LAUDATIO S. PANTELEEMONIS. 
5 G 
τήν δεσποτικήν αύτώ προσάγει φωνήν καί « Πείσϋητί μοι » συνεβούλευεν, «ώ 
καλέ mil, καί σύνες καί γνώϋι, ότι ούχ άπλούς ο τρόπος της εκλογής τον κα- 
λόν , ουδέ μονοειδές το τοϊς άνϋρώποις καϋέστηκεν αιρετόν, όνο όέ όνο καί εν 
κατέναντι τέτακται τον ενός ' καί ώσπερ ο άνθρωπος νούς καί αϊσθησις, ήτοι 
πνεύμα καϋέστηκε καί σαρξ, οντω καί τον άγαϋοϋ το μεν αληθώς ον, το όέ 5 - 
όοκονν, το μέν όρώμενον καί επίκηρον, τό δέ νοο ύμενου καί αιώνιον, καί το μεν 
βραχέα παϊζον την αϊσϋησιν, τό όέ 0ι αίώνος ζωούν κςιί κα τατερπον τον νονν 
οντω καί βασιλεία καί βασιλεύς à μεν εν ούρανοΐς καί άδιάφϋορα, à όέ επί 
col. 2 γης καθίσταται j καί φϋαρτά' ή μεν τά μένοντα καί άληϋώς άγαϋά τοις άξίοις 
αυτής μετά ταντα ταμιενομένη, ή όέ τον ρέοντα πλούτον καί την ψενδομένην 10 > 
ευημερίαν καί την επ’ ολίγον νυν χαριζομένη χαράν καί βασιλεύς ό μέν Θεός 
ζών, Θεός άληϋινός, εξ άληϋινοϋ προ των αιώνων γεννώμενος πατρός, ός καί 
λόγος καί σοφία, καί δνναμίς έστι Θεού, ός καί σαρξ υπέρ ημών διά φιλανϋρω- 
πίαν έγένετο καί τοϊς άνϋρώποις συναναστραφείς καί παϋών τό σωτήριον τού 
σταυρού πάθος καί τριήμερος άναστάς καί άναληφϋείς πρός τον πατέρα μένει 15> 
λοιπόν βασιλεύς εις τον αιώνα' οντος νυν κάθηται εκ δεξιών τού Θεού, τών 
άπό πόσης τής γης πρός αυτόν άγαγομένων την σωτηρίαν άναμένων, καί ουρα- 
νό θ εν οντος την οίκείαν άποκαλύψ ει δόξαν καί κρίνει τον κόσμον εν δικαιο- 
σύνη καί άποδώσει εκάστφ κατά την πράξιν αυτού' οντος βασιλεύς έστι τών 
/. Ι47 ν βασιλέων, οντος κύριος τού ουρανού καί τής γης, οντος ήμιν τοϊς χριστιανοϊς 20 
έστι Θεός καί σωτήρ, ό δννάμενος σώσαι καί άπολέσαι, δ διδούς τό πνεύμα 
αυτού τό άγιον εν ήμϊν, όι* ον τήν κα ταλλαγήν οι πάντες ενρίσκομεν πρός τον 
πατέρα. Μάξι μιανός όέ θνητός ανϋρωπος, μάταιος καί μιαρός καί ματαίοις 
ίνδάλμασι προσανέχων ιός ϋεοϊς, ός κεναϊς δωρεαϊς φρεναπατα καί τών ονρα- 
νίων αγαθών ά ποβουκολεϊ, ός επικαίροις φενακίζει τιμαϊς καί τών αιωνίων 25 · 
τούς επομένους αποστερεί γερών, μή είδώς, ότι μικρόν όσον απεισιν ώς κα- 
πνός ταύτα καί ώς δναρ οϊχεται καί ώς πτήσις όρνιθος όλλνται καί παράγεται 
(ος σκιά' μένει δε αύτώ καί τοϊς μετ’ αυτού κόλασις ένδικος μηδέποτε σβεννν- 
μενον πύρ. άλλα σύ, τέκνον ήμϊν κάλλιο τον καί επέραστον, μή άνάσχη μολνν- 
θήναί σου τό τής ψυχής κάλλος ταΐς εναγεστάταις τών δαιμόνων κνίσαις, άλλ' 30 
col. 2 έως άσπιλον έχεις τήν καρδίαν, πρόσελϋε τώ ί άσπιλη . ) καί άμώμφ Χριστώ 
καί κολλήϋητι όπίσω αυτού καί τό τής άφϋαρσίας καταδεχόμενος λοντρόν διά 
πίστεως άρμόσϋητι καί όώ άγάπης αύτώ κατεγγ νήθητι, οΐς ένδον αυτόν όλον 
ένδν σάμενος ού δεηθήση λοιπόν Ιπποκράτονς, ον Γαληνού, ούκ ' Ασκληπιού , 
ονκ άλλου ούδενός πρός τήν τών άνϋρωπίνων σωμάτων θεραπείαν, έξεις όέ 3 » 
τον άληθινόν τών πάντων ιατρόν, λόγω μόνω καί ον κόποι καί χρόνοι τί/ν ϋε- 
ραπείαν τοϊς κάμνονσι δωρούμενον, έξεις δέ δύναμιν εν σοί τού Χριστού ζώσαν, 
3 pro altero όνο scripserim όνοιν 8 βαοιλεΐα 12 γενώμενοσ 13 όννα- 
μισ έατί — άιαφΟ.ανϊαν 16 δεξιών 29 άνάοχει 30 έναγεστάνοια 34 ούκ- 
ασκληπιον 
