S2 
PÀSSIO S. STEPHANI ΡΛΡΑΕ. 
διάνειμε' εΐϋ· όντως γνώοομαι, ώς εξ όλης σον τής καοδίας τα οχεύεις» . αυτά 
ονν εποίησεν δ Ολύμπιος, καϋιος ήν αύτφ επιτραπέν, καί συνέϋλασε τά 
είδωλα, τά μεν μαρμάρινα σφύραις, τά δε χρυσά καί αργυρά εποίησε χωνευ&ήναι 
εν .τυρί, τοιγαροϋν εν όσοι τοιαϋτα επράττοντο εν τφ οϊκο> ’ Ολυμπίου καί συνε- 
κλώντο τά είδωλα, αφνω ήκούσϋη φωνή ούρανύϋεν λέγουσα’ « Έπί σε επανα- 
πέπαυται το πνεύμά μου, Συμπρόνιε» . 
10. Τούτο άκούσαντες δ τε 5 Ολύμπιος καί ή αυτού σύμβιος ήρξαντο λίαν 
εδραίο ύσΰαι επί τω δέει καί ετι μάλλον εν τη τής πίστεως ϋερμότητι ζέειν καί 
ήρξαντο ττρδς τά τον πανίερου βαπτίσματος μυστήρια τάχιστα ληψόμενοι καταν- 
f. 17 τήσαι. Σνμπρόνιον μεν ονν ίκετικώς εξελιπάρουν || τον εύσήμως τούτο γενέσϋαι 
εις αυτούς, καί δ μεν Συ μπρόνιος άνήγγειλε Νεμεσίφ τφχυρίφ αυτού, Νεμέσιος 
δε προϋυμότερον σπεύσας έπορενϋη προς τον άγιώτατον Στέφανον τον τού άστεως 
'Ρώμης επίσκοπον, φτινι άπαντα κατά τάξιν άφηγήσατο' δ 0ε μακαριώτατος Στέ- 
φανος τούτο άκηκοώς ευχαριστίαν επεμψε τά) Θεω καί κύριοι 'Ιησού Χριστά) τφ 
VI φ αυτού, ννκτδς δε καταλαβούσης έπορεύΰη δ αυτός άγιώτατος εις τον οίκον 
’ Ολυμπίου . έβαλεν ονν εαυτόν δ ' Ολύμπιος προς τά ίχνη τού μακαριωτάτου 
πάπα Στεφάνου άμα τη συμβίφ αυτού Έξονπερία καί Θεοδούλω τφ υίφ, εξαι- 
τούντες αυτόν, όπως τού ιερού βαπτίσματος τό μυστήριον κομίσονται, καί υπέ- 
δειξαν αύτφ πάντα τά είδωλα σνντριβέντα. τούτο εωρακώς δ μακαριώτατος 
Στέφανος είπεν «Ευχάριστά) σοι, κύριε 'Ιησού Χριστέ, τφ καταξιώσαντι τοΐς 
col. 2 δούλοις σου | τό σον έλεος δωρήσασΰαι, όπως εξέλης ή μάς καί αυτούς από 
τής των ειδώλων πλάνης, ής εφηύραν εν τοΐς των ειδώλων σεβάσμασι, καί 
τούτους επισυνάξεις κ.αϋάπερ σίτον εν τή άποϋήκη σου ». τότε εκατήχησεν αν- 
Scripturae codicis F: 2 συνέΟλασεν 3 ταδεχρυσά — χονευϋήναι 4 Τοίγαρό ϋν ενόσω 
5 είδωλα 8 έπιτώ 11 άνήγγειλεν 13ώτινι 14 επεμιρεν 15 οίκον 16 προστά 1 7 ϋ εοδούλου 
του νίοϋ 19 έωρακώσ 21 δοϋλοισ — έξέλητε ferneres L) 22 σεβάσμασιν 23 σίτον 
Inde a cap. 9 cxtr. textus V multislocis ita differt a P, ut integrum eum adscribere mali- 
mus, quam singulos locos discrepantes enotare. E codicis scripturis ab usu hodierno alienis non 
adferemus nisi notabïliores. 
f. 74 (9). Ό δε ’ Ολύμπιος άπαντα τά παρά τοϋ Σνμπρονίον λαληϋέντα άδιστάκτως ποιή- 
σεις, ίχφνω ήκούσϋη φωνή ούρανύϋεν λέγονσα * « Έπί σε έπαναπέπαυται το πνεύμά μον, Σνμ- 
πρό) че». 
/· 74 ν (10). Τούτο άκούσαντες δ τε ’ Ολύμπιος καί ή αύτοϋ | σύμβιος ήρξαντο ίδραιοϋσϋαι επί 
τή πίστει καί προς το σωτήριον βάπτισμα εντρεπίζεσϋαΐ' ίκέτευόν τε τον Σνμπρόνιον δέξασϋαι 
την έν Χριστώ σφραγίδα καί την δι’ νδατος καί πνεύματος άναγέννησιν. ό δε Σνμπρόνιος 
άπαντα άνήγγειλεν Νεμεσίφ τφ κνρίφ αύτοϋ. ταντα άκούσας ό Νεμέσιος παρεγένε το προς τον 
μακαριώτατον Στέφανον μετά σπουδής ■ φτινι έξηγησάμενος τιι κατ’ αύτοϋς δόξαν άνέπεμψεν 
Χριστώ τφ Θεφ ήμών. τής δε ννκτδς καταλαβούσης έπορεύΰη ό άγιώτατος πάπας Στέφανος εις 
τον οίκον Όλνμπίον. Ιδών δε αύτδν ύ Ολύμπιος εστρωσεν έαυτον εις τους πόδας αύτοϋ άμα 
τή γυναικί αύτοϋ Έξονπερία., τφ τε υίφ αύτοϋ Θεοδούλφ. ύ δε μακάριος πάπας άνέατησεν αύ- 
τους καί λέγει αύτοϊς ' «Πιστεύετε εις τον κύριόν μον Ίησοϋν Χριστόν »; οί δε όμοϋυμαδόν 
είπον « Πιστεύομεν , όσιε ήμών πάιτερ, εις πατέρα καί υιόν καί άγιον πνεύμα», ό δε μακάριος 
πάπας ταϋτα άκούσας έβάπτισεν αυτούς εις τύ όνομα τής άγιας καί όμοουσίον καί ζωαρχι- 
κής τριάδος. υπέδειξαν δε αύτφ καί τά σνντριβέντα είδωλα, καί ίωρακώς τούτο ό άγιος ηύχα- 
ρίατηαεν τφ Θεφ, προσεκόμισεν δε υπέρ αυτών ϋναίαν τφ φιλαν&ρώπφ καί σωτήρι ήμών 
5 
10 
15 
20 
