LAUDATIO S. PANTELEEMONIS. 
57 
εν φ τά ανίατα ίάση καί τά παρ' άνθρώποις άδύνατα δυνήση καί 'ψυχών καί 
σωμάτων διά τού μεγάλου σωτήρος έση σωτήρ». 
6. Τοιαύτης ο άγαθοφυής παΐς της κλήσεως ήξιωμένος καί τη καρδία τδ 
ρήμα μετά χαράς καταδεξάμενος επίστευσε μεν τω λόγω καί όλος τον νουν 
5 άνεπτέρωτο πρός Χριστόν επεθύμει δε τεκμήριο) τινί βεβαιότερου πρός 
την εύαγγελισθείσαν οδόν ενιδρυθήναι. ού πολύ τδ εν μέσο), || καί ή επι- /. 148 
θυμία αντφ συνεπληρούτο' οϊκαδε γάρ αυτόν άπό του διδασκάλου στρεφόμενου 
καί μικρόν εκκλ ίναντα τής οδού παιδίον μικρόν περιτυχεΐν, ф Ιοβόλος έχις ένά- 
■ψας καί θανατηφόρου εγχέας ιόν έτι τφ τόποι καί αυτός παρήν. τούτο Παν- 
ιο τολέων ώς είδε, τω δέει μικρόν ύπείκων κρείττονι πάλιν επέστραπτο προς τό 
πτώμα λογισμό) καί προς τον ουρανόν άπιδών καί κραυγήν εκ βάθους προς 
τον ύπερουράνιον άναπέμψας ήσυχη τον κύριον 4ησοΰν επεκαλείτο, ώς εί άξιον 
αυτόν ήγηται τής εύαγγελισθείσης αωτηρίας, άναστήσεται μεν τό παιδιού, 
διαρραγήσεται δε τό θηρίου, άμα δε τή προσευχή καί τό παιδίον άνίστατο καί 
15 τό θηρίου δ ιερρήγνυτο. 
7. Ταϋτα τής τού μεγαλομάρτυρας πίστεως τά προοίμια, ταϋτα προ τον 
βαπτίσματος, ταϋτα πρό τής τελειώσεως. εί δε τά προτέλεια τοιαϋτα, τά τής 
τελειότητος ■ | όποια; αλλά τού τελείου μεν Θεού καί τά έργα, καθάπερ εΐρηται , col. 2 
τέλεια, καί κρεΐττον ή κατ’ ίσχνν λόγου τούτων είναι τήν δόξαν καί την άίνεσιν. 
20 Ô μέντοι γε τούτων υπηρέτης εκ πίστεως προΐών εις πίστιν καί τής άτελεστέρας 
αύτίκα τήν τελειοτάτην άλλαξάμενος τρέχει προς τον τής αυτού πίστεως 
καθΐ]γεμόνα καί επιδείκνυσι τό θαυμάσιου, εξαιτεΐται τό βάπτισ μα' καί ο μεν ούκ 
έστι μεθ’ όσης είπεΐν τής ευφροσύνης τήν νενομισμένην αύτώ προσήγαγεν Ιερο- 
τελεστίαν δ δε μετά, χαράς πλείονος τήν ουρανίαν ύποδέδεκτο δωρεάν, δοκώ 
25 μοι καί πάσας εκεί τάς ουρανίους δυνάμεις άγαλλιαθήναι, τον πατέρα τών 
φώτων δρώσας υιόν εαντώ φωτός μετά τίνος είσποιούμενον άρρητου χαράς. 
8. ' Επτά δε ημέρας παρά τφ τετελεκότι μείνας καί τή χάριτι στηρι- 
χθείς U καί τοΐς λογίοις καταρτισθείς καί τω μυστήριο) τελειωθείς ούτο) ς υπό f. 148 ν 
τού άγιου πνεύματος ήγετο, τού ευεργέτου τήν δόξαν τοΐς άγνοοϋσι φανερώσουν 
30 καί ώσπερ δ κύριος καί υιός τού πατρικού πνεύματος πεπλη ρ ω μένος τον πα- 
τέρα δοξάζουν εν αυτά) παραγεγόνει, ούτως δ πιστός όντο)ς καί φρόνιμος οΐ κάνης, 
πλήρης τού κυρίου πνεύματος ιόν, τήν δόξαν ζητών ήλθε τού πέμψαντος αυτόν, 
πρώτον μεν οϋν τό οικείου τραύμα, οΐα δή δοκιμώτατος θεραπεύουν ιατρός, 
τήν πλάνην κατ’ ολίγον διωρθοϋτο τήν πατρικήν, ού σκληρό [τη] τι τούτον, 
35 επιείκεια δε μάλλον μετ ιών καί πή μεν αίνιγ ματωδώς, πή δε καί σαφώς τήν 
ευτέλειαν του τών ειδώλων σεβάσματος ελέγχων, ήρέμα τούτο) τήν μεγαλοπρέ- 
πειαν τής δόξης θπεδείκνυε τού Χριστού. 
4 μεταχαράα 11 post έκ βάθους addiderim καρόίας 12 ύπεροϋνιον 19 κο είτ- 
ε ον ή cod.: an κρεϊττον' ή? 25 πασασ 34 κατολίγον όιορθοϋτο . ibid. οκληρό- 
[τη]τι: litterae τη evanuerunt in cod. 37 ύειεόείκννεν 
