74 
LAUDATIO S. PANTELEEMOiNIS. 
σέσοοστο; εγώ δε καί τών εν Βαβνλώνι παίδων τούτον ίσόρροπ ον τίθημι, ομοϊα 
col. 2 προσομιλήσαντα φλογί καί πα\ρ 5 ελπίδα πάσαν διασωθέντα, εί κ.αϊ τοΐς μεν ή 
φλόξ διά ποικίλης ύλης άνήπτετο, τφ δε διά μολίβδον υπανεφλέγετο. 
15. Άναλογίζου μοι τούς κορυφαίους των άποστόλων, τούς Ζεβεδαίον 
υιούς καί τούς άλλου ς των 5 ιησού μαθητών ών τού μεν την διά ξίφους σφα- 
γήν απεικόνισε, του δε την διά σταυρού τελείωσιν, εμιμήσατο άλλων το τελει- 
ωθήναι διά πυράς, άλλων τδ θαλάσσης άπορριφήναι βυθοϊς καί των μεν τούς 
λιθασμούς καί τον βίαιον θάνατον, τινών δε τίνς πολυειδεϊς καί ά π a νθρ ώ π ο υ ς 
f 207 ν τού τέλους ιδέας * ών ζηλωτής οϋτος καί μιμητής γε\\γονώς τάς εν εκάστφ των 
κολαστηρίων προσαγωγός εις εαυτόν μεταγαγών καί περιθέμενος σνμμορφος 
τήςτού Θεού δόξης κεχρημάτικε καί μαρτύρων επάξιος σύσκηνος. ιδού γάρ 
κατά τήν ούρανόθεν ενεχθεΐσαν {λείαν φωνήν άληθώς καθοράται Παντελε- 
ήμων πάσι γάρ άφθόνως προχέει· .τον έλεον, πάσι τής συμπάθειας έποχετεύει 
το πέλαγος, πάσι τοΐς εν νόσοις άνιάτοις συνεχομένοις τήν 'Θεραπείαν χαρίζεται 
τάχιστα. 
16. ’Αλλ ’ ουδέ τά τής ιατρικής αντφ τέχνης πρός το άνενέργητον με - 
col. 2 τερρνη, μετ ημείηθη δε προς τήν τού σωτήρος ημών ϋεοπάροχον | θεραπευ- 
τικήν καί νπ ’ αυτού τήν ζωοποιούσαν ενέργειαν εκληρώσατο’ διά τοι τούτο 
παντοίων νοσημάτων οράται φυγαδεντήριον, άσθενούντων άλεξιτήριον καί παν- 
τός άλλου νοσώδους πάθους άκεσώδυνον ίάτήριον, εξ ών πέπονθε τοΐς πειρα- 
ζομένοις βοηθών καί άφά ών εϊληφε πείραν τοΐς πάσχουσι συναλγών καί σύν- 
τομον τήν θεραπείαν χορηγών, ου χρόνου δεόμενος, ου τήν σωτηρίαν ύπερτι- 
θέμενος, αλλά συν αυτή προσευχή καί ίκετηρία τήν ρώσιν τοΐς πάσχουσι χαρι- 
/. 208 ζόμενος. ΐσασι ταύτα jj όσοι τήν ετι περιούσαν σορόν κατεΐδον τού μάρτνρος, 
ή τό αθλητικόν εκείνου καί μακάριον σώμα τνμβευθεν περιέκρυιρεν, ή καί 
παρά τή θρεφαμένη πύλει τοΐς όμοχώροις καί συμπ ατριώταις είσέτι καί 
νύν τετίμηται καί δεδόξασταμ πρός ήν παν γένος άνθρώπων καί πάσα 
ήλικία μακρύθεν σνρρέουσα άφθονα τών τοϋ πνεύματος δωρεών άπαρύεται 
τά χαρίσματα · ώ, πώς κρείττονι καί άκαταλήπτφ δυνάμει αυτομάτους άνα- 
δίδωσι προχοάς, καί πηγαί ναμάτων ζωοποιών εξ άνίκμου πέτρας κρουνη- 
col. 2 δον τοΐς προσιού\σιν άναβλνστάνουσιν , αί υπό τού μυρίου πλήθους τών 
σννιόντων άπαντλούμεναι καί άπαρυόμεναι άκένωτοι διαμένουσιν, άφθονώτε- 
ρον άναπηγάζουσαι καί δαψιλέστερον προχεόμεναι, μήτε τής σορού ληγούσης 
πρός τήν τών αυτομάτων ναμάτων επιρροήν, μήτε τού πλήθους ενδιδόντος 
τής άπαρύσεως. άπαξ γάρ τού αθλητικού ηιαύσασα σώματος, τού θείαις επι- 
σκιαζόμενου χάρισι καί δυνάμεσ ι, μετείληφεν ενεργείας θαυματουργού, δι ής 
άεννάως καί άφθόνως τά τών ίάσεων ρείθρα βλυστ άνουσο πόσοι γάρ αυτή τής 
1 Δε 2 πα\ρελπίόα 3 диллог /.ίλησ — διαμολίβόον 4 άνα'Λογίζον 5 διαξί- 
φουο C άπεινόνιαε 9 γεγωνώα 1G ' Αλλ' 19 άλιξητήριον 20 πέπονϋεν 
24 "Oc, ai 2G εία ετι 29 άκαταλίπτω 35 αθλητικού 37 βλυοτάνονοιυ 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
