84 
PASSIO S. STEPHANI PAPAE. 
εκάθισάν τε ol όυσσεβέστατοι Ούαλεριανός και Γαληνός εν τοϊς βήμασιν εν τφ 
λεχ'θέντι τόπω, και είσήχθησ αν οι άγιοι υπό φωνής κηρύγματος ενώπιον αυτών. 
/. 1 S οΐς ϋεαϋεϊοιν εφη ο Ούαλεριανός· « "Ινα τί [| ον προνοεϊσϋε εαυτών και υπο- 
κύπτετε τοΐς ϋεοϊς, ονοπερ εγνώκαμεν πηδαλιουχεϊν την πολιτείαν και την 
ημών σωτηρίαν »; Συμπρόνιος άπεκρίνατο ' « 'Ημάς επηδαλιούχη σε μέχρι τού 
νυν Χριστός ό ημάς εις αυτήν την δόξαν παραγαγεΐν καταξιώσας» . ό δε Γαλη- 
νός εφη προς Ολύμπιαν « ’ Ολύμπιε , εγώ μεν έτι άντιβολώ τιμωριών έπιφέ- 
ρειν κολαστήρια, άλλα μην και εκ τής σής σννειδήσεως άδίστακτος ούκ είμί, 
ώς άτε ενεκατέλειπες τούς θεούς, ούς αεί προσεκύνησας, άλλα γάρ καί άλλους 
συνώ'θεις ϋποκύπτειν, επεί καί τούς εν διαφιόροις βασάνοις διατεϋέντας μέχρις 
έκχύσεως αίματος κατεδίωκες, τον οίονούν μ ή παρεξόμενον συναινειν σπένδειν 
τοϊς ϋεοϊς ημών». 5 Ολύμπιος άπεκρίνατο ' « ’Εγώ μεν ο ον εποίησα ονχ ώς 
? Ολύμπιος , άλλ’ ώς ασεβής καί ώμος, υπέρ ών κακών νπ* εμού εγχειρισθέντων 
col. 2 τό λοιπόν μεταγινώσκο) καί | εκχέω δάκρυα πικρίας ενώπιον αυτού, ωτινι πι- 
στεύω Θεφ ζώντι καί άληθινφ πατρί συν τφ υίφ αυτού καί τφ παναγία) πνεύ- 
ματι, όπως καταξιώσει μοι παραχωρήσαι τήν ανομίαν, ήνπερ εξετέ/πσα εν τφ 
αΐματι τών άγιων αυτού, όπόσον εγώ εποίησα εκχεθήναι εν τη εμή απιστία». 
13. Ταύτα άκούσας ό δυσσεβέστατος Γαληνός καί ϋυμ,ωϋείς τφ παρα- 
νομώ Ούαλεριανφ διεσάφησε 'λέγουν « Έάν οϋτοι, φησίν, μή άπ οσβεσθώσιν, 
πάσα ή τών e Ρωμαίων πόλις εις την τούτων αίρεσιν συνδραμεϊται » . τότε Ουα- 
λεριανός εκέλευσε παραχρήμα τούς αγίους τφ πνρί συντελεσΟήνατ καί δοϋείσης 
άποφάσεως άπήχθησαν έμπροσθεν τού αγάλματος τού Ήλιου τού δντος πλη- 
σίον τού άμφιθεάτρον καί παγέντων κοντών, δεσμευθεισών τε τών χειρών αυτιών 
/. 18° προσέδησαν καί τον πνρός ύποβλη-θέντος σωρεύματος κληματίδων καί ά\\ κανθών 
καί στυππείων όντως εν τφ πνρί κατατήξαι αυτούς προσέταξ αν. δουν μακάριος 
Συμπρόνιος άμα τφ άγίφ Όλυμπίφ καί τής αυτού συμβίου Έξουπερίας καί 
θεο δούλου τού αυτού υιού εν αυτή τή τού πνρός άπάρξει εβόων λέγοντε ς’ 
«Δόξα σοι, κύριε Ιησού Χριστέ, ό καταξιώσας ημάς μετά τών σών δούλων 
τών άγιων μαρτύρων συνα ριθ μηϋ ήναι» . καί ταύτα είπόντες άπέπεμιραν τφ 
1 έκάθιοα ντε 3 προνοείσϋαι 5 έπηδαλιούχησεν 8 αυνηδήαεωσ άόίατακτωο 
9 όσατε — άεΐ 11 οϊονδϋν μή παρεξόμενοα (correxi e L) 13 άσεβήα — ώμώσ" ύπέρών — 
ύπεμοϋ έγχειρισϋησών 14 ώτινι Π όπόσα — έμή άπιστεΐα 18 ϋυμωϋεΐσ 19 διεοάφηοεν 
‘23 κοντών όεομευΟέντων τί 25 οτνππίων — κατατήξαι 26—27 άμα cum dat. et mox cum 
gen. cod. 28 κατάξι\ώοαο 29 ανναριϋμηϋ ή ναι 
αεαυτοϋ και υποκύπτεις τοΐς ϋεοϊς, δΓ ών [δΓ όΐσ cod./ πηδαλιουχεΐται ή αύμπαοα κτίσις»; 
Συμπρόνιος λέγει" « Έμε έπηδαλιούχησεν μέχρι τού νυν ό Χριστός, ό εις ταύτην τήν δόξαν 
παραγαγών με». 
(13). Ταύτα άκούσας ό Οναλλεριανδς έκέλεναεν αύτόν πνρί παραδοΟήναι. αυλλέξαντες 
ονν ol ατρατιώται φρύγανων πλήθος καί άκανθων καί έξάψαντες φλόγα μεγάλην έν αύτή 
κατηκόντιααν τον άγιον, όπίσω τάς χειρας δεδεμένον έχοντα. του δί άγιον Σνμπ ρονιού βλη- 
θέντος έν τή φλογί παρέθετο το πνεύμα τφ δεσπότη Χριστφ. τδ δε τίμιον αυτού λεϊψανον \ 
f. 75 υ πεφυλαγμένον διέμεινεν. παραγενόμενος δί ό μακαριότατος πάπας Στέφανος δ τής 'Ρωμαίων 
5 
10 
15 
20 
25 
