62 
LAUDATIO S. PANTELEEMONIS. 
τής' ô αυτός και τώ νυν επαινούμενα) εις τον προκείμενον αγώνα σννεισιών 
/. 152 και άοράτφ δυνάμει τούτοι σ νναγωνιζόμενος καίπάσης || ύπέρτερον άπ οδεικνύς 
του άνταγωνιστοϋ μηχανής εν αύτώ / / ε γ a λ ο π ο επέ οτατα δεδόξασται. 
1 5. Αλλά καλόν αν εΐη κατ’ είδος εκάστην βάαανον ύπομνήσαι τώ λόγιο 
δι 5 επιτομής, ώς αν καί του άγωνιστού την προς πάντα γενναιότητα καί ευστά- 5 
θειαν, πολ.λ.ώ δε πλέον του ύπερμαχούντος Θεόν τήν παντοδύναμον αίνήαωμεν 
δεξιάν, πρώτον μεν ουν επί ξύλου κρεμασθήναι καί σιδηροΐς όνυξι ξεσθήναι, 
εΐτα 'λαμπάδας αυτόν ταϊς πλευραϊς προοέταξε προσενεχθήνατ επί πολύ δε 
τιμωρουμένφ καί έκτενώς τό όμμα προς κύριον εκτεταμένο) καί τήν άνωθεν 
επικαλούμενοι ροπήν άθρόως αύτώ παρέα τη Χριστός, 'Ερμολάον τό είδος 10 
ένδύς, παρέατη τον μεν θάρσους άναπιμπλών καί τούς του σώματος μώλωπας 
ίώ μένος, τό πυρ δε σβεννύων καί τους δημίους παραλύων. γοητείαν δε τού 
Θεού τά θαυμάσια ό άληύλώς γόης Μαξιμιανός υπονοών ήγωνίξετο νικάν δθεν 
coh 2 λ.έβητα σιδηρούν μέγαν κελεύει παραχθήναι, | εμβληθήναι δε μόλιβδον καί 
τούτο πολλοί κατακαήναι πυρί, βράζοντι δε ενεθήναι τον άθλητήν εν αυτά). 15 
προσευχομένω τ οίνον τώ αύτώ σχήματι πάλιν ό κύριος παρίσταται καί τής 
χειρός τούτου λαβόμενος εύθύμως συνεισήει. τί ουν; τό πυρ εύθυς έαβέσθη 
καί ό μόλιβδος επάγη, ό δε άπήμαντος έστώς λαμπρά τή φωνή εξωμολ.ογεϊτο 
τώ σωτήρι. διαπορεϊται τούτοις ό τύραννος κ.αίποίφ τρόπφ περιέσται το ύ Παν- 
τ ολέοντος δ ιεσκοπεϊτο. υποβληθείς ουν λίθον μέγαν κατά τού τραχήλου δε- 20 
σμείν, κατά του πελάιγους δε τούτον άκοντίζειν παραγγέλλει. άλλ ’ ούό* ούτως 
αυτόν εγκατέλιπεν δ κύριος, τον αυτόν δε τρόπον επιφανείς τον λίθον μεν οϊα 
φύλ./.ον έπιπολάζειν τοΐς ϋδασι προσέταξε, τον αυτού δε δέσμιον χειραγωγών, 
ο) τής υπερφ υούς εκείνης καί ξένης οδηγίας, σωζόμενον κατήγεν επί τής άκτής. 
/. 152 ν ιό τών καινοπρεπών τεράτων' Πέτρος εκείνος δ κορυφαίος τών Ιησού || μαθη- 2δ 
των τον κύριον καί διδάσκαλον επί τών υδάτων πεζεύοντά ποτέ τεθεαμένος 
καί παρακαλέσας πρός αυτόν ελθεϊν καί επιτραπείς μόλις ουτω κατετόλμησε 
τής νγράς, ίνα καί τον δισταγμόν καί τον διά τούτου φόβον παρώ, συ δέ, ώ 
τρισμακάριστε καί θαυμασιώτατε τών άθλοφόρων, ον μόνον επί τού π ελάγους 
αυτός ώς επί ξηράς άδιστάκτως καί άφόβως περιπατεΐς, αλλά καί τον προσδε- 30 
δεμένον σοι βαρύν λίθον οΐα πτερόν όρνιθας επισυρό μένος ου τοΐς τότε μόνον 
απίστοις καί άσεβεστάτοις τού Χριστού σου τήν δύναμιν παρέδειξας, άλλο, καί 
πάσαις εφεξής γενεαΐς τών άνθρώπων τής τε παντοδυνάμου δεξιάς καί τής σής 
μαρτύρων πίστεως τον λίθον εκείνον άνεστήλωσας. 
16. Τούτοις δ ανήμερος θήρ εκείνος υπερβαλλόντως κατανικηθείς Θήρας 35 
άγριους πολλ.ούς καί δεινούς κατύι τού άθλοφόρου συναγείρει' άλλά καί ούτως 
coh 2 αυτού μεν ή ήττα λ.αμπρά, τού Χριστού δε καί τής τού άγιου πίστεως ή νίκη 
9 έκτεταμμένωι 11 alterum παρέατη deleverim 15 τούτο: an τούτον? 
μολογεΐτο 23 inter αντον όε et όέομιον inseruerim όοϋλον 31 βαρϋν 
25 sqq. de Petro cf. Matth. 14.25-33. 
18 έξο- 
37 ήττα 
