5 S 
LAUDATIO S. PANTELKE5IOXIS. 
.9. 'Επέί ôè τον νουν αντίο ταΐς καθημεριναΐς όμιλίαις ούτοις εξεκρέμασεν, 
col. 2 ώς μήτε | τοΐς θεοΐς έτι προσέχειν, μήτε δέ βεβαίαν κεκτήσθαι δύνασθαι την 
διάθεσιν εις Χριστόν, ούκ ή μέλη σε τούτον λοιπόν ή υπεράγαθος σοφία, προνοία 
δέ κρείττονι τυφλός τις εξαπίνης χειραγωγούμενος τώ Παντολέοντι προσήει και 
τήν λώβην ύπεδείκνυ των όψεων και τής παρ' αυτού θεραπείας μεγάλαις κατε- 5 
δνσώπει τυχεΐν ταΐς φωναϊς. δ δε καλεϊ μεν επ’ δψεσι τον πατρός τον τυφλόν, 
τό όνομα δε τού Χριστού Ιησού τού ζωοποιοϋντος τούς νεκρούς και τούς 
έσκοτισ μένους φωτίζοντος αδιακρίτως επικαλεσάμενος καί τύπον σταυρού κατά 
των πεπηρω μενών πεποιηκώς οφθαλμών παραχρήμα τούτον έδειξεν υγιή, καί 
άνακεκαθαρμένης αύτω τής επικείμενης άχλύος τηλανγώς εΐδεν. αυτή γίνεται Ю 
τής τελείας Εόστοργίον πίστεως αφορμή, τούτο τό θαύμα καί τώ ίαθέντι σ αρ- 
τηρίας παραίτιον κρείττονος γεγένηται ' αμφω γάρ αυτούς ευθύς ό μεγαλόφρων 
/. 149 λαβόιν πρός || τον Ιερόν έθεε ποιμένα καί τό σημείου εμφανίζει καί τήν πίστιν 
θριαμβεύει, καί έκθύμως αυτόν ικετεύοντας τής ουρανίας εκείνος άξιοι δωρεάς, 
τι τούτο τής άκρωτάτης πίστεως, τί δαί τής των άπ οστόλων δυνάμεως ύφεϊται ; ΐό 
χρόνιο μόνω τής άποστολικής ούτος μεγαλοπ ρεπείας απολείπεται, τοΐς ’έργοις 
εξισονμενος καί τω μή σωματικαϊς οψεσιν ώμιληκέναι Χριστώ' τό δε ουχ 
ϋφεσιν, προσθήκην δε μάλλον έχει μακαρισμού, ειπερ καί ό κύριος τούς μή 
ίδόντας αυτόν καί αληθώς πεπιστευκότας υπέρ τούς έωρακότας εμακάρισεν. 
10. Εντεύθεν κατευθύνεται μεν ή οδός τώ δικαίφ πρός τήν οδόν τού 20 
μαρτυρίου, άναλάμπει δέ λαμπρότεροι' ή τού Χριστού δύναμις εν αν τώ' πάντα 
γάρ ό πατήρ τα. οικεία είδωλα καθηρηκώς, τελεία δέ πίστει καί γνήσια Χριστφ 
προσθέμενος στοργή ταχύ πρός αυτόν μετέστη' ό δε τούς οίκέτας μεν ήλευθε- 
col. 2 ρωκώς, τά προσόντα δε πάντα | τοΐς πένησιν έπι με μερικώς καί όλον εαυτόν άπο- 
δούς τώ Χριστώ πάσας νόσους άνθροιπων καί τάς άνιάτας ου χρυσού, ούκ 25 
άργυρον, ονθ’ όλως μισθού τίνος, αλλά δωρεάν εν τώ όνόματι περ ιοδεύων 
έθεράπευεν Ιησού, εντεύθεν τοΐς ιατροί ς ό φθόνος, εκ τού φθόνου δε τό 
μίσος, εκ τού μίσους όέ ή όιαβολή, εξ αυτής δε ό τύραννος άναφλεγείς πρώτον 
μέν τον τεθ εραπευ μένον είσκαλεϊ τυφλόν καί τον τής Ιάσεως αίτιον καί τον 
τρόπον πυνθάνετ αι τής θεραπείας, επεί όέ ούκ ήρνήσατο, άλλ ώμολόγησεν εο 
εκείνος υπό Χριστού μέν, διά τής ΙΙαντολέοντος δε τεθεραπεϋσθαι χειρός, τώ 
μεν αύτίκα ζημίαν επάγει κεφαλικήν. άγεται δέ λοιπόν ό μακάριος εις κρίσιν καί 
είσάγεται ουχ ώς κριθησύμενος, άλλ ’ ιος καταδικάσου κατέι κράτος τον πικρόν 
ανταγωνιστήν, εϊστήκει γάρ τώ όρωμένοι μέν κάλλει τής δφεως τό θέατρου 
/. Ι49 υ εκπλ ήττων καί όλον πρός εαυτόν || επιστρέφω)' τού διαβόλου τό συνέδριου, τώ 35 
άναστ ήματι δέ τής ψυχής καί τώ άκαταπλήκτιρ τού φ πονήματος ον Μαξιμιανόν 
μόνον, άλλά καί τον εν αύτω πατ άσσων καί έκθλίβων σατάν. 
0.1 .0 
£>·:> κατακοατ 
17 ro pro τφ cod. 
26 ΓΠ'όσ 
31 θεοαπενσθαι 
