5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
LAUDATIO S. PANTELEEMONIS. 
67 
νηπίων τάξιν νπερβάς προς την των μειράκιων άνέτρεχεν, ίατρικαΐς παρά τον 
πατρός έξεπαιδεύετο ταΐς επιστήμαις, τον τηνικάδε^ των Ιατρών επίσημον και 
περιβόητον διδάσκαλον αυτόν προστησαμένον, δς καί βασιλεί διά το εις άκρον col. 2 
τα της τέχνης πεπαιδεύσθαι προσοικείωτό τε καί προσανέκειτο, τον παιδός 
τοντω συνεπομένου καί τη εκ τής ιατρικής επιστήμης ενεργεία καί τή τον 
έπανϋοϋντος κάλλονς ακμή το εξαίρετου έχειν μαρτυρουμένου. ήν δε τώ νέο ο 
σύνεσις εντεθραμμένη, κατάστασις τή αννέσει προσάδουσα, το δε παν ήθος 
σεμνόν τε καί κόσμιον καί προς αποδοχήν τής θείας άκτΐνος επάξιον ήν καί 
δώ άνδρδς ευσεβούς, τά θεία μεμνημένον, είσδέχεταί τε καί καταλάμπεται. 
παρ’ ον J] τά τής εύσεβείας διδαχθείς είχε μεν εν τή ψυχή τά θειο. καί ουράνια /. 198 
σπέρματα, οϋπω δε προς καρποφορίαν επιδεδωκότα καί άνακύφαντα, άλλοι τής 
προς τον διδάσκαλον παρουσίας καί μαθητείας έχόμενος πλέον τοΐς τής θεο- 
σεβείας έστηρίζετο δόγμασιν, άτε καί τοίς μητρικοΐς εντετνπω μένο ς διδάγμασιν, 
εφ’ οΐς καί τά τον ιερού πρεσβύτου προσθείς υπό τής εν Χριστώ πίστεως 
δλος ήλίσκετο, όλος ήχμαλωτίξετο καί τού θείου πνεύματος λάφνρον κατά 
θείαν πρύγνωσιν έγνωρίζετο. 
4. Έπεί δε ο καιρός | έκάλει τον νέον προς τήν τελεωτέραν τού 'θειον col. 2 
μυστήριον κατάληψιν, τέρα τουργεΐταί τι παράδοξον, πιστού μενον αντώ τήν 
τών πρεσβυτικών διδαγμάτων αλήθειαν, παριόντι γάρ τούτοι κατά τήν οδόν 
παιδίον ώράτο προκείμενον, έχίδνης δήγματι τεθνεώς' δ διά ευχής καί τής 
Χριστού επικλήσεως ψυχώσας καί δοκίμων τών ών εδιδάχθη τούτο ύπειληφώς 
τώ πρεσβύτη πρόσεισι καί τά τον θαύματος άναθείς καί όλος προς Χριστόν 
μεταθέμενος ήξίωτο τού λουτρού τής άναγεννήσεως' ύφ’ ον φωτισθείς καί 
άναπλασθείς έκρυπτε μεν τέως εν τοίς τής ψυχής τα\\μείοις τήν 'θεοσέβειαν, /. ΐ 98 υ 
χρόνοις ίδίοις ταύτην άποκαλύψων καί φανερώσων, τά μέντοι τής Ιατρικής 
ενεργών ούκ έληγεν, ον μάλ'/.ον διά φαρμάκων, ή δι 5 επικλήσεως θείας, καί 
μάρτυς τού πράγματος ό τό φώς άπειληφώς δι 5 αυτού' δι 5 ον τόν τε πατέρα 
προς ευσέβειαν μετατίθησι καί τήν τών μιαρών άφιδρνμάτων θραύσιν εργά- 
ζεται καί τού τής δνσσεβείας άγους άποκαθάρας άντιδίδωσι κάλλιστα τά τρο- 
φεία τής εμπαθούς καί νυκτερινής γεννήσεως τήν διά λουτρού παλιγγενεσίας 
άνάπλασιν. 
5. Εντεύθεν καί κήρυξ τού θαύμαΐτος ό ποτέ τυφλός έγνωρίζετο καί col 2 
τούς άρίστους τών ιατρών προς θά.μβος συνήλαυνεν, ύφύ ών πολλής επιμέ- 
λειας τυχ/ον ονδεμιάς ώφελείας άπέλανεν. ώς δε π ννθανομένων αυτών τόν τής 
τυφλώαεως θεραπευτήν ήκουον Παντολέοντα είναι, αύτίκα καί άκοντες έθαύ- 
μαζον αυτού τό δραστήριου καί τό παν τής θεραπείας τώ διδασκάλου επέ- 
γραφαν. άναφέρεται τά τής φήμης ώς βασιλέα' Μαξιμιανός δε οντος ήν, άνήρ 
δεισιδαίμοιν καί άθεώτατος καί πρύς βόθρον δνσσεβείας [| ώλισθηκώς' δς τόν /. 199 
3 αντον dubito пит sit sanum 4 προοοικείωτο: sic cod. 6 Νέω 17 ’βκάλει 
19 Γάρ 25 Τήο 32 Kai κήρν'ξ 34 ονόεμιάο 37 Άναφέρεται 38 άϋεότατοσ 
5 * 
