LAUDATIO S. PANTELEEMONIS. 
69 
ακουστά σοι τά τών άπειθησάντων οϊκτιστα τέλη καί τά των ύποκυιράν- 
ντωτ ηδιστα γέρα; ονχ οί μεν κολαστηρίοις δαπανηθ έντες καί θηρσί προσ- 
ριφέντες ελεεινώς το ζην εναπέπτυσαν, οί δέ παντός ήδίστου επαπολαύοντες 
τον γλνκέος τοϋόε κατ ατρυφώσι φωτός; ούκ εΐ των τοιούτων καρτερικώτερος, 
5 ονκ ελλογιμώτερος, dAA’ ούδέ των άλλων έρρωμενέοτερος, οϊ πολύ το απειθές /. 200' } 
ενδειζάμενοι καί καταπαίζειν ημών δήθεν οίόμενοι έλαθον εαυτούς ταΐς εσχά- 
ταις τιμωρίαις ύποβαλόντες. ϊδε ονν σου τδ της ηλικίας ανθούν, τδ της νεύτη- 
τος άκμάζον καί μη τα των κακούργων εθελήαειας ύποστηναι ή τά των ασθε- 
νών καί γεγηρακότων καί ών τδ ζην ον μακρδν βουληθείης ελέσθαι, οΐς εν- 
10 κτέον μάλλον τδ θανεΐν καί ή εντεύθεν αποδημία, τη σνντόμφ τού ζην άπαλ- 
λαγη μακραίωνα την από των ταμιευθέντων αύτοΐς δυσχερών άνάπανσιν 
άντεισάίγουσα» . col. 2 
7. ' Ήκονσε τούτων δ μάρτνς καί ως νπό τίνος κέντρον ννγείς η πνρδς 
παφλάζοντας καταφλεχθείς την ιρνχην καί μη οΐός τε ών τών τυραννικών ρη- 
15 μάτων την άλαζονείαν νπενεγκειν αρμοδίους άπεδίδου τάς αποκρίσεις' «Συ δέ», 
φησί, «βασιλεύ, δτου χάριν τούς μακρούς τούτους επ'" εμοί διεζέχεας λόγους 
καί κόμπω ρημάτων τάς άκοάς, ώς τδ εκ Δωδώνης χαλκεϊον, κύπτων σοβαρός 
τις καί ανυπόστατος εδοξας; άρ 5 ώς έλπίζων με άποσυλήσειν, άρ 5 ώς εύπα- 
ράγονγον τού κρείττονος μεταθήσειν, ώς ενε\\ξαπάτητον προς τδ σοί δοκούν /. 20 1 
20 μεθελκύσειν; ώς άναντ αγών ιστόν σον τδ σόφισμα, εί άληθές ην, άλλα μη σαθρόν 
καί διάκενον καί φενακίζον τούς άπλουστέρους. ότι γάρ μοι νεότης εστί καί 
σώματος ακμή καί κάλλους ευπρέπεια καί ήθους κατάστημα, διά ταύτα υπο- 
λαμβάνεις άλωτόν σοι γενέσθαι καί τώ σω ζωγρήσειν θρησκεύματα εκείνο δέ 
πώς ού διελογίσω, ότι λογισμός έστιν άνθρώποις δ τών πραγμάτων επιστατών, 
25 ό καί νικών ότε βούλοιτο τάς τών σοψατικών παθών επαναστάσεις καί τρικυ- 
μίας I [καί] όαδίως φέρειν επιρρωννύς τά επίπονα; όςεπάν ô'Aoç τού κρείττονος col. 2 
γένηται καί τάς εαυτού δυνάμεις Ισχυροτέρας τών δοκούν των φοβερών εργά- 
σηται καί τών σωματικών πάντων έκστάς περί τών άαωμάτο^ν φαντάζηται 
καί τοΐς άύλοις εμφιλοχωρών άδιασ τάτως εκείνοις συνάπτηται, καταφρονεί 
30 σαρκός, καταφρονεί κόσμου, υποστρέφεται ήδυπα θείας, πλούτονς, τρυφάς καί 
τάλλα, οΐς οί πολ?ωί χαίρουσι τών εμπαθεστέρων , καί ούδεν αύτώ φοβερόν τι 
δοκεϊ τών δοκούντ ων δεινών πρδ Θεού’ αΑΑ’ ούκ αν μετά, πείσης νεότητα γήρως /. 20ϊ° 
εόραιοτέραν, ούκ αν μετατρέψης διάνοιαν θείοι πόθοι κατισχημένην εις είμι 
πρδς πολλούς, νέος προς γηραιούς, άκμάζων καί άκλινής πρδς παν δυσχερές 
35 καί κολαστικόν’ εί δ’ότι πολλοί προηθληκότες, άλλοι δε καί πρδς γήρας ελά- 
σαντες μη πεισθέντες τεθνήκασι, τούτο σου τδ λίαν φοβερόν καί τάς τών 
πολλών διανοίας εκδειματούν, ϊσθι ώς εις τουναντίον σοι ών ηλπικας τώ τού 
1 ούκη\κουοτά 2 — 3 πρόοριφέν\τεα 7 Όϋν 9—10 ενκταΐον 13 τού\Των 
13 — 14 scripserim πνοϊ παφλάζοντι 21 Νεότηα 23 έκείνο 26 και inserui 33 μετα- 
τρέψειο ibid. κατιαχημένην: sic cod. ibid. είμί 35 ειροϊ)ί)λικότεο 36 πιοθέντεσ 
