64 
LAUDATIO S. PAXTELEF1IOX1S. 
έκλύειν αυτόν τον τόνον καί έκμοχλεύειν μηχανώ μένος, επειδή πανταχό'&εν 
ανένδοτον και πέτρας αυτόν κραταιότερον έώρα, μάστιξιν εύτόνως καταικισά- 
μενος κεφαλικήν άποφαίνεται τιμωρίαν κατ’ αυτόν. 
1 9. Τοίνυν λαβών τήν άπόφαοιν ό άθλοφόρος και άιράτου μέν χαράς 
την ψυχήν, αινέοεως όε Θεόν το στόμα πλησθείς εις τον προκείμενον αντφ δ 
τής άϋλήσεως έξήει τόπον ον γενόμενος θαυματουργεί των προτέρων ονκ 
col 2 έλαττον παίει μεν γάρ αυτόν εις των δημίων τώ ξίφει κατά τραχήλου, άντέ- 
στραπται δε το οιδήριον, ήκιστα τούτου προσαψάμενον. τί ούν; τρόμος λαμ- 
βάνει τους φονεντάς ■ π ιστεύουσιν αύτίκα Χριστώ’ προσπίπ τονσι τω παιδί του 
Θεού, άφεσιν αίτοϋντες τής τόλμης τής εις αυτόν καί ός έτοίμως άφίησι καί ίο 
ονκ αυτός συγχαίρει μόνον, άλλά καί παρά Χριστού τοντοις συγχώρησιν εξαιτεΐ’ 
καί ού περί αυτών μόνον, άλλά καί περί όλου τού κόσμον ψυχής τε καί σώμα- 
τος σωτηρίαν εξαιτεΐ. άλλά καί ϋεόϋεν ρ ηγνυμένης πρός αυτόν άκούει φωνής 
καί των αίτουμένων τήν πλήρωσιν ευαγγελίζεται’ ναι δή καί τού φιλανθρώπου 
τής ψυχής τρόπου καί τής ελεήμονος περί πάντα ς διαϋέσεως οΐόν τι γέρας 15 
εξαίρετου τήν μεγαλοπρεπή τού ονόματος άνωθεν εϊληφεν άμοιβήν καί το μη- 
κέτι Παντολέοντα τούτον, ϋεωνυμικώς δε Παντελεήμονα πρός άπάντων όνο - 
f. 154 μασθήναι χρηματίζεται, καί όντως άποτέμνετ αι μέν || τήν ίεράν κεφαλήν, γάλα 
δε άντί αίματος ερρυηκέναι φασίν ένδειξις, οΐμαι, τούτο καθαρότητας τής 
αυτού καί φωτοφάνειας τής ψυχής, καί Ιερουργεΐται μέν εντεύθεν το πανά- 20 
γιον σώμα πυρί, ή παν τελεήμων δε καί τρισολβία ψυχή, τών ουρανίων άναπε- 
πταμένων πυλών, πάσης δέ χοροστασίας άγγέλων, πάσης δυνάμεως καί ταξι- 
αρχίας νοεράς καί υπερκόσμιου προηγουμένων, επομένων, δορυφορούντων, 
υμνούν των τε καί χορευόντων άπάντων καί ύπερφυύός εύφραινομένων, τήν 
πρός τόν πατέρα τών φώτων είσοδον όδοποιούντων καί δεξιουμένων, αυτή χα- 25 
ρίεσσα καί εατεφανωμένη καί δεδοξασμένη τω νικοποιώ καί βραβευτή παρέστη 
Χριστώ. 
20. Τοιγαρούν προσαγορεύω σε, τήν ήγαπημένην τω όντως άγαπητώ 
κεφαλήν χαΐρε, τέκνον Θεού πατρός, άμώμητον καί άμίαντον, μάρτυς Ιησού 
col. 2 Χριστού οοφώτατε καί πιστότατε, θεράπον τού παρακλήτου δοαστικώ\τατε καί 30 
θερμότατε’ χαΐρε το ήδυσμα καί άγλάϊσμα τών ύλείων νοών, ό φίλτατος τοΐς 
άποστόλοις, ό τοΐς άγίοις αίδεσιμώτατος προφήταις, ό τοΐς άκροτάτοις καί 
πρώτοις τών άθλοψόρ ων ίσοστάσιος, ώς ούτε τοΐς παθήμααι καί ταΐς ομο- 
λογίαν, ούτε σημείοις θείοις καί τέρασι τά δευτερεΐά τίνος επενεγκάμ ενός’ 
χαΐρε, ότι μόνος εκ πάντων άγιων έτιμήθης τή θεωνυμία, μόνος παντελεήμων 3δ 
κατά φύσιν, ο υμνούμενος άγαθός μόνος, μόνος παντελεήμων κατά μετουσίαν 
διά τήν υπερβολήν δηλαδή τής μιμήσεως πρός τού φύσει παντελεήμονος άνη- 
2 ΐώοα 4 /αράα 10 άφίησι ν 23 όορνφορονντιον 24 ύμνϋντων 
32 oi pro ΰ (аігіс τοΐς άγιους) 34 όεντεοεΐα τιτόο 30 καταφύσιν — καταμετονσίαν 
37 όηλαόή * 
