68 
LAUDATIO S. PANTELEEMONIS. 
τε ίαθέντα καί τον ίασάμενον τάχιστα παραστήσα ς, τον μεν επήνει τής παι- 
δεύσεως, τής πολνμαθίας και το ακρο)ς την Ιατρικήν τέχνην εξησκηκέναι και 
βασιλεϋαιν ύπηρετεΐν αξιον άπεφαίνετο, ον μόνον δέ διά το τής νεότητος 
ώραιον και ευθαλές, άλλέι και δια. τ'ο τής τέχνης άκριβές καί πολυμαθές" επεί 
όε και την αιτίαν ήρετο τής ίάσεως και οθεν τοσαύτην επλούτησε την 5 
εμπειρίαν, ώς καί τυφλών όμματα όιανοίγειν, μηό'εν ένδοιάσας, μηδέν 
col. 2 ύπαλλάξας j τον ευσταθούς αυτού καταστήματος Χριστόν ώμολόγει καί 
τή αντοϋ δυνάμει την τύφλωσιν εζιάσασθατ καί ίνα τά μεν τής εύσεβείας επί 
πλέον θαυμαστωθή, τά δε τής δυσσεβείας άποσβεσϋή καί τεφρωθή, ναι δή 
καί παρ’ αυτών τών εναντίων ίσχνροτέρα γένηται ή αλήθεια, εις μέσον παρά- ίο 
λυτός πρού κομίζετο καί το δοκίμιον τών άμφοτέρων πίστεων εγυμνάζετο, τών 
μεν τής άσεβείας υπασπιστών πολλή τή τών ψευδωνύμων 'θεών έπικλήσει 
χροιμένων, άφ’ ών ούδεμιάς δ νοσών ή σ θετό τής ώφελείας, τον δε προσευχή 
/. 199» τή νοερά καί ζωοποιώ Χρίστου επικλή σει την νγίαν σύντονον χαρισαμένου τώ 
πάσχοντι, καν ον συνήκεν ό τύραννος ουδέ τώ τηλικούτφ ύ-αύματι μετεποιήθη 15 
προς την εύσεβέιαν τοΐς γάρ εαυτού άφιδρύμασι τήν θεραπείαν προσήπτε καί 
αυτούς του ' θαύματος δημιουργούς τνφλώττων έπέπειστο κάντεύθεν προς αρ- 
νησιν Χριστού προνκαλεϊτο τον μάρτυρα καί τιμαις όσαις καί άξιωμάτων όγκοις 
καί χρημάτων δθ)ρεαΐς καταστρατηγείν τής .εκείνου ψυχής το άήττητον ωετο’ 
προσετίϋει τούτοις καί άπειλάς καί είδη βασανιστηρίων καί θυμόν βασιλικόν 20 
col. 2 κα ί δημίων άπήνειαν | καί τάλλα όσα τής έμπλήκτον ψυχής εύρέματα καί 
διανοήματα, ίν* ενί γε τούτων πσ.ντο)ς άλούς μετάθηται προς το βλάσφημον, 
ή διά τών υποσχέσεων εκλυόμενος ή διά τών κολάσεων δει ματ ο ύμενος. 
6. Ζ Ως δέ ούτε τοΐς φοβερούς είδε τούτον καταπλαγέντα, ούτε τοΐς άγα- 
θοΐς ύποχαυνωθέντα, προς τήν διά λόγων εχώρει πειθώ' δεινόν γάρ ή διά 25 
λόγων παραίνεσις, έσθ’ ότε δυναμένη καί λογισμούς άκλινεΐς κατασεΐσαι καί 
ψνχάς μεταγαγεϊν όπη καί βούλοιτο, εί καί μη τήν τού μάρτυρος' «Νεανία, 
/. 200 [λέγει] , το μεν εύπρε\\πές σου τού κάλλους πολλής σε τής παρ' ημών πρό- 
νοιας ήξίωσε, το δέ τής ψυχής εύγενές διάπυρου εραστήν τών ήμετέρων θεών 
εδίδου λογίζεσθαι, ή δέ περί λόγους σπουδή καί ή περί τήν ιατρικήν επιμέλεια 30 
καί τριβή μείζονά σε τών καθ ’ ημάς επεδείκνυεν ιατρών, καί ταϋτα πατρόθεν 
έχοντα το προς θεούς εύεπίστροφον, ύόσπερ τινιι κλήρον άνωθεν ήργμένον τήν 
τού τοιούτου σεβ άσματος πεπλουτηκότα θειότητα. πύθεν ούν, πόθεν τοσαύτη 
col. 2 σοι τροπή καί άλλοίωσις προσεγένετο καί προς τ αυτήν κατήντηκα ς | τήν απεί- 
θειαν, ιος εν μη δ ενί θέσθαι το υψηλόν τού ήμετέρου κράτους, αλλά τοσαύτη 35 
χρήσασθαι τή παροινία, ώς καί τών ήμετέρων οργίων κατορχήσασ θαι καί κατά 
τών άηττήτων ημών θεών πάμπολυ κατασκεδάσαι το βλάισφημον. ή ούκ 
2 πολνμαθείαο 3 όιατό 5 Καί τήν 6 μηδέν bis 8 — 9 έπιπλέον 
12 ψενδονύμων 17 Πρόο 21 τάλλα ibid. εύρέματα: sic cod. 24 Οντε τοΐσ 
25 διαλόγων bis 28 λέγει insenii 32 ώοπέρ\τινα 
