 εΐόον 
ποτέ — εαβεσεν 29 έψύχοανεν — ούκοΐδα 31 διαμαγεύσαι — ήοεαεν 32 έχέλενοεν λίΟω 
16 — 17 Είσάκοναον — στόματός μον: Psalm. 53.2. 17 — 19 άπό φόβου — άνομίαν: 
Psalm. G3,i-2. 22 — 24 Έγώ — φωνής μον: Psalm. 04.16— 17. 
